1. ۱ای ز تأیید ازل نقد امانت را امینمحرم اسرار قرآن، همدم روح‌الامین
2. ۲صادق اعظم، محمد صاحب تیغ و کتابسرور اهل هدی، سرخیل اصحاب‌الیمین
3. ۳احمد مرسل، ابوالقاسم که رضوان در بهشتمی‌کند از خاک پایت توتیای حور عین
4. ۴چشمهٔ خورشید از آن شد چشم پر نور فلککو نهد هر صبح بر خاک جناب تو جبین
5. ۵اختران در پای تو چون دانهٔ گوهر نثارآسمان در دست تو چون حلقهٔ انگشترین
6. ۶تا شده دارالشفای دردمندان دین توداده کوران گمان را سرمهٔ عین‌الیقین
7. ۷ماه نو را کرده گردون از برای تو رکاببر براق برق‌سیر آن شب که بربستی تو زین
8. ۸چون مگس از سوختن ترسید و نامد جبرئیلتو چو پروانه به شمع وصل گشتی همنشین
9. ۹در بیان شرع یزدان با صحابه گفته رازدر مقام لی مع‌الله با خدا بوده قرین
10. ۱۰گاه تیغ ظالمان از گوهر تو برده آبگه شکسته سنگ بدخواهان تو را درّ ثمین
11. ۱۱مرغ جان بیدلان غوغا کند همچون ذبابدر سخن چون از لب شیرین فشانی انگبین
12. ۱۲آمد از والشمس مقصود الهی نام توای خدا خورده به روی عالم آرایت یمین
13. ۱۳مشک از آهو بود با بویت ار لافی زندچین تو را در مشک و آهو مشک می‌سازد به چین
14. ۱۴جوهر جسم تو چون پنهان شد اندر درج خاکدر طلب سرگشته می‌گردد فلک گرد زمین
15. ۱۵یا حبیب‌الله ز خواب مغفرت بردار سرنرگس رعنا گشا و حال مشتاقان ببین
16. ۱۶انتظار عاشقان در هجر تو بسیار شدخیز از خاک لحد چون ارغوان و یاسمین
17. ۱۷داد مظلومان امت ده که دور از روی توظلم بی‌دینان خرابی کرد در بنیاد دین
18. ۱۸بر سر خاک تو تا دل بسته‌ام قندیل‌وارشعلهٔ مهر تو دارم در درون آتشین
19. ۱۹جز گدای آستانت نیست ناصر، زانکه هستآستانت را کلید دولت اندر آستین