1. ۱چو شمع سوز دلم عشق بر زبان انداختدگر نخواستی آتش مرا به جان انداخت
2. ۲خرد ببوی معانی بخست چندانمکه بیخت خاکم و بیرون ز آستان انداخت
3. ۳دم از فراق عزیزان نمی توانم زدکه از بلندترین پایه ام زمان انداخت
4. ۴شب دراز نخوابم که شور احبابمنمک به مردمک چشم خون فشان انداخت
5. ۵به شاخ سدره ز مرغان خوش نوا بودمجفای حادثه بر خاکم آشیان انداخت
6. ۶هنوز سینه کنم پیش اگرچه شست قضاخطا نکرد خدنگی که بر نشان انداخت
7. ۷چه گویم از خم چوگان او خلاصی نیستکه هرکسم به کران دید در میان انداخت
8. ۸درین مخاطره کس دست کس نمی گیردز بحر بیهده ام موج بر کران انداخت
9. ۹به فقر ساخته بودم فریب عشق مرابه دست صد هوس مختلف عنان انداخت
10. ۱۰به جام و مطربه گفتم وظیفه کافی نیستببایدم شد و ادرار بر مغان انداخت
11. ۱۱جمال خدمت صاحب که شسته ام ز غرضنظر به طمع نمی بایدم بر آن انداخت
12. ۱۲به غیر هم نبرم التجا که گویندمرسوم او بفلان بود بر فلان انداخت
13. ۱۳به هر طریق دلم نقش بست دید خطابباید این ورق از اصل داستان انداخت
14. ۱۴به جام جم ندهم آبرو که همت طبعمرا سفینه به دریای بیکران انداخت
15. ۱۵ثنا به زر نفروشم که لذت ورعمز عیش مدحت عبدالرحیم خان انداخت
16. ۱۶ز ذکر دوست به گرمای حشر سیرابمکه در میانه کوثر مرا نشان انداخت
17. ۱۷همین بس است سعادت که یار پرسش منبه خوش بیانی کلک گهرفشان انداخت
18. ۱۸به این شرف که به تشریف خاصش ارزیدمز وجد خرقه چو پروانه مرغ خان انداخت
19. ۱۹به خط و خلعت او چون مفاخرت نکنم؟مرا به تربیت آوازه در جهان انداخت
20. ۲۰بساط کهنه اگر روزگار برچینداساس تازه بسی طرح می توان انداخت
21. ۲۱باو مدیح فرستادنم بدان ماندکه نخل میوه به دامان باغبان انداخت
22. ۲۲به مجلسش چو رود مدح من چنان گویندکه دزد قیمت کالا به کاروان انداخت
23. ۲۳سخن زیاده نباید سرود باید گفتشکر به یاد لبت طوطی از دهان انداخت
24. ۲۴به این قدر که «نظیری » سپاس نعمت گفتپری مغز شکافش بر استخوان انداخت
25. ۲۵بس این دعات که اعدات بی کمان افتندچنان که دولت تو تیر بی کمان انداخت