1. ۱آن یکی گردیده محو فلسفهخویش را دانا شمرده از سفه
2. ۲فکر او تحدید اطراف و جهاتکار او تشریح حیوان و نبات
3. ۳از قدیم آمد جهان یا حادث استآفریدش یا عرض یا عابثست
4. ۴بی خبر لیکن ز احکام الهمی‌نداند جز نمازی گاه گاه
5. ۵صد دلیل آری پی تجرید نفسنفس او لیکن به صد زنجیر حبس
6. ۶طفره باطل می‌کند در آن و اینخود ولی از طفره‌است از کار دین
7. ۷سر خلق ک.. همی گوید درستلیک نتواند که ک.. خویش شست
8. ۸لیک می‌فهمد هیولای و صوراز هیولای خود اما بی خبر
9. ۹نغز می‌گوید اشارات شفامبتلا لیکن به درد بی دوا
10. ۱۰از نماز و روزه گر پرسند ازوخنده آرد زیر لب چین بر بَرو
11. ۱۱کان فلان این را بُرو از عامه پرسنه ز من علامه فهامه پرس
12. ۱۲اهل فضل و علم و دانش را بگواز نماز و روزه و غسل و وضو
13. ۱۳ای خیو بر روی علم و فضل توتیره صد مدرس بود از جهل تو
14. ۱۴وهم و پنداری به هم آمیختیشوری از چون و چرا انگیختی
15. ۱۵نامش استدلال و برهان ساختیمهره چیدی و قماری باختی
16. ۱۶صد خطا زین گونه استدلالهادیده‌ای در ماهها و سالها
17. ۱۷برخلاف فهم تو قوم دگرکرده استدلالها بی حد و مر
18. ۱۸زین همه واقع نباشد جز یکیبلکه در آنهم بسی باشد شکی
19. ۱۹پس چنین فهمی چرا باشد کمالنام او کن وهم و تصویر و خیال
20. ۲۰چون ندانی در پس دیوار چیستیا کسی کو خانه را در کوفت کیست
21. ۲۱یا تو را امشب چه می‌آید به سریا کجا باشد تو را فردا گذر
22. ۲۲چون شدی آگه به حال لامکانعالم ارواح و عقل قدسیان
23. ۲۳چون به عقل خود شدی تا کوه قافچون زدی از فهم عقل و روح لاف
24. ۲۴از کجا آمد خبر برگو تو رااز فراز عرش تا تحت الثری
25. ۲۵اسب ذهنت بر حیا چون تاختیاز ازل را تا ابد چون یافتی
26. ۲۶کی شمردی عقل را ای بوالفضولاین فضولیها چرا ای ذوالعقول