1. ۱صبا تحیت بلبل به گلستان برسانحدیث درد دل من به دلستان برسان
2. ۲روان خویش به سوغات تو روان کردمروان چنانکه روان کرده‌ام روان برسان
3. ۳به باد پای روان بر، چو تنگ بستی زینگران رکاب نگردد، سبک عنان برسان
4. ۴تکاور تو گر از تیزی آورد سستیجوش ز سنبله و که ز کهکشان برسان
5. ۵قوی ضعیفم و نازک دل و ندارم صبربدان مکان سخن من هم این زمان برسان
6. ۶دقیقه‌ای ز رسوم ادب فرو مگذارچنانکه شرط بلاغ است آنچنان برسان
7. ۷وگر چنانکه ندانی طریقهٔ ابلاغبدان طریق که من گویمت رسان برسان
8. ۸چو عزم کوی دلارام داری از اولبه باغ بگذر و پیغام دوستان برسان
9. ۹به گوش گل سخنی از زبان سوسن گویبه دست سرو پیامی به ارغوان برسان
10. ۱۰سلام من چو رساندی ز شعر من بیتیبه عندلیب غزلگوی مدح خوان برسان
11. ۱۱به شیر ابر دهان را بشوی چون غنچهسلام سرو و صنوبر بدان دهان برسان
12. ۱۲حکایت زر رخسار زیر پایش ریزحدیث جزع بدان لعل درفشان برسان
13. ۱۳همین که زاری بلبل به گل رسانیدیحدیث نالهٔ قمری به ضیمران برسان
14. ۱۴به مدح غنچه چو بلبل هزار دستان شوپیام لاله چو سوسن به ده زبان برسان
15. ۱۵ز بوی سنبل و گل تحفه‌ای به دست آربه هر کجا که رسی شمه‌ای از آن برسان
16. ۱۶تو خود قبولی اگر پیش او شوی مقبولبه نام ناصر خطی بدان نشان برسان
17. ۱۷به گوش یار که لالای او بود لؤلؤیز بحر شعر رهی دُر به ارمغان برسان
18. ۱۸به چشم او که بود خوش ز عین بیماریاگر توان صفت جسم ناتوان برسان
19. ۱۹ز خواب ناز مکن مست فتنه را بیداربه حاجبش سخن از گوشه‌ای نهان برسان
20. ۲۰من از دهان و میانش حسابها دارمبه هر کدام که باشد از این میان برسان
21. ۲۱خطش چو دود بر آمد ز آتش رخسارز خط او سوی من سورة الدخان برسان
22. ۲۲به ارمغانی چشم رمد گرفتهٔ مندرور اگر نبود خاک آستان برسان
23. ۲۳چو گرد بر سر راهم، مرا سبک بر راهوگر غبار نخیزد به کاروان برسان
24. ۲۴وگر مجال نداری مرا به جا بگذاربه جای من سخن من به دوستان برسان
25. ۲۵ز دست دوست به هر شهر داستان شده‌امبه دوستان سخن من به داستان برسان
26. ۲۶سلام من به بخارا سحرگهی از شاماز این کران جهان تا بدان کران برسان
27. ۲۷حدیث من که چو خورشید عالمی بگرفتز قیروان جهان تا به قیروان برسان
28. ۲۸تو این همای همایون که نامه‌اش نامستچو بخت نیک بدان دولت آشیان برسان
29. ۲۹زمین ببوس و سلام من از زبان نیازبه صدر مدرسهٔ صدر کامران برسان
30. ۳۰خدایگان افاضل چو دادِ فضل دهدسلام بنده به نزد خدایگان برسان
31. ۳۱حمید ملت و دین چون محیط ابر عطاستترشح قلم او به انس و جان برسان
32. ۳۲به نحو صرف مکن عمر بر سبیل خبرمعانئی که بدیع است از این و آن برسان
33. ۳۳گر از مکانت او در مکان او نرسیگذر ز حد مکان و به لامکان برسان
34. ۳۴ز رأی روشن او ذره‌ای به عاریت خوانبرای نور ره آورد نیّران برسان
35. ۳۵به خال من که خطش خال عارض حور استز حال من خبری خوشتر از جنان برسان
36. ۳۶حدیث من که ز غیب آمدست و بی عیب استبرای عرض بدان رأی غیب دان برسان
37. ۳۷ز بحر تربیتی گر رسد به در یتیمبه گوش جان گهر نظم من روان برسان
38. ۳۸ز هفت آبا پیغام آن برادر گوز عقل پیر سلامی بدان جوان برسان
39. ۳۹ترسلی که من از مهر می‌کنم ارسانتو سر به مهر به یاران مهربان برسان
40. ۴۰غم فراق اگر سد بود یکی بگشایامید وصل به دلهای شادمان برسان
41. ۴۱میان هر یکی از اتحاد فرق مکنعلی‌السویه سلامم به همگان برسان
42. ۴۲حدیث شوق مگو جز به پیش مشتاقاننگویمت که صداعی به این و آن برسان
43. ۴۳دعای من همه ره همره تو خواهد بودبرو به خیر و سلامت، سلامشان برسان
44. ۴۴زبان دراز مکن همچو تیغ و شمع صفتحدیث روشن و گرم از سر زیان برسان
45. ۴۵بر آر دست و بگو یا رب اهل ایمان راز لطف شامل خود نامهٔ امان برسان
46. ۴۶طفیل جمع من خستهٔ پریشان راشفای جمع ز جمعیت روان برسان
47. ۴۷نی‌ام حسود که خواهم مراد خود تنهامرا به جمله غریبان به خان و مان برسان