1. ۱به توفیق یزدان و یاری طالعگزیدم سفر از دیار و مواضع
2. ۲شبی از طلوع سحر دور ماندهکواکب بر آورده سر از مطالع
3. ۳یکی در مسیر و دگر در تحیریکی مستقیم و دگر گشته راجع
4. ۴ثوابت فروزان بر ایوان ثامنچراغ زحل تیره بر بام سابع
5. ۵طلب کردم از نور انجم هدایتچو اصحاب بدعت ز اهل شرایع
6. ۶شبی تیره مانند کفر و ضلالترهی راست در پیش و چون شرع شارع
7. ۷وداع وطن‌گاه مألوف کردمبه جانم رسید از وداعش ودایع
8. ۸همی‌ریخت از چشم من سیل سایلهمی‌جَست از آه من برق لامع
9. ۹نه یک کس گیرد به جز اشک دامننه یک تن که آید به جز ضعف مانع
10. ۱۰مرا تکیه‌گه بر سنام نجیبیتو گفتی عطارد شد از اوج طالع
11. ۱۱بیابان نوردی، اقالیم گردیبه هنگام سرعت چو اعصار سارع
12. ۱۲به شب خاستن همچو اقطاب قائمبه برگ گیاهی چو ابدال قانع
13. ۱۳چنان در نظر منحنی شکل هودجکه در پیش بت برهمن گشته راکع
14. ۱۴پریچهرگان در زوایای محملچو خلوت نشینان به کنج صوامع
15. ۱۵چو مه هر کسی را به هر برج مقصدمرا سایهٔ شمس برجیس طالع
16. ۱۶غیاث دول، غوث دین، شیخ ملتکه اوضاع لطف و کرم راست واضع
17. ۱۷پناه ملک، خواجه شیخ آنکه حکمشچو تیغ است بر فرق بدخواه طالع
18. ۱۸به شمشیر لا از پی فتح الاّچو شیر خدا ما سوی راست قامع
19. ۱۹خلف بهتر از وی نبامد سلف راکه چون شافعی امتان راست شافع
20. ۲۰چو گرمی بازار اقبال او دیدسعادت ورا مشتری گشت و تابع
21. ۲۱اگر قطرهٔ ابر لطفش بباردمضیق دل کان شود بحر واسع
22. ۲۲وگر آتش قهر او را ببیندشود آهن از بیم چون آب مایع
23. ۲۳کفش بیت معمور را بوده عامردرش سقف مرفوع را گشته رافع
24. ۲۴زهی رفته صیت تو چون صور محشرمقیمان آفاق را در مسامع
25. ۲۵وجود تو در عرصهٔ ربع مسکونبمانند خورشید بر چرخ رابع
26. ۲۶وگر انعام عام تو گیرندز هم بگسلد عقده‌های اصابع
27. ۲۷منور ز رأی تو جرم کواکبلطیف از مزاج تو جسم طبایع
28. ۲۸معطر ز عود سعودت محافلمنور ز شمع حضورت مجامع
29. ۲۹قضا از قدر هر چه دارد نهفتهشود از ضمیر منیر تو شارع
30. ۳۰گل مکرمت در ریاض زمانهبود از نهال وجود تو طالع
31. ۳۱حمل را به گردون برد بهر طعمهمگس‌وار از خوان تو نسر واقع
32. ۳۲در آفاق شد همچو خورشید روشنکه قدر تو متبوع و چرح است تابع
33. ۳۳ز تاب تو هر گه که آمد گشائیروان کرد بی‌وقفه جر منافع
34. ۳۴چو من ینفع الناس خیر الاُناس استتو خیر الاُناسی بخیرالمنافع
35. ۳۵بلاهای آخر زمان را به عالمبه جز همت عالیت نیست دافع
36. ۳۶ز نظمت که سلک جهان را نظام استپر از درّ و گوهر شود سمع سامع
37. ۳۷چو قرآن مقالات تو در فصاحتکمالات مجموع را گشته جامع
38. ۳۸مقدم ز سحر است و اقرب به معجزسخنهای مصنوع تو از صانع
39. ۳۹به معنی و صورت بدیع‌الجمالستبیان معانی تو در بدایع
40. ۴۰کسی را که دارد ز فکر تو دوریخیالیست باطل، حیاتیست ضایع
41. ۴۱همی تا بر این دشت خضرای گردونبعینه غزاله غزالیست راتع
42. ۴۲غزل خوان ایوان تو باد زُهرهسماع تو چون دور گردون تاسع
43. ۴۳دعای تو ناصر بگوید به مقطعکه خوشتر ازین نیست حُسن مقاطع