1. ۱هان بیارید آن یکی فرزند منوان یکی نوباوه دلبند من
2. ۲هین بیاریدش به قربانگه برمبهر مهمانی به سوی شه برم
3. ۳مادرش را گر به پستان نیست شیرشیر جوشد از دم پیکان تیر
4. ۴پس نهاد آن طفل بر قرپوس زینبا نشاط آمد سوی میدان کین
5. ۵پس به کف بگرفت آن دردانه راسوخت هم دل خویش و هم بیگانه را
6. ۶شربت آبی طلب کرد از عدوتا مگر تر سازد آن کودک گلو
7. ۷جانب صد تیر او را راست کردعشق خونریز آنچه خود می‌خواست کرد
8. ۸شه گرفت آن طفل را بر روی دستگرد خجلت بر رخ گردون نشست
9. ۹با زبان حال می‌گفت ای خدادر رهت آوردم این را یک فدا
10. ۱۰عید قربان منست اینم منیمن خلیل عهد و اینم یک فدا
11. ۱۱چون پی قربانی‌اَش بر کف نهادشست دشمن از کمان تیری گشاد
12. ۱۲هین بگیر این جرعهٔ آب زلالدیگر از بی شیری ای کودک منال
13. ۱۳آمد آن تیر و نشستش در گلوای جهان دون تفو بر تو تفو
14. ۱۴برگرفت آن طفل خون آلود راآن ذبیح کعبهٔ مقصود را
15. ۱۵طفل خون آلوده در آغوش شاهشه عنان گرداند سوی خیمه گاه
16. ۱۶کی پرستاران بگیریدش ز مندادم از پستان پیکانش لبن
17. ۱۷پس نهادش در میان کشتگانشد پی قربانی دیگر روان
18. ۱۸کآمد از خرگه برون خورشیدوارنوجوان شهزادهٔ والاتبار
19. ۱۹قامتی زیبا چه سرو افراختهعنبرین گیسو به دوش انداخته
20. ۲۰چهره و چهر آفتاب از آن خجلقامتی، شمشاد پیشش پا به گِل
21. ۲۱یوسف او را داده خط بندگیخضر از او جویای آب زندگی
22. ۲۲چهرهٔ او آیت حسن و جلالاز رخش ظاهر جلال ذوالجلال
23. ۲۳در لب او معجز عیسی نهاناز رخ او نور پیغمبر عیان
24. ۲۴شد بلند از آسمان و از زمینغغل احسنت و بانگ آفرین
25. ۲۵بوسه زد سلطان دین را در رکاببا هلالی شد قرین آفتاب
26. ۲۶کآمد اکنون نوبت من ای پدرجان گشوده سوی میدان بال و پر
27. ۲۷سوی میدان شهادت رخصتیاز پس رخصت مرا هم همتی
28. ۲۸تا در این میدان کمی جولان کنمجان شیرین در رهت قربان کنم
29. ۲۹همچو اسماعیل اینجا سر نهمخنجر اندر ناوک خنجر نهم
30. ۳۰عاشقان جامِ فرح آنگه کِشندتشنه لب در راه جانانشان کُشند
31. ۳۱تشنهٔ او را بجز او آب نیستجز ز جام وصل او سیراب نیست
32. ۳۲آب خنجر نهری از آن آبهاستمتصل آن نهر با بحر بلاست
33. ۳۳ای بلا بر من تو از جان خوشتریسلسبیل و کوثری یا خنجری
34. ۳۴خنجرا گر خود تو کوثر نیستیجان چرا بخشی بگو پس چیستی