1. ۱بیا ای ساقی میخانه آبادبرآر از آستین بازوی امداد
2. ۲به خاک افتاده ام چون سایه تاکگرم سازد مرا بردار از خاک
3. ۳به دام نفس بی پروا اسیرمز روی لطف دستم گیر پیرم
4. ۴هنوزم هست در دل قصد عصیانخلاصم ساز از وسواس شیطان
5. ۵می با من بده منصور کردارگنه گارم گنه گارم گنه گار
6. ۶ز اسرار حقیقت گردم آگاهنسازم از حقیقت دست کوتاه
7. ۷زبانم سبز گردد همچو سوسنز کلکم صفحه گردد صحن گلشن
8. ۸سخن سرسازم از نعت پیمبردهان را پر کنم از لعل و گوهر
9. ۹شب مولود آن خورشید افلاکبتان را آبروها ریخت بر خاک
10. ۱۰شکست آمد به دین بت پرستانز خود رفتند هر جانب چو مستان
11. ۱۱به آتشخانه ها افتاد آتشدل آتش پرستان شد مشوش
12. ۱۲رسول هاشمی یعنی محمدبه مخلوقات ذات او سر آمد
13. ۱۳بود نخل گلی از باغ ایجادغلام قامت او سرو شمشاد
14. ۱۴وجودش باعث احیای عالمظهورش بر همه اشیا مقدم
15. ۱۵زمین روشن ز روی آفتابشمنور آسمان از ماهتابش
16. ۱۶به اطراف جهان تا گشته چون برقگرفته نام او از غرب تا شرق
17. ۱۷در ایوان رسالت تا نشستهرواق طاق کسری را شکسته
18. ۱۸ز لعلش دایه را پر شیر پستانملایک روز و شب گهواره جنبان
19. ۱۹به طفلی از پی دمسازیی اومهش در مهد یار بازیی او
20. ۲۰ز رویش کعبه چون قندیل پرنورمدینه را قدومش بیت معمور
21. ۲۱به استادی کتابی ناگشادهخبر از رفته و آینده داده
22. ۲۲به پشت تیغ ابروی سیه تابدر بتخانه ها را کرد محراب
23. ۲۳به او شد منتهی مهر نبوتبه او شد ختم انشاء رسالت
24. ۲۴به کعبه چند سالی از پی همنیامد بر زمین ها قطره نم
25. ۲۵گیاهی از زمین بیرون نگردیدفتاد آتش به خرمن های امید
26. ۲۶شدند از زندگانی مردمان سیرز قحطی جمله گم کردند تدبیر
27. ۲۷به صحرا وحشیان از جوش غیرتفرو ماندند چون آهوی صورت
28. ۲۸خلایق جانب عبدالمطلبشتابان سوی دریا چون سحایب
29. ۲۹بگفتند ای چراغ خانه دلغبار مقدمت تاج قبایل
30. ۳۰تویی ماه سپهری نامداریتو را زیبنده تخت شهریاری
31. ۳۱رفیع القدری و عالی مکانیتو شمع خاندان بزرگانی
32. ۳۲تو باشی پیشوا و مهتر قومتویی در مملکت سردفتر قوم
33. ۳۳به لب آمد از این اندیشه جانهاجدا خواهیم شد از خان و مانها
34. ۳۴بکن امروز سوی کعبه آهنگبزن دیگر به دامان دعا چنگ
35. ۳۵به درگاه الهی دست برداردرین مقصد محمد را شفیع آر
36. ۳۶ز جا عبدالمطلب کرد قد راستپی پابوسئی آن سرو برخاست
37. ۳۷بگفت ای نور چشم خان و مانمفدایت تا به آدم خاندانم
38. ۳۸تویی لوح کتاب اهل بینشتویی کرسی نشین بزم دانش
39. ۳۹تویی آرام جان بی قرارمتویی روح روان چشم زارم
40. ۴۰تویی سرچشمه آب حیاتمتویی شیرین تر از آب نباتم
41. ۴۱بگفت این و گرفتش بر سر دوشمحیط آفرینش کرد در جوش
42. ۴۲به سوی خانه حق رو نهادندکف حاجت ز هر جانب کشادند
43. ۴۳بگفتند ای ز لطفت قطره گوهرز دریایت حبابی بحر اخضر
44. ۴۴کتاب از چشمه سار آفتابیمطپان بر خاک چون موج سرابیم
45. ۴۵در این وادی همه لب تشنگانیمهمه روزی خور این آستانیم
46. ۴۶تو شاهی لیک شاه پادشاهانبه خدمت ایستاده ما غلامان
47. ۴۷تویی آگاه از راز خلایقتویی انجام و آغاز خلایق
48. ۴۸تو باشی با خبر از مغز تا پوستبه دست توست رزق و دشمن و دوست
49. ۴۹هنوزش ناکشاده لب ز مطلبزبانها بود در تکرار یارب
50. ۵۰ز یمن مقدم آن بحر احسانز ابر رحمت حق ریخت باران
51. ۵۱ز هر سو ابر آمد فوج در فوجشناور مردمان در آب چون موج
52. ۵۲روان گردید از هر سوی سیلاببه روی خفتگان خاک زد آب
53. ۵۳برآمد از زمین ها سبزه و خارزبان شکوه گو گردید بسیار
54. ۵۴خداوندا من آن لب بسته خارمبه خشکی صرف گشته روزگارم
55. ۵۵در این صحرا ندارم برگ و بارینباشد سایه ام را اعتباری
56. ۵۶به آب تیشه ام پرورده ایامبه فکر آتشم از صبح تا شام
57. ۵۷نیاسایم دمی از بی قراریبه راهم شعله دارد انتظاری
58. ۵۸ز گلشن باغبانم کرده بیرونچو شبنم بر زمین افگنده گردون
59. ۵۹منم آن بلبل از پرواز ماندهبلند آوازه وز دمساز مانده
60. ۶۰خزان آورده با من بردباریندارم از بهار امیدواری
61. ۶۱اگر لطف تو سازد دستگیریشوم سرسبز در ایام پیری
62. ۶۲ز حکمت شعله گردد شاخ مرجانتو سازی آب و آتش را گلستان
63. ۶۳بیا ای مطرب هنگامه آرابکن آهنگ خود را آشکارا
64. ۶۴نوایی ساز از هستی برایمدری از هستی بر خود کشایم
65. ۶۵غرور سرکشی یکسو گذارمز دمسازان پیشین یاد آرم
66. ۶۶کجا رفتند یاران زین گلستانهمه بودند چون گل شاد و خندان
67. ۶۷به هم پیوسته همچون شبنم و گلگهی بودند قمری گاه بلبل
68. ۶۸گهی از غنچه می کردند بالینبه زیر سرو گاهی خواب شیرین
69. ۶۹گلستان بود زایشان عشرت آبادخزان آمد ز یکسو داد برباد
70. ۷۰ز یک جانب حوادث های افلاکزد آخر جمله را چون سایه بر خاک
71. ۷۱بیا ساقی ز تنهایی به جانمبده جامی که پیر و ناتوانم
72. ۷۲نشین یکدم ز روی مهربانیچو کلکم ساز با من همزبانی
73. ۷۳کجا رفتند زین مجلس حریفانحریفان ادا فهم و سخندان
74. ۷۴همه باریک بین بودند چون موکه می خواندند بیت طاق ابرو
75. ۷۵یکی از مخمل گل داشت بسترمهیا دیگری را بالش پر
76. ۷۶یکی بر دست طوماری چو سنبلغزلخوان دیگری مانند بلبل
77. ۷۷یکی سرمست بود از نغمه نیبه دست دیگری پیمانه می
78. ۷۸به هم بودند چون گل روز شب جمعبه صحبت گرم چون پروانه شمع
79. ۷۹شد آخر صبح نومیدی پدیدارنماند از بلبل و پروانه آثار
80. ۸۰بیا ای سیدا چون غنچه خاموشبکن زین گفتگوها پنبه در گوش
81. ۸۱نمی آید ز صحبت ها صداییبه گوش از نغمه ها آواز پایی
82. ۸۲سخن سنجان ازین هنگامه رفتندنهاده خامه و نامه رفتند
83. ۸۳بجا مانند صورت های دیوارشکسته خامه ها و نامه بیکار
84. ۸۴خداوندا به ذات پاک احمدبه حق آل و اصحاب محمد
85. ۸۵زبانم را مکن کوته ز گفتارهمینم را ز بدنامی نگه دار