1. ۱همچنانکه باقی آن داستانکه من و تو داشتیم اندر میان
2. ۲داستان آن خلیل با وفاوان فدا کردن پسر را در منا
3. ۳داشتیم این قصه را اندر میانشد سحر آمد خروس اندر فغان
4. ۴قصهٔ ما در میان بُد ناتمامکه مؤذن رفت بر بالای بام
5. ۵داستان اندر میان و رفت شبروز روزه آمد و ما تشنه لب
6. ۶تشنهٔ آب دم شمشیر اوسینه‌ام در آرزوی تیر او
7. ۷بر زبان آن قصهٔ بن آذَرمآذر اندر سر ز شوق خنجرم
8. ۸هر دو گوش من بر آواز خلیلجان نثاران را همی گشته دلیل
9. ۹جان نثاران را همی گوید صلاسوی قربانگاه و میدان بلا
10. ۱۰من همی گفتم به حسرت ای دریغای دریغ از عید قربانگاه و تیغ
11. ۱۱من درین حسرت که در گوشم سروشگفت ای افسانه گو یک دم خموش
12. ۱۲این دریغاها چه باشد ای رفیقگر تو مردی این ره و اینک طریق
13. ۱۳هر زمانی عید قربان شماهر زمینی بنگری باشد منا
14. ۱۴ای صفایی مرد میدانی اگرعید قربانست هر روز ای پسر
15. ۱۵هر سر خاری که بینی خنجر استهر سر کویی منا و مشعر است
16. ۱۶نفحهٔ عشق آید از هر سرزمیندیده بگشا ساحت بردع ببین
17. ۱۷عید قربان در منی ای ارجمندگوسفند و گاو و اشتر می‌کشند
18. ۱۸در زمین گنجه روز اربعینخون پاکان را به خاک آغشته بین
19. ۱۹حبذا از ساحت بردع زمینمجمع عذب و اجاج کفر و دین
20. ۲۰گنجه یا رب یا زمین کربلاستای رفیقان گنجه یا کوی مناست
21. ۲۱کربلا گر نیست چون آید ز لافروبهان با شیرمردان در مصاف
22. ۲۲گنجه یا رب یا منی یا مشعر استآب زمزم یا که رود ترتر است
23. ۲۳این منی یا ساحت بردع زمینعید قربان یا که روز اربعین
24. ۲۴تیغها بنگر در آنجا آختهروبهان بر شیرمردان تاخته
25. ۲۵گنجها در گنجه می‌بینم نهانحبذا آن گنجهای شایگان
26. ۲۶شیشهٔ دل سوی شوشی می‌کشدشهد جان از خاک شوشی می‌چشد
27. ۲۷بوی عشق آمد ز بردع بر مشامهان و هان ای کاروان بردار گام
28. ۲۸ناقه را محمل ببند ای ساربانآیدم از خاک بردع بوی جان
29. ۲۹حبذا شط کر و رود ارسخیز ای رابض بکش تنگ فرس
30. ۳۰ساز راه ارمنیه ساز کنهمرهان راه را آواز کن
31. ۳۱عید قربان آمد ای یاران راهگنجه و شوشی بود قربانگاه
32. ۳۲گر سری دارید پا در ره نهیدبلکه از غمهای دوران وارهید
33. ۳۳من کنون رفتم سوی بردع زمینهستم آنجا تا به روز اربعین
34. ۳۴گر بمانم داستان گیرم ز سرورنه بسپارم به خنجر من خبر
35. ۳۵گر بمانم زنده ما و عشق دوستورنه جان ما فدای راه دوست
36. ۳۶من کنون رفتم خدا یار شماعشق خوبان روز و شب کار شما
37. ۳۷روز رفت و باز آمد وقت شاماین قضیه همچو قصه ناتمام
38. ۳۸باز شب شد نوبت افسانه شدوین زبانم در دهان چون لانه شد
39. ۳۹شمع را روشن کن ای همدم که منخویش را امشب بخواهم سوختن
40. ۴۰بال و پر امشب بر آذر می‌زنمآتش اندر خشک و در تر می‌زنم
41. ۴۱گه ز آب چشم توفان می‌کنمچشم دامن رشک عمان می‌کنم
42. ۴۲گه ز سوز سینه و از تف آهآتش اندازم به ماهی تا به ماه
43. ۴۳گه کنم از اشک چشمان دل خرابگه کنم از سوز سینه جان کباب
44. ۴۴آتشی در سینه‌ام افروختهشرحه شرحه پیکرم را سوخته
45. ۴۵امشب ای یاران گشایم سینه رافاش سازم آتش دیرینه را
46. ۴۶تا از این آتش نسوزی ای رفیقتن در آب دیدهٔ خود کن غریق
47. ۴۷گرد آیید ای همه شوریدگانسیل خون جاری کنید از دیدگان
48. ۴۸منزل اندر خاک و خاکستر کنیدهرکجا خاکی همه بر سر کنید
49. ۴۹مویه آغازید و مو افشان کنیداز گریبان چاک تا دامان کنید
50. ۵۰دستها گاهی ز غم بر سر زنیدبر زمین گاهی ز سر افسر زنید
51. ۵۱آتش اندر هفت خرمن افکنیدشورشی در مرد و در زن افکنید
52. ۵۲گریه آغازید از غم های هایناله بردارید از دل وای وای
53. ۵۳امشب ای همدم ز غم شوریده‌امدوش بس خواب پریشان دیده‌ام
54. ۵۴دانم امشب آتشی خواهم فروختهم تو را هم خویش را خواهم بسوخت
55. ۵۵من سمندر طبعم و آتش طلبباشد اندر آتشم عیش و طرب
56. ۵۶داستانی آرم امشب در میانکاتش اندازم به مغز استخوان
57. ۵۷گفته‌ام بس داستان عاشقانگویمت امشب ولی یک داستان
58. ۵۸کان همه از دل فراموشت شودهم ز دل تاب و ز سر هوشت شود
59. ۵۹تا منی گردد فراموشت ز غمبلکه ابراهیم و اسماعیل هم
60. ۶۰همچو ایشان عاشقان راستینبهر جانتان جانشان در آستین
61. ۶۱لیک ایشان را نه قربان نه فداعید عاشورا مناشان کربلا
62. ۶۲تا ببینی عشق بالادست راشورش این بُختی سرمست را
63. ۶۳تا ببینی نشئهٔ صهبای عشقتا ببینی همت والای عشق
64. ۶۴تا ببینی شوکت بازوی عشقتا ببینی قوت نیروی عشق