1. ۱صوفیان را حلقه‌ای در ذکر بودکارشان در حلقه ذکر و فکر بود
2. ۲ذکر می‌کردند با رقص و نشاطپای کوبان کف زنان با انبساط
3. ۳از سماع و وجد رفتندی ز هوشمست لایعقل چو رند باده نوش
4. ۴گه فتادندی به روی یکدگراین شدی در زیر و آن یک در زبر
5. ۵در میانشان بود زیبا ساده‌ایعقل از عشقش دل از کف داده‌ای
6. ۶مرغ دلها جمله اندر دام اومادرش بنهاده فرخ نام او
7. ۷هم میانشان بود زشتی قیرفامکلته و کاچی کلندر ویسه نام
8. ۸شیخ را چون گاه غشیان آمدیبیهشی او به طغیان آمدی
9. ۹می‌شدی بیخود ز جای خود بلندخویش را بر روی فرخ می‌فکند
10. ۱۰سُلَک آسا تنگ چفسیدی بر اوسینه بر سینه نهادی روبرو
11. ۱۱آن یکی کردش ملامت زین عملکاین چه رسوایی‌ست ای شیخ اجل
12. ۱۲شیخ و شاهد بازی این نبود پسندخرقه شیخی بیفکن ای لوند
13. ۱۳گفت او را شیخ شیاد ای عمواختیار از فوج بیهوشان مجو
14. ۱۴این نه از قصد است و عمد و اختیارعالم بیهوشی است و اضطرار
15. ۱۵گفت رو رو ای سرابیلی شومای تو رونق بخش فتوای سدوم [؟]
16. ۱۶گر نداری صد مرض در اندروناز چه بر فرخ همی افتی نگون
17. ۱۷بایدت بی اختیارستی اگرویسه را یک بار افتی بر زبر