1. ۱ترک چشمت دو کمان دارد و ترکش پر تیرغارت جان و جهان کرده و دل برده اسیر
2. ۲شکن زلف ترا باد صبا در حلقهخم گیسوی تو را آب روان در زنجیر
3. ۳دست امید من از زلف درازت کوتاهجامهٔ فکر من از قد بلند تو قصیر
4. ۴دوش دیدم مه روشن به میان شب تاربامدادان به رخ و زلف تو کردم تعبیر
5. ۵آه ما را چو صبا دست به زلفت نرسیددر نگیرد به سر زلف تو آه شبگیر
6. ۶نه به دامان جلال تو رسد دست خردنه به سر حد کمال تو رود پای ضمیر
7. ۷گر چه دل مات شده‌ست از رخ خوب تو ولیعاقبت خون دل مات شود دامنگیر
8. ۸به نفیر آیم از چنگ تو چون عود اگرنکند طبع لطیف تو نفوری ز نفیر
9. ۹ترک بیداد کن امروز وگرنه فرداداد خواهم ز تو در بارگه صدر کبیر
10. ۱۰خواجهٔ ملک عوض شاه که در روی زمیننیست او را عوض و ثانی و همتا و نظیر
11. ۱۱روی او بر فلک عز و شرف شمس ضحیرأی او در شب تاریک جهان بدر منیر
12. ۱۲هشت جنت ز بهار کرمش ربع ربیعهفت دریا ز مجیط کف او عشر عشیر
13. ۱۳یک نسیم از طرب او نفس باد بهشتیک شرار از غضب او اثر چرخ اثیر
14. ۱۴قدر او افضل اشکال ولی بی گردشعلم او عالم ابداع ولی بی تغییر
15. ۱۵ای قمر عزم که چون بار دهی بر مسندپیش تو پشت دوتا همچو کمان باشد تیر
16. ۱۶طایر کلک تو در وقت وقوع توقیعسائلان را دهد آواز به الحاح صریر
17. ۱۷عقل حیران شد و سودا و جنونش افزودکه کمال تو نگنجد به زبان تقریر
18. ۱۸گر غلامان ترا جوزهر آید در چشمعقده از ابروی افلاک گشایند به تیر
19. ۱۹گر چه دعوی علو داشته‌ام چون انگورپایمال ستم عصر شدم همچو عصیر
20. ۲۰شاعری گر نیرد ره به شعور مدحتشعر در همت من وزن نیارد به شعیر
21. ۲۱ناصر از گفتهٔ سعدی به طریق تضمینعرضه ده گر چه سخن می‌رود از طور نظیر
22. ۲۲ای تو در شهر شهیر و به ممالک مالک«ما در این شهر غریبیم و در این ملک اسیر»
23. ۲۳سد یاجوج فلک سدهٔ اعلای شماستکار خود را به ازین هیچ ندارم تدبیر
24. ۲۴دست قهر تو اگر گوش فلک در مالدپای در هیچ محلّی ننهد از تقصیر
25. ۲۵روزه بر ذات شریف تو مبارک باداروز عید و شب قدر به تقدیر قدیر
26. ۲۶تا سر کلک دبیران به دواوین ملوکبر رخ و صفحهٔ کافور کشد مشک و عبیر
27. ۲۷باد در دولت و اقبال تو چندانی عمرکه رقومش نتواند که کشد کلک دبیر
28. ۲۸هر منافق که بود با تو چو کاغذ در رویسر بریده چو قلم باد و سیه روی چو قیر