1. ۱بحمدالله که بعد از روزگاریبه روی تخت آمد شهریاری
2. ۲چه شه شاهنشه فرخنده اقبالچه شه شهزاده خورشید تمثال
3. ۳به کنعان کرم یعقوب جاهیبه مصر جود یوسف دستگاهی
4. ۴جهان گیر و جهان دار و جوان بختقوی دولت قوی بازو کمان سخت
5. ۵تعدی را عتابش دست بستهز بیم او تحکم پاشکسته
6. ۶سر تا را جگر حکمش بریدهتن غارتگران در خون کشیده
7. ۷به عهدش ظالمان گشتند رنجورگریزان گشته چون تیر از کمان دور
8. ۸بخارا پیر بود اکنون جوان شدبه دوران عبیدالله خان شد
9. ۹سلیمان شوکت و جمشید دولتسکندر حشمت و دارا حکومت
10. ۱۰ز حکمش شهر را بستند آئینتماشا از دکانها گشت گلچین
11. ۱۱ز مستان شد بهار از مقدم اوگلستانها ز طبع خرم او
12. ۱۲منور شهر شد چون صبح نوروزبرابر شد به عهد او شب و روز
13. ۱۳ز حکمش کوچه ها گردید روشنز شب تا روز نتوان فرق کردن
14. ۱۴ز طبع موم روغن شد هوا نرمز تاب شمع شد بازار شب گرم
15. ۱۵چو ماه بدر شاه هفت کشورلباس شب روی پوشیده در بر
16. ۱۶به عزم سیر شد از خانه بیرونبه لشکرگاه کلفت زد شبیخون
17. ۱۷به ریگستان نهاد اول قدم راکشید از آستین دست کرم را
18. ۱۸کف او شد زرافشان همچو خورشیدلبالب شد ازو دامان امید
19. ۱۹چو ریگستان بهشت از چاکرانشگلستان ارم از خادمانش
20. ۲۰به صحن او نمایان حوض سیرابفلک افگنده در وی قرص مهتاب
21. ۲۱در آتش گر بیفتد سایه بازدر آید همچو مرغابی به پرواز
22. ۲۲از آن پس سوی صرافان گذر کردنگه دزدیده مردم را خبر کرد
23. ۲۳تماشایی به دنبالش فتادهروان شد شاه همراه پیاده
24. ۲۴ز سیرش سبعه سیاره گلچینچراغش را شده پرواز پروین
25. ۲۵قبولش داد زینت چارسو راچراغان کرده شهر آرزو را
26. ۲۶چراغان گشت شهر از کوکب اوعدالت مشعل میر شب او
27. ۲۷به شب گردان چو مه شد پرتو افگنچراغ میر شب را کرد روشن
28. ۲۸ز حکم شاه شد بازارها پاکزمین را آسمان برداشت از خاک
29. ۲۹اگر در کوچها ریزند روغنتوان بر ظرف ها آسان گرفتن
30. ۳۰همه شب باز درهای دکان هاز دزد ایمن متاع کاروان ها
31. ۳۱دعاگویان دعا آغاز کردندسر خود خلق پای انداز کردند
32. ۳۲چو شب گشتند اطلس پوش مردمزمین و آسمان شد پر ز انجم
33. ۳۳چو مه هر جا که زد آن شاه خرگاهنهادش نام او گردون قدم گاه
34. ۳۴بخار از یمن شاه هفت کشورعروسی شد ز سر تا پای زیور
35. ۳۵بیا ساقی در ایام جوانیقدح پر کن ز آب زندگانی
36. ۳۶به من ده تا ز غم ها دست شویمکه تا باشم دعای شاه گویم
37. ۳۷خدایا ذات این شاه جوان بختبود تا حشر برپا بر سر تخت
38. ۳۸در میخانه ها شد قیر اندوددهان شیشه های می گل آلود
39. ۳۹زمستان رفت بیرون مست بازیهمه در بر قباهای نمازی
40. ۴۰قدح شد سرنگون از احتسابشفگند از پا صراحی را عتابش