1. ۱بود لقمان نیکبختی را رفیقخدمتش را ملتزم در هر طریق
2. ۲آن یکی در خدمت این پی سپراین مر آن را مهربانتر از پدر
3. ۳خواجه را ناطور روزی بهر خوانیک گوارا میوه آورد ارمغان
4. ۴میوه‌ای چند از گواران ذوالمننداد لقمان را به دست خویشتن
5. ۵گرچه انعام تو جان پرور بودگر ز دست خود دهی خوشتر بود
6. ۶بلکه تیغ از دست تو بر سر مراخوبتر از تاج و از افسر مرا
7. ۷زخم از دستت ز مرهم خوبترزهر از تریاق جان محبوبتر
8. ۸خورد لقمان میوه‌ها را با نشاطهر یکی خوردی فزودی انبساط
9. ۹از نشاطی کز جبین او نمودخواجه را در میوه صد رغبت فزود
10. ۱۰رغبت هم کاسه رغبت زاستیاندرین پنهان در آن پیداستی
11. ۱۱چون یکی زان میوه برد اندر دهنشد مذاق خواجه زان تلخ و وژن
12. ۱۲دیگری برداشت دیدش تلخترطعم حنظل پیش طعمش نیشکر
13. ۱۳یک گوارا میوه‌ای در آن گوارمی‌ندید آن خواجه بهر خواجه یار
14. ۱۴گفت لقمان را که ای شمع وثاقچون فرو بردی تو این زهر از مذاق
15. ۱۵ای عجب ای زهر خوردی چون شکرنی بر ابرو چین و نی بر رخ اثر
16. ۱۶چون چشیدی با نشاط این صبر راآفرین این طاقت و این صبر را
17. ۱۷گفت لقمان سالیان بس درازمن شکرها خوردم از دست نیاز
18. ۱۸گر یکی تلخی از آن دستان چشمکی روا باشد که رو درهم کشم
19. ۱۹کام من شیرین از آن کف سالهاستلحظه‌ای هم تلخ اگر باشد رواست
20. ۲۰خورده‌ام شیرینی از دستت مدامگو یکی تلخی خورم زان ای همام
21. ۲۱بس حلاوت از تو در کامم بودزهر اگر آنجا رسد شیرین شود
22. ۲۲این دهانم از تو شد کان شکرحنظلی بخشد کجا آنجا اثر
23. ۲۳الغرض آن مرد عارف در طلببر دری برداشت دست آن نیم شب