1. ۱گفت آن عارف که با من گفت بازآن نگار روح بخش دل نواز
2. ۲هر گناهی را بیامرزم ولیمی نبخشم گر بجز من مایلی
3. ۳گر تو را در دل هوای غیر ماستترک آن دل کن که آتش را سزاست
4. ۴هرکه با من غیر من انباز کردهفت دوزخ را به خود در باز کرد
5. ۵کین گنه کاریست کو معذور نیستاین گنه در نزد ما مغفور نیست
6. ۶از نبی آن حکم سرمد را عیانانه لا یغفر ان یشرک بخوان
7. ۷وز نبی بشنو به صد بانگ و نواکل ذنب ما سوی الاعراض را
8. ۸رو بگردان آنچه می‌خواهی بگویسوی ما آی آنچه می‌خواهی بجوی
9. ۹دل به ما ده ما خریدار دلیمنی خریدار تن و آب و گلیم
10. ۱۰گر نماز و روزه‌ات فرموده‌امزان به سوی خود رهت بنموده‌ام
11. ۱۱هم زکوة و خمس و هم حج و جهادمطلب از جمله بود صرف فؤاد
12. ۱۲تا بگردانی دل از مال و وطناز عیال و خانمان و جان و تن
13. ۱۳روی برتابی از اینها یکسرهروی آری سوی آن یار سره
14. ۱۴معنی اینها همه یکسان بودروی دل کردن سوی جانان بود
15. ۱۵زین سبب بی قصد و دل زینها یکینیست مقبول خداوند اندکی
16. ۱۶لیک میل دل بود آنجا قبولگرچه تن را از عمل باشد ذَهول