1. ۱گفت آن زن ای قرین دیربازای که داری دعوی فهم دراز
2. ۲گر چنین است آنچه گفتی پس چرالیس للانسان الا ماسعی
3. ۳گفت آری آن توکل و اعتمادهم بود نوعی ز سعی و اجتهاد
4. ۴خود توکل هست نزد بندگانبندگان را سعی می‌باید در آن
5. ۵هم حصولش سعی خواهد هم بقاهم به جا آوردنش ای خوش لقا
6. ۶زن جوابش داد گفت این اجتهادگر بدی مخصوص عامه از عناد
7. ۷پس چه بود این جد و جهد اولیاءوانهمه اندیشه‌های انبیاء
8. ۸نوح کاندر عهد خود افلاک رابود لنگر هم بسیط خاک را
9. ۹ساخت کشتی با هزاران اجتهادوقت توفان رفت در کشتی فتاد
10. ۱۰موسی عمران پی تحصیل زادچوب چوپانی به گردن بر نهاد
11. ۱۱آن زره سازی روان آغاز کردوان دگر زنبیل بافی ساز کرد
12. ۱۲آن سر سرکردهٔ خیل رسلپیشوای جمله و سالار کل
13. ۱۳آنکه کردش هفت اختر چاکریهم شبانی کرد و هم سوداگری
14. ۱۴شیر یزدان شهسوار ملک دینکش دو عالم بود در زیر نگین
15. ۱۵باغها از دست خود آباد کردبندها از کسب خود آزاد کرد
16. ۱۶او همی با بیل کاویدی زمینرشک بردی بر زمین چرخ برین
17. ۱۷جملهٔ اینها که خاصان حقندچار سوق دین حق را رونقند
18. ۱۸نانشان از مزد دست خویش بوددستشان از آبله پر ریش بود
19. ۱۹وه تو اکنون طعنه بر کل می‌زنیپیش من دم از توکل می‌زنی
20. ۲۰گر نبود از تنبلی ای بی هنرشیر می‌دوشیدی از گاوان نر
21. ۲۱گر نبودی از تکاهل ای فتیخایه از مرغان گرفتی در هوا
22. ۲۲چونکه در تَیْهِ کسالت مانده‌ایآیهٔ زهد و توکل خوانده‌ای
23. ۲۳چون زنان چون باز پشت پرده‌ایاز توکل آیه‌ای بر کرده‌ای
24. ۲۴آیهٔ دیگر نخوانده‌ستی چرانی حدیث انبیاء و اولیاء