1. ۱سحر ز خون شب بریخت می در جامبر آور از افق ساغر آفتاب مدام
2. ۲می‌ای که زهره به چرخ آرد از نشاط و طربهنوز پیش نیاوره شمه‌ای به مشام
3. ۳می‌ای که لعل شود مغز استخوان حریفهنوز از دهن جام زر نرفته به کام
4. ۴بساز بزم و بزن بربط و بیاور منقلبسوز عود و بنه شکر و بیاور جام
5. ۵اگر ز بخت جوان در برت رفیقی هستز پیر چنگ طلب کن حریف و رسم مقام
6. ۶به سخت روئی دف بین که در کف مطربتپانچه می‌خورد و کم نمی‌کند ابرام
7. ۷درون کشتی زرین جام بحر عقیقملیح شکلی، ملاح اوست سیم اندام
8. ۸برو به کعبه دیر از برای زمزم خممجو صفا به جز از محرمان بیت حرام
9. ۹چنان بریز ز مستی تو درد بر سر دردکه هیچ نوع ندانی حلال را ز حرام
10. ۱۰ز ساقیان سقاهُم بنوش جام طهوربه یاد مفخر آفاق و افتخار انام
11. ۱۱خدایگان سلاطین دور اسکندرکه آسمان جلال است و آفتاب کرام
12. ۱۲ز حل محلِ قدر اقتدارِ عادل دلقمر مقارنهٔ یم یمینِ نامیِ نام
13. ۱۳ندیده روی حدود کمال او افکارنبرده راه رسوم جلال او اوهام
14. ۱۴زمین به چرخ در آمد چو عزم او جنبیدفلک زمین شد و جون حزم او گرفت آرام
15. ۱۵اگر چه توسن تند است کرّهٔ گردونبه زیر ران مرادش خمول گردد و رام
16. ۱۶به خنگ چرخ اگر زین چو ماه بر بنددشه نجوم ببوسد رکاب او چو غلام
17. ۱۷به پیش دست و دلش جود کان و بخشش بحرچو ذره است ز مهر و چو قطره‌ای ز غمام
18. ۱۸در اشتباه فتاده است عقل کل صد بارکه صدر سدره کدام است و سُدّهٔ تو کدام
19. ۱۹زهی عظیم وجودی که آسمان پیش‌اتقیام کرد به تعظیم تا به روز قیام
20. ۲۰دقیقه‌ای که قضا را نهفته با قدر استبه دقت نظرش رفع کرده‌ای ابهام
21. ۲۱چنان به دور تو طبع زمانه آسوده استکه نیست بامی و گل زحمت خمار و زکام
22. ۲۲چنان عدالت تو کام هر ضعیف دهدکه شیرِ شیر خورد سیر آهوی آکام
23. ۲۳در آن زمان که زمین گردد آسمان از گردز درع و خوود بود خاک چرخ مینا فام
24. ۲۴چو رأی حرب کند اژدهای رایت اوحسود را دل و زهره فرو چکد ز مسام
25. ۲۵نعوذ بالله از آن آب رنگ آتش فعلبه بحر دست تو همچو نهنک خون آشام
26. ۲۶ز آشیان کمانت پرد عقاب سه پربرد به سوی حسود تو از اجل پیغام
27. ۲۷اگر چو ماهی در بحر خون گریزد خصمز سهم شست تو به روی زره شود چون دام
28. ۲۸به خوان معرکه از خون و شخص بدخواهتبه وحش و طیر رسد تا ابد شراب و طعام
29. ۲۹براق برق مسیرت چو از سپهر گذشتنشان نعل سم اوست هیأت اجرام
30. ۳۰چو عقدهٔ ذنب او ز جو زهر زده‌اند… این مصرع خالی در اصل ………….. ام
31. ۳۱ز حد چین‌اش اگر در سحر برانگیزندچو آفتاب رسد نیمروز را از شام
32. ۳۲به نور گرفتی چو مهر عالم راچه حاجت است که شمشیر برکشی ز نیام
33. ۳۳همه عظام سلف سر ز خاک بردارندنسیم خُلق تو گر بشنود رمیم عظام
34. ۳۴جهان پناها تصدیع بنده مخصوصبر آستان تو خاص است از عنایت عام
35. ۳۵به حال بنده فتوریست حالیا خواهمکه همچو نظم من از لطف تو رسد به نظام
36. ۳۶علو شعر من از یُمن نام عالی تستنه از تکلف تجنیس و زینت ایهام
37. ۳۷همیشه تا فلک مستدیر و شام و سحربه شکل دایره گردد میان نور و ظلام
38. ۳۸شب زمانه ز رایت منیر باد چو روزبه زیر زین مراد تو ابلق ایام
39. ۳۹تو از مکارم اخلاق حافظِ ناصرمعین و ناصر تو ذوالجلال و الاکرام