1. ۱بود روزی آن رسول سرفرازدر درون حجره خلوتگاه راز
2. ۲کآمد از دربار عزت جبرئیلکاروان ملک سرمد را دلیل
3. ۳گفت بعد از صد درود و صد سلامکای فراز قاب قوسینت مقام
4. ۴گویدت حق با سلام و با درودکای وجودت هر دو عالم را گشود
5. ۵کُشته خود را در ره ما هر کسیپُشته‌ها از کُشته‌ها دارم بسی
6. ۶در سر کویم که میدان وفاستپشته‌های کشته از تیغ رضاست
7. ۷هر سر خاری سری آویختهجان پاکان بر سر هم ریخته
8. ۸لیک می‌خواهم من از تو کشته‌ایهم به همراهش ز کشته پشته‌ای
9. ۹ای حبیب مجتبای پاک منبی سر از تو کی سزد فتراک من
10. ۱۰چون تو بر خوبان سری و سروریاز تو می‌خواهم به فتراکم سری
11. ۱۱با پیام آور چنین گفت آن همامای سر و جانم فدای این پیام
12. ۱۲این سر من این تن و این جان منجملگی قربان آن سلطان من
13. ۱۳اهل بیتم جملگی آن تواَندجان به کف در راه قربان تواَند
14. ۱۴این من و این عترت و این آل منکو منی کو عید ما ای ذوالمنن
15. ۱۵هین بفرما در کجا و چون کنمتو یکی گو من دو صد افزون کنم
16. ۱۶گفت جبریل ای رسول نیک رایاز تو می‌خواهد حسینت را خدای
17. ۱۷گفت دارم عالمی جان باختهخویش را قربانی من ساخته
18. ۱۸چون حسینم نیست لیکن کشته‌ایدر سر کویم به خون آغشته‌ای
19. ۱۹نیست شمعم را چو آن پروانه‌اینیست بحرم را چو آن دردانه‌ای
20. ۲۰گلشنم را نیست چون آن بلبلینیست رنگینتر به باغم زان گلی
21. ۲۱این گل رنگین به باغ من خوش استغنچهٔ نشکفته در گلشن خوش است
22. ۲۲منزل خورشید باشد آسمانآفتابی کی سزد در خاکدان
23. ۲۳سرو خوش باشد ولی در بوستانطوطیان را خوش بود هندوستان
24. ۲۴خاصه آن طوطی خوش گفتار منعندلیب گلشن گلزار من
25. ۲۵خاصه آن طوطی هند لامکانخاصه آن طوطی هندستان جان
26. ۲۶چون از آن ما بود با ما خوش استجای ماهی لجهٔ دریا خوش است
27. ۲۷خاصه آن ماهی که از دریای ماستزنده از دریای توفان‌زای ماست
28. ۲۸هم سر او در خور چوگان ماستهم تنش شایستهٔ میدان ماست
29. ۲۹گفت می‌خواهم حسینت سرخ روسرخ رو لیکن ز خوناب گلو
30. ۳۰خواهمش بینم سر از پیکر جداتن جدا در خاک و خون و سر جدا
31. ۳۱مرده خواهم خواصگان پرده‌اشقدسیانِ در حرم پرورده‌اش
32. ۳۲خون او خواهم روان بر روی خاکپیکرش خواهم ز خنجر چاک چاک
33. ۳۳تشنه می‌خواهم ببینم آن لباندر کنار دجله و آب روان