1. ۱ای فلک قدر روز و شب باشندپاسبان تو آفتاب و قمر
2. ۲دستگیر تو چار یار بودبا تو پشت و پناه پیغمبر
3. ۳گلشن دولتت بود سرسبزنخل عمر تو باد تازه و تر
4. ۴حاجیان را تو از کرم شده ایچون زبیده براه حق رهبر
5. ۵با تو هر کس که دشمنی داردخاک در چشم باد و سنگ بسر
6. ۶کرده دوران خلیفه نام تو راشهره در دانشی بهر کشور
7. ۷روزگاریست ما و دل هستیمبر دعای تو شام تا به سحر
8. ۸نکته دانا مرا به تو عرضیستگوشه نه یک دم ای سخن پرور
9. ۹مسحی یی داشتم بپا دیروزسرخ مانند لاله احمر
10. ۱۰کرده بود از برای طیارشاوستاد فلک به خون جگر
11. ۱۱بود گلشن به رنگ او حیراناز غمش غنچه بود در خون تر
12. ۱۲اطلس چرخ بود ازو شفقیلعل می شد ز عکس او گوهر
13. ۱۳بود صابون پزی در این کوچهخانمانش خدا کند ابتر
14. ۱۴ریخته بود لای صابون راآن خدا بی خبر براه گنه
15. ۱۵پا نهادم ز روی نادانیبر گمانی که هست خاکستر
16. ۱۶گرد خود خواستم که برگردمغوطه خوردم ز پای تا به کمر
17. ۱۷به صد افسون برآمدم زآنجادست حیرت گذاشتم بر سر
18. ۱۸رفتم و در کناره ای شستمدیدم از رنگ او نمانده اثر
19. ۱۹گشته مسیحی کبود کفش سیاهاز کدورت شدم چو نیلوفر
20. ۲۰دست در پای خویشتن بردمگفتم این پاست از کس دیگر
21. ۲۱کفش و مسیحی ز پای افتادههر دو از هم شدند زیر و زبر
22. ۲۲بردم او را به جانب بازارهیچ کس سوی او نکرد نظر
23. ۲۳رفته رفته ازو شدم دلیردادم او را به دست میشی گر
24. ۲۴صاحبا داد من ازو بستانساز او را ازین دیار بدر
25. ۲۵یا دهد مسیحی مرا تاوانیا فرستد چو غنچه مشتی زر
26. ۲۶یا بگو راه خویش پاک کندیا رود زین گذر به جای دگر
27. ۲۷با تو از سرگذشت خود گفتمای سخا پیشه بلند اختر
28. ۲۸سیدا می کند دعای تو رازنده باشی تو تا دم محشر