1. ۱مرد و زن را چون سخن اینجا رسیدمخلصی مرد از جواب زن ندید
2. ۲جوع هم او را همی خواندی به کارجوع زن را شد معین و دستیار
3. ۳اِشکم خالی نجوید جز غذانی قدر داند چه باشد نی قضا
4. ۴مرد زاهد بست همت بر طلبشد برون بهر طلب در نیم شب
5. ۵ظلمت شب پردهٔ هر کار شدزشت و زیبا را همه ستّار شد
6. ۶شب بود خلوتسرای اهل رازنازنینان را بود هنگام ناز
7. ۷راست گفته هرچه گفته آگهانکاب حیوان هست در ظلمت نهان
8. ۸من دل شب را بسی بشکافتمآب حیوان اندر آنجا یافتم
9. ۹روز گرچه روشن و نورانی اَستپیش نور شب ولی ظلمانی اَست
10. ۱۰چونکه شب پُر نور آمد لاجرمیولج الانوار گفتا ذالظلم
11. ۱۱می‌نبینی بهمن و دی گر سجامبسته گردد آب و بشکافد رخام
12. ۱۲اندرونها جمله کانون می‌شوددود از دلها به گردون می‌شود
13. ۱۳همچنین چون نار می‌گردد بروننور پیدا می‌شود در اندرون
14. ۱۴می‌شود در نزد دانا آشکارمعنی اللیل یولجه النهار
15. ۱۵ای برادر طالب آن نور باشآفتابی در شب دیجور باش
16. ۱۶با خروس عرش هم آواز شوبا طیور قدس در پرواز شو
17. ۱۷زین بر نه توسن خورشید راباز کن مرغولهٔ ناهید را
18. ۱۸چار دعوت را شبی لبیک گوسوی گردون راه خود یک یک بجو
19. ۱۹مرهم زخم دل ناشاد خواهاز دم عیسی صبح امداد خواه
20. ۲۰مرد عارف رفت بیرون از سراتا به رویش در گشاید از کجا
21. ۲۱عاقبت برگ کدیور ساز کردشیئی لله بر دری آغاز کرد
22. ۲۲حلقه بر در کوفت اندر خانه‌ایآشنایی زد در بیگانه‌ای
23. ۲۳ای هزاران حیف و عالمها فسوسای فغان از این زنان چابلوس
24. ۲۴سالها نازش کشید آن دلنوازکرد درها بر رخش از لطف باز
25. ۲۵آب و نانش را فرستاد از کرمزان فراموشش نشد یک نیم دم
26. ۲۶نازهای ناروایش را کشیدعشوه‌های ناپسندش را خرید
27. ۲۷هم طبیب گاهِ بیماریش بودهم رفیق روزِ بی یاریش بود
28. ۲۸دردهایش را همه درمان ازوهم سرش از او و هم سامان ازو
29. ۲۹منصب والای همرازیش دادبا خیال خویش دمسازیش داد
30. ۳۰بی نیازی یک شبی آغاز کردحسن سازِ بی نیازی ساز کرد
31. ۳۱جلوه‌ای فرمود استغنای حسندور باش خودنماییهای حسن
32. ۳۲عهد و پیمان را شکست آن بیوفارو به سوی غیر آورد از جفا
33. ۳۳پشت بر انعام بیچون کرد اوجانب اغیار دون آورد رو
34. ۳۴دوست بستش یک شبی از امتحاناو گشایش جست از بیگانگان
35. ۳۵آنکه سر بخشید و تن بخشید و جانداد روزی و فرستاد آب و نان
36. ۳۶عقل داد و چشم داد و گوش و دلنور خود آمیخت با این آب و گل
37. ۳۷رو به سوی خلوت خاصت نموددر به روی از محفل قربت گشود
38. ۳۸سالها نازت به صد عزت کشیداز عنایت عشوه‌هایت را خرید
39. ۳۹بایدت یک شب کشیدن ناز اوجان فدای غمزهٔ غماز او