1. ۱آن یکی پرسید از پر خواره‌ایحِرفتی داری و یا بیکاره‌ای
2. ۲گفت من دارم همایون پیشه‌اینیست جز آن پیشه‌ام اندیشه‌ای
3. ۳مقریم قرآن خوانی شغل منهم به خلوتگاه و هم در انجمن
4. ۴نیست غیر از مصحف حق یار منحفظ کن در روز و شب هنجار من
5. ۵گفت از قرآن چه می‌دانی بگوگفت هان بشنو کلوا واشربوا
6. ۶گفت دیگر گفت دیگر نیست یادنیست در قرآن بجز آن سیمناد
7. ۷من ز قرآن غیر این نادیده‌امبلکه از استاد هم نشنیده‌ام
8. ۸آری آری ذوق و لمس و چشم و گوشنطق و تخییل و تصور حفظ و هوش
9. ۹جمله اینها پیشکاران دلندبزم دل را هم وِشاق محفلند
10. ۱۰آنچه دل فرماید آن بیند بصروانچه گفت آن بشنود گوش ای پسر
11. ۱۱آنچه بسپارد به دل آن را نگاهدارد و دور افکند از خود سواه
12. ۱۲جمله اینها چاکرانند و خدمخدمت سلطان دل را ملتزم
13. ۱۳آنچه آن غیر از هوای دل بودگوش و هوش تو از آن زایل بود
14. ۱۴هان ببین آن فلسفی را ای سلیمکز تحکم نام خود کرده حکیم
15. ۱۵غیریؤتی الحکمة آن مرد غبیمی‌نداند آیه‌ای را از نبی
16. ۱۶وز نبی هم غیر حکمت ضاله‌اینیست چیز دیگران را واله‌ای
17. ۱۷آن مباحی مذهب و صوفی لقبآن مرقع پوش دزد والحرب
18. ۱۸گرچه تا طاسین مصحف را خویدغیر مافی الارض من حرم ندید
19. ۱۹روز و شب در طاعت امر کلواچون گلو شد تا گلویش واشربوا
20. ۲۰آن فقیه شهر بین مست غرورکو زند کوس و دهار اندر دهور
21. ۲۱از کتاب حق که گنج اعظم استرطب و یابس جمله در آن مدغم است
22. ۲۲علم ما کان و علم مایکوناندر آن اندر ظهور و در کمون
23. ۲۳مخزن اسرار ربانیست آنمطلع انوار سبحانیست آن
24. ۲۴نسخه بر لیغ ملک سرمد استنامهٔ ناموس شرع احمد است
25. ۲۵گوییا نشنیده غیر از فانکحواطلقوا و فاغسلوا و امسحوا
26. ۲۶ما ان امر و از عنا قد هلکثلث ثلثان کرد باید ماترک
27. ۲۷ارکعوا را خوانده تا اتوالزکوةغافل از آیات توحید و صفات
28. ۲۸فقه اعضا و جوارح را درستکرده‌ای در فقه نفس روح سست
29. ۲۹هر گروهی مسلکی بگزیده‌اندآیه‌ای چندش موافق دیده‌اند
30. ۳۰بهر اصلاح هوای نفس خویشپیش عامه آیه‌ای آورده پیش
31. ۳۱گر نه اینها مکر نفس است و هواجمله قرآن هست فرمان خدا
32. ۳۲آخر آیات اگر هم از خداستحکمهای محکم ما و شماست
33. ۳۳گر نداری صد مرض گو پس چرامؤمن بعضی و کافر بعض را
34. ۳۴عقده‌ای دارم چه شد دانشوریتا گشاید بر من حیران دری
35. ۳۵تا بگوید فاش با طبل و علمما اری یا لیت اهلافی الامم
36. ۳۶عالم و عامی به هر ملت که هستدر میانشان نیست صد ایزد پرست
37. ۳۷نیست در عالم یکی مرد خداجمله شان مفتون طبعند و هوا
38. ۳۸یا بگوید نکته‌ای این ماجراکو گزند این را دوا آن را چرا