1. ۱صبح روش رخ نمود از پردهٔ تاریک شامآفتاب ملک بیرون آمد از ظل غمام
2. ۲مملکت را گر چه نقصان بود چون مه در محاقمنت ایزد را که از مهر منور شد تمام
3. ۳ماه اوج نصرت و خورشید گردون ظفرسوی برج خویش آمد با هزاران احترام
4. ۴داور اعظم محمد شاه کز بهر شرفخسرو گردون رکاب او ببوسید چون غلام
5. ۵آنکه دارد تا ابد از لطف و تائید ازلچون علی جود و شجاعت،‌ چون محمد خلق و نام
6. ۶مهر جوزا منطقه، برجیس کیوان اقتدارماه انجم لشکر شب پرچم گردون خیام
7. ۷بر فلک از برق تیغش برده هفت اورنگ رنگبر سپهر از سهم تیر او شده بهرام رام
8. ۸چاکرانش استران را از مه نو کرده نعلبندگانش از مجره کرده اسبان را ستام
9. ۹آستانش گر به کیوان عقل نسبت کرد دوشآسمان گفتا ندانم این کدام است،‌ آن کدام
10. ۱۰از زمین چون نعل اسب او بر انگیزد غباربر فلک جرم زمین را عنبرین گردد مشام
11. ۱۱هر که اندر مدح غیر او کند سحر حلالهمچو سحر اندر شریعت خصلتی باشد حرام
12. ۱۲ای سرافرازی که خاک پای تو در مرتبهبر فراز ذروهٔ افلاک می‌یابد مقام
13. ۱۳گر ز بحر دست تو فایض نگشتی قطره‌ایخون فشاندی ابر بر جای لآلی از مسام
14. ۱۴شیر آز از خوان تو گر ریزه‌ای یابد چو مورسیر گردد تا ابد بیرون نیاید از کنام
15. ۱۵داشت یک ذره سکندر آتش قهرت به تیغخضر را یک قطره بود از آب لطف تو به جام
16. ۱۶بس بود تیغ گهروار تو سد آهنینگر به دفع فتنهٔ یاجوج بنمائی قیام
17. ۱۷آن زمان کز گرد لشکر آسمان گردد زمینسیل خون بارد به جای آب از ابر حسام
18. ۱۸لعل یمگانی شود پیکان ز خود صفدرانپر دلان را زر شود رخسار همچون سیم خام
19. ۱۹خار و خارا پوشد از خون بداندیشت لیاسدیو و دد یابد ز اجزای حسود تو طعام
20. ۲۰در میان بحر خون بدخواه تو بی دست و پاگر گریزد همچو ماهی درع  او گردد چو دام
21. ۲۱تیغ را در کار دشمن کن که آسایش مباداین یکی را در جهان و آن دگر را در نیام
22. ۲۲گر شنیدی ضرب شمشیرت که شد ضرب‌المثلبازگشتی از صلابت رستم اندر صلب سام
23. ۲۳ابلق ایام کو سر می‌کشد از توسنیاز تو رایض گشت اگر چه بود وقتی بدلگام
24. ۲۴ملک بود اندر دهان شیر و کام اژدهاتو برآوردی به مردی تا ابد بادت به کام
25. ۲۵گفته‌ام شعری چو سلک دُر اگر آری به گوشمنتظم احوال گردم، شعر من یابد نظام
26. ۲۶تا مرا روزی رسد از مهر تو نوری به دلچون فلک گشتم میان موج خون در صبح و شام
27. ۲۷هست الطاف شما در حق ما رسم قدیممانده همچون مملکت موروث آبای کرام
28. ۲۸گر تو از عین عنایت بر من اندازی نظربندهٔ مخصوص گردد داخل انعام عام
29. ۲۹تا عظامی از سلف ماند به گیتی یادگارتا میان خلق مشهور است اسلاف عظام
30. ۳۰تو خلف باش از سلف جاوید در عز و شرفهم مرادت مستقیم و هم سعادت مستدام
31. ۳۱از دعا و ختم دیدم دولت دیدار توبر دعایت باد ختم شعر ناصر والسلام