1. ۱پس از ادای طواف حج و رسوم عبادبه سیر عرصه گجراتم اتفاق افتاد
2. ۲قبول جذبه آن آب و خاکم از کشتیچو دست قابله از مهد برکنار نهاد
3. ۳چنان به شوق خرامان شدم در آن کشورکه سوی حجله زیبا عروس، نوداماد
4. ۴به هر رهی که چمیدم وزید باد امیدبه هر دری که رسیدم، رسید بانگ گشاد
5. ۵سپهر خواست که بختم به رفعتی برسدز دور چشمم بر قصر شهریار افتاد
6. ۶هجوم بار ملک بود در شدم به میانتلاش عام در آن بارگاه بارم داد
7. ۷درآمدم به حریمی تمام حور و قصورز بوس و خنده گلستان ز جرعه نوش آباد
8. ۸طرب نهاده درو بر سر طرب اسبابفرح نهاده درو بر پی فرح بنیاد
9. ۹طرب که رخت کشید اندرو برون نکشیدفرح که پای نهاد اندرو برون ننهاد
10. ۱۰دگر نگشت جگرگوشه دربدر کان راکه خانه زان شرف آفتاب کرد آباد
11. ۱۱زمانه بهر همین روز داشت عیشی راکه هر دو روز امانت به دیگری می داد
12. ۱۲نثار عمر گرامی به رو نما آرندشب امید جهان روز شادمانی داد
13. ۱۳برات بخشش من خواست بر مراد دهدبه پیش منشی شب شام او نهاد مداد
14. ۱۴شبی چو چشم عزیزان به روی هم روشنغم زمانه نفهمیده چون دل آزاد
15. ۱۵شبی دو دیده عشاق زو بارایشز خاک کنده معشوق برگرفته سواد
16. ۱۶چو داد بخشی آن شب به یاد می آیدز روشنایی دل نور می زند فریاد
17. ۱۷در آن بساط چو بر خود مرا شعور نبودز دور دیده دانا دلی به من افتاد
18. ۱۸به مهر گفت که ای زیب بخش مجمع انسبیا بیا که وقت آمدی مبارک باد
19. ۱۹نشاط مجلس و آیین جشن فروردیستتو نیز جلوه آیین نظم خواهی داد
20. ۲۰همین بگفت و دوید و هنوز پیدا بودکه شد غریو کزین قطره کرده دریا یاد
21. ۲۱چنان به پایه دولت شدم شتاب زدهکه چند بار سرم در مقام پا افتاد
22. ۲۲ز بس که تیزبان بارگاه در رفتمادب ز پایه خود پای بر فراز نهاد
23. ۲۳ز دلفریبی آیین و فر سلطانیبه گاه تهنیتم رسم سجده رفت از یاد
24. ۲۴چو خوب رسم ادب را بجا نیاوردمندا رسید که ای روستای مادرزاد
25. ۲۵بساط عرش و تکبر؟ تو را چه پیش آمد؟حریم کعبه و غفلت؟ تو را چه حال افتاد؟
26. ۲۶به دست شمع چو پروانه عطا دادنددرین بساط شبی بر سر قدم استاد
27. ۲۷ز عندلیب شود شاخ گل غزلخوان تراگر وزد به گلستان ازین شبستان باد
28. ۲۸جواب دادم و گفتم به جرم معذورمکه تا منم به چنین دولتی نگشتم شاد
29. ۲۹به محفلی که دو قندیل ماه و خورشیدستچراغ بخت ضعیفی چه نور خواهد داد؟
30. ۳۰بر این نشاط و تماشا اگر نظر فکندنسیم شانه کند گم به طره شمشاد
31. ۳۱جهان چو روی شه آراستست و چشم مرانگاه بخت ضعیف است در حجاب رماد
32. ۳۲شه خلاصه خدم یوسف ستاره حشمهمای سدره اقبال شاهزاده مراد
33. ۳۳زمین چو صفحه تقویم پر ز خانه شوداگر عدالت او سایه افکند به بلاد
34. ۳۴قبای ملک بر اندازه دید بر قد اونهاد فتنه کلاه از سر و کمر بگشاد
35. ۳۵سخن به میکده از اعتدال او می رفتشد از طبیعت مستان برون خیال فساد
36. ۳۶ز بس که امن شد اندر زمان او عالمبه دام خوشه برآورد دانه صیاد
37. ۳۷تمام خلق در ایام او غنی گشتندحسد به مهر بدل گشت در دل حساد
38. ۳۸چنان سلامت عهدش در اجل دربستکه حور خلد فشاند ز زلف گرد کساد
39. ۳۹دل ولایت خسرو به وصل او مایلچنان که خاطر شیرین به صحبت فرهاد
40. ۴۰چو در شمایل او بنگرند فخر کنندمکارم پدر و حسن سیرت اجداد
41. ۴۱چو ماه بدر خرامان میانه انجممیان حلقه روشن دلان مهرنژاد
42. ۴۲تمام سال به ملکش نشاط و مهمانیچو در عجم مه نوروز و در عرب اعیاد
43. ۴۳کشیده سر به فلک همچو سرو آزادهسران ملک سر افکنده پیش او منقاد
44. ۴۴به رمز دلبری و رسم خسروی دادهتسلی دل جمع از الوف تا آحاد
45. ۴۵به یک نگاه که از دور بر صف افکندهنموده پایه هرکس به قدر استعداد
46. ۴۶به پای قبه او پشت گرمی اقطاببه روی سده او سرفرازی اوتاد
47. ۴۷عساکرش همه از اولیا و از ابدالمجاورش همه از سابقان و از افراد
48. ۴۸همه به حرب و جدل لیک بر سبیل صلاحهمه به سیر و سفر لیک بر طریق رشاد
49. ۴۹همیشه رخش وغا زیر ران به تیغ زدنهمیشه تیغ غزا بر میان به غزو و جهاد
50. ۵۰ازو به بدرقه افراد خواسته همتازو به فاتحه اقطاب جسته استمداد
51. ۵۱به بزم مملکتش عامل گرسنه قلمبه گرد سفره نگردد چو گربه زهاد
52. ۵۲به صحن بارگهش شحنه و رییس و عسسستاده سجده به کف در خضوع و در اوراد
53. ۵۳ز صبح تا به دم شام بر سر عالمچو آفتاب زرافشان شده به دست جواد
54. ۵۴ستاده بدره ببر خازنانش در تقسیمنشسته نسخه به کف مادحانش در انشاد
55. ۵۵رسانده روزی مقدور بیش از تقدیرسپرده قسمت موجود پیش از ایجاد
56. ۵۶دوباره سبعه الوان کشیده در هر روزچون نزل سبع مثانی ز خوان سبع شداد
57. ۵۷به شکل راتبه خواران دونان مه و خورشیدصباح و شام گرفته ز خوان او معتاد
58. ۵۸طبق ز نقل کواکب گرفته زهره به دستبه شب نشین حریمش چو خوانچه ای افتاد
59. ۵۹عروس کعبه که ام القرای آفاق استوظیفه خواره او با قبیله و احفاد
60. ۶۰ز ارض تا به سما چشم بر عنایت اوعیال جود وی آبای علوی و اولاد
61. ۶۱به آب ساخته آتش ز عون مطبخ اوکه برگرفته خلاف از میانه اضداد
62. ۶۲ز بس ملایمت خلق او عجب نبودکه پر ز مغز شود از نوال او اجساد
63. ۶۳به جای خون همه لعل و درر برون آیدبه نیشتر رگ دست ار گشایدش فصاد
64. ۶۴به تحت یک نظرش فصل صد خریف و ربیعبه ضمن یک سخنش جفر جامع و اعداد
65. ۶۵زهی نتیجه لطف خدای عز وجلمعاند تو کند با خدای خویش عناد
66. ۶۶عدو ز حلم تو بر خود چو بید می لرزددر آستین صبوریست خنجر فولاد
67. ۶۷تو همچو سرو به آزادگی مثل شده ایاگر کج است فلک بد به راستی مرساد
68. ۶۸تویی که بوده و نابوده جهان از تستسخن درست بگفتیم هرچه باداباد
69. ۶۹زهی به رشد تو چشم جهانیان روشنخلیفه دو جهان را تویی مرید و مراد
70. ۷۰ز شفقت جد و بابت بر اهل هر ملتام زمانه به یک رنگ کفر و ایمان زاد
71. ۷۱طبیعت همه ابنای دهر ملحد شدولی ز فطنت تو بر طرف فتاد الحاد
72. ۷۲وگرچه فضله ای از فاضلان جاهل عصربه طمع جاه و غنا کرد مذهبی ایجاد
73. ۷۳پس از حصول مرادات حال آن فاسدمثل چو باغ ارم گشت و حسرت شداد
74. ۷۴نخست روز که شد خلق آسمان و زمینکتاب محمل مبدا شدند تا به معاد
75. ۷۵به قابلیت هر جزو و کل نظر کردندشتافتند به خدمت که بودت استعداد
76. ۷۶اراده این که به صدر تو تربیت یابندچو یافت رتبه تو لب گزید از استبعاد
77. ۷۷نگاه کرد به بالا و سر فرود آوردزمین فتاد به درگاه و آسمان استاد
78. ۷۸ز روی صدق کنون در مقام بندگی اندبه هر که لطف تو بینند می کنند امداد
79. ۷۹امید هست که احوال من شود روشنکنون که بر سر من فر شهریار افتاد
80. ۸۰خرد به کعبه چو رشدم همی نمود نمودبه عزم کعبه درگاه صاحبم ارشاد
81. ۸۱چنان به جاذبه شوق خلیفه می بردمکه تر نمی شودم پای از شط بغداد
82. ۸۲چنان به مرجع اخلاص خود شتابانمکه قرض خواه تنک مایه جانب میعاد
83. ۸۳رفیق کس نشوم با توجهم همراهبسیج ره نکنم با توکلم همزاد
84. ۸۴اگر خزینه عالم به من فرو ریزنددرم خریده لطفم نمی شود آزاد
85. ۸۵دری که مرجع اخلاص خویش ساخته اماگر خراب شود دل بر آن نهم بنیاد
86. ۸۶صفای دل به ولی نعمتم خداداستاگر طریقه ملت یکی است گر هفتاد
87. ۸۷سخن که نگهت اخلاص از آن نمی آیداگرچه نقش «نظیری »ست بر صحیفه مباد
88. ۸۸اگر رفیق رهم زاد همتی سازیبه راحتم برسانی که آفتت مرساد
89. ۸۹همیشه تا ببهارست خنده زن لب گلمدام تا به خزانست تیغ زن دم باد
90. ۹۰به بحر خاطر تو خنده موج زن بادابه جوی جان عدو آب خنجر جلاد