موجود
دیوان ناصرخسرو
حکیمِ اسماعیلی — سفرنامه، اعتقادی
سدهی پنجم ق.
«نکوهش مکن چرخ نیلوفری را»
خواندن
در حال آماده شدن…
در حال بارگذاری صفحه
شاعر کلاسیک
ناصرخسرو قبادیانی
ناصرخسرو قبادیانی
۳۹۴–۴۸۱ ق.بلخ
حکیم ابومعین ناصر بن خسرو قبادیانی بلخی در سال ۳۹۴ هجری قمری در بلخ تولد یافت. از اوایل جوانی به تحصیل علوم و تحقیق ادیان و مطالعهٔ اشعار شعرای ایران و عرب پرداخت. در دورهٔ جوانی به دربار غزنویان و سپس به دربار سلجوقیان راه یافت. در سال ۴۳۷ هجری قمری خوابی دید و به قول خود از خواب چهل ساله بیدار شد، کارهای دیوانی را رها کرد و به سیر آفاق و انفس پرداخت. پس از پیوستن به فرقهٔ اسماعیلیه و تبلیغ عقاید آنان، امرای سلجوقی در صدد کشتن وی برآمدند، سپس به ناچار به بدخشان گریخت و سرانجام در سال ۴۸۱ هجری قمری در یمگان وفات یافت. از آثار او می توان به سفرنامه، زادالمسافرین، وجه دین، خوان اخوان، دلیل المتحیرین، روشنایینامه و دیوان اشعار اشاره کرد.
کتابخانهی ناصرخسرو قبادیانی
جستجو در آثار ناصرخسرو قبادیانی
کلمه را تایپ کنید تا غزلها و سایر آثاری که آن کلمه را دارند نمایش داده شوند.
به شعر مورد نظر بپر
شماره و قالب شعر را وارد کن — یکضربی به همان صفحه میرویم.
آثار
قصاید — ۲۸۱ اثر
۱
قصیدهٔ شمارهٔ ۱
ای قبهٔ گردندهٔ بیروزن خضرا • با قامت فرتوتی و با قوت برنا
۲
قصیدهٔ شمارهٔ ۲
به چشم نهان بین نهان جهان را • که چشم عیانبین نبیند نهان را
۳
قصیدهٔ شمارهٔ ۳
آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا • گوئی زبون نیافت ز گیتی مگر مرا
۴
قصیدهٔ شمارهٔ ۴
سلام کن ز من ای باد مر خراسان را • مر اهل فضل و خرد را نه عام نادان را
۵
قصیدهٔ شمارهٔ ۵
نیز نگیرد جهان شکار مرا • نیست دگر با غمانْش کار مرا
۶
قصیدهٔ شمارهٔ ۶
نکوهش مکن چرخ نیلوفری را • برون کن ز سر باد و خیرهسری را
۷
قصیدهٔ شمارهٔ ۷
ای روی داده صحبت دنیا را • شادان و برفراشته آوا را
۸
قصیدهٔ شمارهٔ ۸
نیکوی تو چیست و خوش چه، ای برنا؟ • دیباست تو را نکو و خوش حلوا
۹
قصیدهٔ شمارهٔ ۹
حکیمان را چه میگویند چرخ پیر و دورانها • به سیر اندر ز حکمت بر زبان مهر و آبانها
۱۰
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰
ای گشته جهان و دیده دامش را • صد بار خریده مر دلامش را
۱۱
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱
پادشا بر کامهای دل که باشد؟ پارسا • پارسا شو تا شوی بر هر مرادی پادشا
۱۲
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲
خواهی که نیاری به سوی خویش زیان را • از گفتن ناخوب نگهدار زبان را
۱۳
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳
خداوندی که در وحدت قدیم است از همه اشیا • نه اندر وحدتش کثرت، نه مُحدَث زین همه تنها
۱۴
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴
ای کرده قال و قیل تو را شیدا • هیچ از خبر شدت به عیان پیدا؟
۱۵
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵
ای پیر، نگه کن که چرخ برنا • پیمود بسی روزگار بر ما
۱۶
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶
آن چیست یکی دختر دوشیزهٔ زیبا • از بوی و مزه چون شکر و عنبر سارا
۱۷
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷
به چه ماند جهان مگر به سراب • سپس او تو چون دوی به شتاب؟
۱۸
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸
بر من بیچاره گشت سال و ماه و روز و شب • کارها کردند بس نغز و عجب چون بلعجب
۱۹
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹
ای شب تازان چو ز هجران طناب • علت خوابی و تو را نیست خواب
۲۰
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰
ای روا کرده فریبنده جهان بر تو فریب، • مر تو را خوانده و خود روی نهاده به نشیب
دربارهی ناصرخسرو قبادیانی
حکیم ابومعین ناصر بن خسرو قبادیانی بلخی در سال ۳۹۴ هجری قمری در بلخ تولد یافت. از اوایل جوانی به تحصیل علوم و تحقیق ادیان و مطالعهٔ اشعار شعرای ایران و عرب پرداخت. در دورهٔ جوانی به دربار غزنویان و سپس به دربار سلجوقیان راه یافت. در سال ۴۳۷ هجری قمری خوابی دید و به قول خود از خواب چهل ساله بیدار شد، کارهای دیوانی را رها کرد و به سیر آفاق و انفس پرداخت. پس از پیوستن به فرقهٔ اسماعیلیه و تبلیغ عقاید آنان، امرای سلجوقی در صدد کشتن وی برآمدند، سپس به ناچار به بدخشان گریخت و سرانجام در سال ۴۸۱ هجری قمری در یمگان وفات یافت. از آثار او می توان به سفرنامه، زادالمسافرین، وجه دین، خوان اخوان، دلیل المتحیرین، روشنایینامه و دیوان اشعار اشاره کرد.
۲۸۵
شعر در دیوان
۲۸۱
قصاید
۴
رباعیات