1. ۱چه ماهی است که او را بود بر آب گذربه بحر همچو صدف گشته حامل گوهر
2. ۲به شکل نون هلالی است بر صفیحهٔ آبچو ماه نو که نماید ز گنبد اخضر
3. ۳مکان یونس عهد است،‌ همچو بطن الحوتعجب نباشد اگر بحر گیردش در بر
4. ۴کمان‌وش است و شود راست، کار او از تیرسبک رو است و گرانبار گردد از لنگر
5. ۵تنش که از چپ و راست دستها دارددر آشنائی بحرست،‌ روز و شب یک سر
6. ۶چو مرغ آبی دایم همی‌رود در بحرولی چو ماهی عاجز همی‌شود در بر
7. ۷به روز جنگ به زرادخانه‌ای مانددر او ز بس که بود درع و گرز و تیغ و سپر
8. ۸چو جان دشمن شه گر به سوی آب آیدبود چو عمر حسودش عبور از معبر
9. ۹از آن چو تخت سلیمان ز باد دارد سپرکه هست مسند سلطان عهد اسکندر
10. ۱۰پناه و پشت ممالک به عدت و به سپاهشکوه منصب شاهی به صورت و سیر
11. ۱۱به صدق همچو ابوبکر،‌ در حیا عثمانبه علم همچو علی و به عدل همچو عمر
12. ۱۲شکوه سلطنت او ماه را ربود کلاهمکان رفعت او چرخ را گرفته کمر
13. ۱۳ز آتش غضبش زُهره را چه زهره بودکه روی خویش نپوشد ز آبگون چادر
14. ۱۴اگر چو مار بود دشمن تو، مور شودز رایت تو که شیر است اژدها پیکر
15. ۱۵به حنچر حمل و ثور می‌رسد آسیبدر آن زمان که بگیرد عدو خنجر
16. ۱۶هنر پناها دوشینه باد یار و دیارگذشت بر دل من چون گذشتن اختر
17. ۱۷به یادگار ز من این قصیده نگاه دار…. این مصرع در اصل خالی است …. ر
18. ۱۸چو شعر خویش غریبم در این دیار و مرابه غیر لطف تو نی راه هست و نی یاور
19. ۱۹شود تمام مرتب امور معلومتاگر بیابم از تو به عین لطف نظر
20. ۲۰خیال روی برادر به چشم من در خوابچو بحر با لب خشک آمد و به دیدهٔ تر
21. ۲۱بگفت جان برادر بر آذرم منشانکه سوخت جان برادر ز هجر بر آذر
22. ۲۲بگفت عذر میاور مگوی دفع‌الوقتکه نانوشته بخوانم حدیث تو از بر
23. ۲۳تو کیستی که به ده فن به از تو در صد وجههزار بنده بود شاه را ثناگستر
24. ۲۴اگر چه هست سفر را فواید بسیارز قرب حضرت شاه و ز کسب فضل و هنر
25. ۲۵ولی روا نبود تو مدام می بر کفمرا ز هجر تو در جام دیده خون جگر
26. ۲۶بگفتمش که به من شه عنایتی داردنمی‌توانم بردن ز شرم نام سفر
27. ۲۷به نظم قصهٔ خود را به عز عرض رسانز بهر عرض غرض را ادا کنی بهتر
28. ۲۸که تا چو حال تو بر رأی تو شود روشناجارتت بدهد شهریار دین پرور
29. ۲۹شها چو صورت احوال خویش بردم عرضبه حال بندهٔ مخلص به لطف خویش نگر
30. ۳۰به هر کجا که روی ذکر خیر او می‌گویبه هر زمین که رسی نام نیک او می‌بر
31. ۳۱همیشه تا شکفد در ریاض سبز سپهربه وقت صبح گل زرد مهر چون عبهر
32. ۳۲گل مراد تو بادا شکفته با صد برگشکوفهٔ ثمر دولتی به لطف و سمر