1. ۱از آن پس کاین جهان را آزمودی گر خردمندیدر این پر گرد و ناخوش جای دل خیره چرا بندی؟
2. ۲به بیماری از این جای سپنجی چون شوی بیرونمخور تیمار چندینی نه بنیادش تو افگندی
3. ۳یکی فرزند خواره پیسه گربه است، ای پسر، گیتیسزد گر با چنین مادر ز بار و بن نپیوندی
4. ۴چنان چون مر تو را پند است مرده جد بر جدتتو مر فرزند فرزندان فرزندانت را پندی
5. ۵جهان مست است نرمی کن که من ایدون شنوده‌ستمکه با مستان و دیوانه حلیمی بهتر از تندی
6. ۶بخواهد خورد مر پروردگان خویش را گیتینخواهد رستن از چنگال او سندی و نه هندی
7. ۷جهانا ز آزمون سنجاب و از کردار پولادیبه زیر نوش در نیشی به روی زهر بر قندی
8. ۸به روز و شب همی کاهد تن مسکین من زیرابه رندهٔ روز و سوهان شبم دایم همی رندی
9. ۹ز چون و چند بیرونی ازیرا عقل نشناسدنه مر بودنت را چونی نه مر گشتنت را چندی
10. ۱۰نخوانی پیش و نپسندی ز فرزندان بسیارتمگر آن را کزو ناید به جز بدفعلی و رندی
11. ۱۱بسا شاهان با ملک و سپاه و گنج آگندهکه‌شان بربودی از گاه و بدین چاه اندر افگندی
12. ۱۲کجا پیوسته‌ای صحبت که دیگر روز نگسستی؟درختی کی نشانده‌ستی که از بیخش نه برکندی؟
13. ۱۳خردمندا، مراد ایزد از دنیا به حاصل کنمراد او تو خود دانی چه چیز است ار خردمندی
14. ۱۴خداوندی همی بایدت و خدمت کرد نتوانیگرش خدمت کنی بدهد خداوندت خداوندی
15. ۱۵مراد ایزدی دین است چون دین یافتی زان پسدگر مر خویشتن را در سپنجی جای نپسندی
16. ۱۶بدین مهلت که داده‌ستت مباش از مکر او ایمنبترس از آتش تیزش مکن در طاعتش کندی
17. ۱۷چو فضل دین ایزد را ز نفس خویش بفگندیچه باشد فضل سوی او تو را بر رومی و سندی؟
18. ۱۸به گوش اندر همی گویدت گیتی «بار بر خر نه»تو گوش دل نهاده‌ستی به دستان نهاوندی
19. ۱۹اگر دانی که فردا بر تو خویش و اهل و پیوندتبگرید زار چندینی بدین خوشی چرا خندی؟
20. ۲۰بباید بی‌گمان رفتنت از اینجا سوی آن معدنکه آنجا بدروی بی‌شک هر آنچ اینجا پراگندی
21. ۲۱حکایت‌های شاهان را همی خوانی و می‌خندیهمی بر خویشتن خندی نه بر شاه سمرقندی
22. ۲۲چرا بر عهد و سوگند رسول خویش نشتابیبه سوی عهد فرزندش گر اهل عهد و سوگندی؟
23. ۲۳گر اهل عهد و پیمانی از اهل خاندانی تووگر زین خانه بیرونی بر افسوسی و ترفندی
24. ۲۴نیائی سوی نور ایرا به تاریکی درون زادیوگر زی نور نگرائی در این تاریک چه بندی
25. ۲۵اگر فردا شفاعت را از احمد طمع میداریچرا امروز دشمن دار اهل‌البیت و فرزندی؟