1. ۱سر سراسیمه برآورد آفتابچهرهٔ افروخته با اضطراب
2. ۲جست بیرون از نهان دیوانه‌وارخویش را می‌زد همی بر کوهسار
3. ۳خون فشان از هر کناره زرد رویسر برهنه بی حجاب آشفته موی
4. ۴مشتری عمامه از تارک فکندزهره بر سر گیسوان خویش کند
5. ۵از غضب بهرام تیغ خود شکستخامه تیر افکند از حیرت ز دست
6. ۶رخ نهفت اندر حجاب خاک ماههم ز ایوان رفت کیوان سوی چاه
7. ۷گشت پیدا تیغ خور از خاوراناز لب آن خون به بحر و بر روان
8. ۸یکه تاز چرخ این نیلی حصارتاخت بی خود و کله بر کوهسار
9. ۹از شعاعش نیزهٔ خطی به کفیا مبارز گو دوید از هر طرف
10. ۱۰آمد از گلدستهٔ عرش این ندااین ندا نی بل صدای آشنا
11. ۱۱ارکبوا یا قوم یا جندالالهای سپاه پادشاه کم سپاه
12. ۱۲ارکبوا یا قوم یا حزب‌الوفاانهضوا جولوا به میدان الولا
13. ۱۳رخش همت را به زیر زین کشیدرخت عزت سوی علیین کشید
14. ۱۴مؤمن و کافر به هم آمیختندکفر و دین با یکدگر آویختند
15. ۱۵نور و ظلمت گشت با هم ممتزجبا ملک اهریمن آمد مزدوج
16. ۱۶ای زمین کربلا غماز شوکفر و دین از یکدگر ممتاز شو
17. ۱۷هان و هان ای دین برون آ از غلافهین بده با کفر در میدان مصاف
18. ۱۸حمله آرید ای گروه نوریانناریان را فاش سازید و عیان
19. ۱۹ای فرشته صورتان و سیرتانپرده بردارید از این اهریمنان
20. ۲۰العجل یا جندنا نحو‌القتالهین درآویزید شیران با شغال
21. ۲۱پنجه‌ای ای شیر مردان وا کنیدروبهان را روبهی پیدا کنید
22. ۲۲لاف شیری می‌زنند این روبهانروبهی‌شان را کنید اکنون عیان
23. ۲۳چون برآمد خور ز بحر قیر فامسر برآوردند شیران از کنام
24. ۲۴تیغها بر کف بَروها پر ز چیندر ره جانانه جان در آستین
25. ۲۵طایران گلستان لامکانبالها بگشوده سوی آشیان
26. ۲۶گوشها بر حکم و چشمان بر زمینتا چه فرماید شه دنیا و دین
27. ۲۷ناگهان آمد برون از خیمه شاهطعنه زن نورش به نور مهر و ماه
28. ۲۸گفت یاران وقت جانبازی رسیدوقت اقبال و سرافرازی رسید
29. ۲۹تیرها می‌بارد از شست قضاسینه‌ها باید هدفشان سینه‌ها
30. ۳۰تیغها می‌آید از دست قدرای خوشا آنکس که پیش آورد سر
31. ۳۱عید قربان است میدان رضاهرکه را باشد سر ما الصلا
32. ۳۲چون شنیدند این وفاداران ز شاهبر مه افکندند از شادی کلاه
33. ۳۳جمله افتادند چون دریا به جوشجمله چون رعد آمدند اندر خروش
34. ۳۴جمله اسپرها به دوش انداختندهم سر و هم سینه اسپر ساختند
35. ۳۵جمله بوسیدند پایی را که ماهبوسه دادی بر کفَش هر شامگاه
36. ۳۶کان فدایت هم سر و هم جان ماهم زن و فرزند و خان و مان ما
37. ۳۷هرچه فرمایی همه گوشیم گوشهم نهاده در ره هر گوش هوش
38. ۳۸از تو یک فرمان ز ما جان باختنیک اشاره از تو از ما تاختن
39. ۳۹آن امیران در سخن با شاه کلکامد از میدان کین بانگ دهل
40. ۴۰صیحهٔ هل من مبارز شد بلندشور در شیرانِ ملکِ جان فکند
41. ۴۱شور هل من رخصة نحو‌القتالفی قتال اهل کفر والضلال
42. ۴۲رخصتی ای شاه شهرستان دینتا برون آریم دست از آستین
43. ۴۳روبهان را پوست از سر برکشیمجمله را در خاک و خاکستر کشیم
44. ۴۴جسمشان در چاه بر زین افکنیمروحشان در قعر سجین افکنیم
45. ۴۵پاک سازیم این جهان از لوثشاننی از ایشان نام ماند نی نشان
46. ۴۶خاک را از خونشان رنگین کنیماین جهان را رشک فروردین کنیم