1. ۱نماز شام که بر وفق رأی بطلمیوسبرفت خور به زمین همچو گنج دقیانوس
2. ۲طلوع کرد نجوم از مطالع اقبالبه جستجوی مه عید عالمی جاسوس
3. ۳نمود ماهچه از سطح لاجوردی چرخچنانکه شمسهٔ زرین و شهپر طاووس
4. ۴گهی چو قامت دوتاه بیدلان موهومگهی چو غبغب سیمین دلبران محسوس
5. ۵شفق چو خون سیاووش بود و بادهٔ لعلقمر پیالهٔ زرین و کاس کیکاووس
6. ۶به شکل ابروی‌ زال و کمان رستم سامبه هیات پر عنقا و تاس رایت توس
7. ۷فلک چو جلوه‌گه خواجه بود در منزل سعدسعادت از نظرش یافته سعود و نحوس
8. ۸خدایگان سلاطین پناه آصف دهرکه رأی دید سلیمان عهد را به جلوس
9. ۹مجاهدی که اگر تیغ برکشد به جهادشعار تقوی باشد لباس او چو لبوس
10. ۱۰شه سریر ولایت که تا کفش کافیستنماند هیچ گدائی ز جود او مأیوس
11. ۱۱فراستش را کمتر مرید افلاطونخلافتش را کهتر مطیع جالینوس
12. ۱۲رهی مجلس لطفش هزار چون پیرانرهین مورد مهرش هزار چون کاموس
13. ۱۳سری که همچو قلم نیست بر خط حکمشچو صفر ناوردش دهر در عداد ر‌ؤوس
14. ۱۴جلاجل پر شهباز همتش از قدرشکسته رونق بازار نغمهٔ ناقوس
15. ۱۵چنان خدای‌پرستی به دور او شد گرمکه گشت آتش زرتشت سرد پیش مجوس
16. ۱۶به جنب قدرش هر صبح آسمان از مهربود مشعله داری که برکشد فانوس
17. ۱۷اگر چو مهر کشد تیغ کینه بر گردونقمر حکایت روسی کند به خطهٔ روس
18. ۱۸زهی رسیده به جائی نفاست نفستکه سابق است وجود تو بر عقول و نفوس
19. ۱۹از آن شده است دوتا قامت بلند سپهرکه می‌دهد ز لب مهر بر جناب تو بوس
20. ۲۰به زیر زین تو گردد خموش اشهب شمشاگر چه قله نشین است و بد لگام و شموس
21. ۲۱بسی نماند که چون مشتری شود مسعودزحل به دور تو، کز بدو کار شد منحوس
22. ۲۲اگر به دست ادب چرخ را بمالی گوشچو بخت دشمن تو دور او بود معکوس
23. ۲۳به پیش کلک و بنان تو دست و پنجهٔ شیربود چنانکه به روز نبرد ساق عروس
24. ۲۴وثیقه‌ای که ندارد نشان توقعیتزمانه‌اش به در آرد به ریشخند و فسوس
25. ۲۵علو قدر تو در عدل تا علم بر کردبه گوش چرخ نیاید به غیر ناله و کوس
26. ۲۶بدان زمان که زمین بود خالی از قدرتسپهر به همه رفعت همی‌خورد افسوس
27. ۲۷به حرص گرسنه بخشد سخای او مأکولبه فقر عریان پوشد غنای او ملبوس
28. ۲۸حسود با تو تشبه نمود و کسری یافتنگشت همسر کسری به تاج لعل خروس
29. ۲۹جهان پناها اشعار ناصر از نظرتشدست چون زر رایج اگر چه بود فلوس
30. ۳۰رطوبت سخن و گرمی دلم برهاندز خشک مغزی زرق و برودت سالوس
31. ۳۱مذاق طبع تو دانای عصر شد داندعصیر رایق نیشکر از عصارهٔ سوس
32. ۳۲ز بهر نام بپرور مرا که نامی شدحدیث رستم و دستان به شعر شاعر توس
33. ۳۳دل دلیر تو از عود عید خرم بادز فاقه خصم چو عباس دوس خوار و عبوس
34. ۳۴همیشه تا که شود عقل بر نظر حارسهماره تا که بود روح در بدن محبوس
35. ۳۵مخالف تو به حبس ابد مقید بادز دقت نظرت عرصهٔ جهان محروس