1. ۱چو زهره ماه مغنی به ساز دف در چنگکه درگرفت سماعی چو دور هفت اورنگ
2. ۲نیم مخالف بربط اگر چه راهزن استکه از عراق به راه حجاز کرد آهنگ
3. ۳به دور گل می گلرنگ را غنیمت دانکه دهر بلعجبی است و زمانه پر نیرنگ
4. ۴ز غصه خون جگر لاله در قدح داردکه باد ساغر او را همی‌زند بر سنگ
5. ۵گشاده روئی گل بین که در شکرخنده‌ستدرون پرده چرا همچو غنچه‌ای دلتنگ
6. ۶بنوش بادهٔ گلگون تلخ شورانگیزز دست ساقی رعنای شوخ چابک شنگ
7. ۷شکوفه کرد دل غنچه از شراب صبوحبه اقتضای طبیعت نمود رنگارنگ
8. ۸گذر به جانب صحرا که گل به صد رنگ استچنانکه شاه به عزم شکار آهو و رنگ
9. ۹برفت از سر صحرا و کوه قاقم برفکه نیست شاه جهان را سوی سمور آهنگ
10. ۱۰جلال دولت و دین، شاه اردشیر سیرخدایگان زمان، داور زمین، هوشنگ
11. ۱۱یگانه‌ای که چو خورشید صیقل رأیشز روی آینه ماه می‌زداید زنگ
12. ۱۲بسی نماند که در روم روز از عدلشز شام باز نیاید سیاهی شب رنگ
13. ۱۳اگر روایت شیرین لفظ او شنودشکر چو قند مکرر خجل شود در تنگ
14. ۱۴چو در کمان کژی‌ای دید زور در وی کردبدوخت دیدهٔ بدخواه را به تیر خدنگ
15. ۱۵به دست شاه دل باز می‌تپد در بربه وقت حملهٔ شاهین ز ناله‌های کلنگ
16. ۱۶به پای خویش دهد بوسه بر کف شه بازکه دستگاه بزرگیش آمدست به چنگ
17. ۱۷زهی به صلح و صلاح تو ملک مستظهرچه حاجت است که شمشیر بر کشی در جنگ
18. ۱۸به هر کجا که رود اژدهای رایت توطریق او رجع‌القهقریست چون خرچنگ
19. ۱۹قضا به شکل مه نو رکابدار تو شدکه تنگ در کشد از منطقه فلک را تنگ
20. ۲۰همین که روی به بدخواه آورد چون شیرعدو چو باد گریزد از او به صد فرسنگ
21. ۲۱چو شیر فالون در حال پایمال شوداگر ز کبر عدو با تو سر کشد چو پلنگ
22. ۲۲عدو که داشت چو انگور با تو سر کشی‌ایبه سر ز دار فنا گشت عاقبت آونگ
23. ۲۳چو آب تیغ تو بدخواه را از سر بگذشتز بحر دست تو ناکام شد به دست نهنگ
24. ۲۴ز ذکر خیر تو فخر مخالفان شد عارز نام نیک تو ناموس دشمنان شد ننگ
25. ۲۵عجب نباشد اگر از میان رود به کنارز سهم تیغ تو زنار از میان فرنگ
26. ۲۶شها به مدح تو ناصر همان مثال نمودکه نوک خامهٔ مانی به صورت ارژنگ
27. ۲۷در امتحان قصاید رهی نبارد عذرکه گر براق بود اسب، عذر باشد لنگ
28. ۲۸ز بهر نام تو گویم جواب شعر ظهیر«چو زهره وقت صبوح از افق بسازد چنگ»
29. ۲۹در آن زمان که رویت کنم مدیح ترا«زمانه نیز کند نالهٔ مرا آهنگ »
30. ۳۰همیشه تا که دو رنگ است ابلق ایامزمان عمر ترا باد در زمانه درنگ
31. ۳۱ترا که فرّ فریدون و جاه جمشید استفرید دولت و دین باد و دانش و فرهنگ