1. ۱دل بری از دلبران در دلبریدلبرا جان می‌دهم تا دل بری
2. ۲هر کرا روشن شود چشم از رختگردد از جان فارغ و از دل بری
3. ۳قیمت نار خلیل عارضتبشکند قدر بتان آ‌ذری
4. ۴با صد آزادی چو نی در بست سروپیش بالایت میان چاکری
5. ۵آدمی را چون ملک دیوانه کردحوری‌ای جانا ندانم یا پری
6. ۶هر چه می‌گویم ز نیکوئی ترانیک می‌بینم از آن نیکوتری
7. ۷گوی با لعلت خدا را یک نفستا نماید معجز پیغمبری
8. ۸گر لبت بایع شود بوسی به جانمه به جان از مهر گردد مشتری
9. ۹با لب چون شکرت بادام چشمشکر دارد از شراب شکری
10. ۱۰روز روزه لعلت از جام دلمباده خورده خون ناحق بر سری
11. ۱۱قبةالاسلام تبریز است هانکفر یک سو نه چو زلف عنبری
12. ۱۲روی تو بگرفت از خط غبارخرده‌ها بر آفتاب خاوری
13. ۱۳نیست در دور قمر آئین مهرپیش داور می‌برم این داوری
14. ۱۴…………..افتاده ………………..نیست در دوران عدلش کافری
15. ۱۵…………..افتاده ………………..آن جهان جود و کان مهتری
16. ۱۶والی ملک ولایت کز ولابر سریر اولیاء دارد سری
17. ۱۷آنکه زیر سدهٔ والای اوحلقه شد بالای چرخ چنبری
18. ۱۸آن سلیمانی که در اجرای حکمعار دارد دستش از انگشتری
19. ۱۹شرفهٔ ایوان قدرش از شرفمی‌کند اشراف قصر قیصری
20. ۲۰بهر پاس خاطر او هر شبیمه یزک دار است و انجم لشکری
21. ۲۱می‌برد گردون ز قهر و لطف اومایهٔ بدبختی و نیک اختری
22. ۲۲زیر دامان جلال او بودمنصب گردون گردان مجمری
23. ۲۳برق اگر بی امر او گرمی کندابر اگر بی لطف او جوید تری
24. ۲۴قهر او با برق گوید زهرخندلطف او با ابر گوید خون گری
25. ۲۵سرنگون شد خامه در آب سیاهزانکه مدحش می‌نویسد سرسری
26. ۲۶ای که از نور هدایت چون نجومدر ره دین رهبران را رهبری
27. ۲۷قدرتِ قدرت ندارد آسمانمی‌رود بی پا و سر از مضطری
28. ۲۸بحر دستت در سخا گوهر فشاندخاک بر سر کرد کان از بی زری
29. ۲۹از صدا نالید کان سنگدلوزحیا شد آب بحر گوهری
30. ۳۰وقت آن آمد که کان را دل دهیوزخجالت بحر را بیرون بری
31. ۳۱بر کف پر باد این احسان کنیبر دل پر خون آن رحم آوری
32. ۳۲سرو را بادا همایون و سعیدروزه و روزت که عید اکبری
33. ۳۳چون هلال عید در ماه صیامگشته‌ام زرد و نزار از لاغری
34. ۳۴گفته‌ام شعری که می‌گوید خردکوکب دُریست یا دُرّ دری
35. ۳۵شعر من سحر است و این سحر حلالشاعری را داد نام ساحری
36. ۳۶قدر شعر من تو می‌دانی که چونیافتم بر لفظ و معنی قادری
37. ۳۷هر دم از طبع روان انورمنور می‌یابد روان انوری
38. ۳۸می‌نخواهم گفت مدح غیر توزانکه کاسد گشت مدحت گستری
39. ۳۹نقص تحسین است و تقصیر صلهکین چنین شد ننگ و نام شاعری
40. ۴۰از چه شد شعر معزی نامداراز کمال لطفهای سنجری
41. ۴۱ملک محمودی نماند و زنده ماندنام محمود از ثنای عنصری
42. ۴۲شعر پروردن ز سوی مادح استزو سوی ممدوح شاعر پروری
43. ۴۳گر بیابد کیمیای لطف توقلب می‌گردد چو زر جعفری
44. ۴۴هر سحر تا نرگس زرین مهربشکفد در گلشن نیلوفری
45. ۴۵گلشن بخت تو سرسبز از ازلتا ابد بادا که مهر انوری