1. ۱می‌رود قافلهٔ عمر رفیقان به شتابروز مولود رسولست خدا را در یاب
2. ۲حامی ملت و ماحی گناه امتخاتم دولت و ختم رسل از تیغ و کتاب
3. ۳مالک ملک قِدم، شحنهٔ دیوان ازلحاکم حکم ابد، محتسب روز حساب
4. ۴آن محمد که شود عاقبت از وی محمودگر ز خاک در او سر نکشیم از همه باب
5. ۵همه جا مدحت او گفته خدا در قرآننام او جامع مدح است، چه جای القاب
6. ۶وقت آن است که یک بار دگر شمس ضحیدر شب قدر گشاید چو مه بدر نقاب
7. ۷علم و منجق اسلام برافراخته‌اندمی‌کند شاهد آثار نبی رفع حجاب
8. ۸آسمان شاید اگر شمع فروزد از مهرزانکه با پرتو این نور ندارد مه تاب
9. ۹قدر امروز به هر جای گرامی باشدخاصه در بارگه حضرت قطب الاقطاب
10. ۱۰شیخ الاسلام صفی‌الدین کز بحر صفاصوفیان را بدهد صفوت او در خوشاب
11. ۱۱مرشد مطلق کز پرتو لوح المحفوظنشر کرده است در آفاق علوم و آداب
12. ۱۲سرو بستان ولایت که ز طیب خُلقشمی‌دهد آب و گل مرقد او بوی گلاب
13. ۱۳بر در زاویهٔ اوست زوایای سپهرخوار و سرگشته چو گردی که بود گرد حباب
14. ۱۴در حظیره است ز قندیل حضورش شمعیکه از او نور به پروانه ستاند مهتاب
15. ۱۵حافظان چون بگشایند در درج زمانچرخ سیمابی در لرزه فتد چون سیماب
16. ۱۶ذاکران همچو زر از آتش دل بگدازندگردن و گوش جهان پر شود از گوهر ناب
17. ۱۷صفهٔ دار حدیثش صفت هشت بهشتشرفهٔ قبهٔ قبرش شرف هفت قباب
18. ۱۸خاک از تربت او فخر کند بر گردونتن او در دل خاک است، خوشا جان تراب
19. ۱۹خلف حضرت او خواجهٔ هفت اقلیمآنکه سرحد جهان راست حریمش محراب
20. ۲۰خواجه صدرالدین سلطان طریقت که به شرعکشف اسرار حقیقت کند از راه صواب
21. ۲۱این محال است که گنجد به جهان همت اوهمتش گنج روان است، جهان جان شراب
22. ۲۲صحبتش گنج عمیق است و در او گنج گهرمی‌رسد از صدف صدق به گوش اصحاب
23. ۲۳هر سؤالی که کند از نظر او سایلکرم طبع جوابش دهد از لطف چو آب
24. ۲۴هوشیاری که دورش قدح و مستی راچشم نرگس نتواند که ببیند در خواب
25. ۲۵ای کریمی که کف کافیت از خوان کرمپیل با پشه همی بخشد، عنقا به ذباب
26. ۲۶فایض از نور رسول است به سوی امتطبع فیاض تو در گوهر بحرالانساب
27. ۲۷هادی ملت اسلامی و از دار اسلاممی‌رسد ذات تو را سلمک الله خطاب
28. ۲۸مهر را ز آتش مهر تو همی‌گیرد تبماه با تابش مهر تو نمی‌آرد تاب
29. ۲۹چشمهٔ لطف که در ظاهر و باطن داریمی‌کند تشتهٔ وادی طلب را سیراب
30. ۳۰چون سکندر نروی در طلب آب حیاتتوئی آن خضر که در پیش تو آید به سر آب
31. ۳۱تا برانداخته‌ای پردهٔ دستان از دورپیش آن چنگ مغنی نکند ناله رباب
32. ۳۲بوم خصم تو خراب است چو منزلگه جغدبال او باد سیه‌روی‌تر از پر غراب
33. ۳۳خیمهٔ جاه ترا چرخ برین باد تتقخرگه قدر ترا حبل متین باد طناب
34. ۳۴باد ظل تو به جائی که نیاید در حدباد عمرت عددی کان نه در آید به حساب
35. ۳۵سرورا خاک سر کوی تو، یعنی ناصرقرب ماهی‌ست که دارد به جناب تو مآب