1. ۱ای کرده قال و قیل تو را شیداهیچ از خبر شدت به عیان پیدا؟
2. ۲تا غره گشته‌ای به سخن‌هائیکاینها خبر دهند همی زانها!
3. ۳تا گوش و چشم یافته‌ای بنگرتا بر شنوده هست گوا بینا
4. ۴چون دو گوا گذشت بر آن دعویآنگاه راست‌گوی بود گویا
5. ۵گر زی تو قول ترسا مجهول استمعروف نیست قول تو زی ترسا
6. ۶او بر دوشنبه و تو بر آدینهتو لیل قدر داری و او یلدا
7. ۷بر روز فضل روز به اعراض استاز نور و ظلمت و تبِش و سرما
8. ۸روز و شب تو از شب و روز اوبهتر به چیست؟ خیره مکن صفرا
9. ۹موسی به قول عام چهل رش بودوز ما فزون نبود رسول ما
10. ۱۰پس فضل فاضلان نه به اعراض استای مرد، نه مگر به قد و بالا
11. ۱۱بفزای قامت خرد و حکمتمفزای طول پیرهن و پهنا
12. ۱۲بویات نفس باید چون عنبرشایدت اگر جسد نبود بویا
13. ۱۳تنها یکی سپاه بود دانانادانت با سپاه بود تنها
14. ۱۴غره مشو بدانچه همی گویدبهمانِ بن فلان ز فلان دانا
15. ۱۵کز دیده بر شنوده گوا بایدورنی همیت رنجه کند سودا
16. ۱۶گویند عالَمی است خوش و خرمبی‌ حد و منتهاست در او نعما
17. ۱۷صحراش باغ و زیر نهفتش دربر تختهاش تکیه‌گه حورا
18. ۱۸آن است بی‌زوال سرای ماوالا و خوب و پر نعم و آلا
19. ۱۹وین قول را گواست در این عالمتابنده همچو مشتری از جوزا
20. ۲۰زیرا که خاک تیره به فروردینبر روی وی نقاب کند دیبا
21. ۲۱وز چوب خشک درّ فرو بارددرّی که مشک‌بوی کند صحرا
22. ۲۲وین چهره‌های خوب که در نورشخورشید بینوا شود و شیدا
23. ۲۳دانی که نیست حاضر و نه حاصلدر خاک و باد و آتش و آب اینها
24. ۲۴بی شکی از بهشت همی آیداین دلپذیر و نادره معنی‌ها
25. ۲۵وانچ او ز دور مرده کند زندهپس زنده و طری بود و زیبا
26. ۲۶پس جای چون بود، چو بود زنده؟بل بر مجاز گفته شود کانجا
27. ۲۷برگفتهٔ خدای ز کردارشچندین گواهیَت بدهند آنا
28. ۲۸بر قول ار به جمله گوا یابیدر امّهات و زآتش و در آبا
29. ۲۹وانچ از قرانْش نیست گوا عالمرازی خدائی است نهان ز اعدا
30. ۳۰تاویلش از خزانهٔ آن یابیکز خلق نیست هیچ کسش همتا
31. ۳۱فردی که نیست جز که به جد اوامید مر تو را و مرا فردا
32. ۳۲چون و چرا ز حجت او یابدبرهان ز کل عالم، وز اجزا
33. ۳۳چون و چرای عقل پدید آیدبی‌عقل نیست چون و نه نیز ایرا
34. ۳۴ای بی‌خرد، چو خر ز چرا هرگزپرسیدنت ازین نبود یارا
35. ۳۵چون و چرا عدوی تؤست ایراچون و چرا همی کندت رسوا
36. ۳۶چون طوطیان شنوده همی گوئیتو بربطی به گفتن بی‌معنا
37. ۳۷ور بر رَسَم ز قولی، گوئی کایناز خواجه امام گفت یکی برنا
38. ۳۸پیغمبری ولیک نمی‌بینمچیزیت معجزات مگر غوغا
39. ۳۹نظمی است هر نظام‌پذیری راگر خوانده‌ای در اول موسیقا
40. ۴۰چون از نظام عالم نندیشیتا چیست انتهاش و چه بُد مبدا؟
41. ۴۱خوش بوی هست آنکه همی از ویخاک سیاه مشک شود سارا
42. ۴۲وان چیز خوش بود به مزه کایدونشیرین ازو شده‌است چنان خرما
43. ۴۳وز مشک، خاک بوی چرا گیرد؟وز آتش آب از چه گِرَد گرما؟
44. ۴۴دانش بجوی اگرت نبرد از راهاین گنده‌پیر شوی‌کش رعنا
45. ۴۵وز باب‌های علم نکو بر رسمشتاب بی‌دلیل سوی دریا