1. ۱صد گلستانش شکفتن ساز کردصدهزاران گلشنش در باز کرد
2. ۲آهویی را صید کرد از دشت چینملک چینش آمد اندر آستین
3. ۳رخنه‌ای دید و نظر کرد اندرآنپس گشودش زان چمن در باغبان
4. ۴یک نظر کرد اول اندر حال خویشزآنچه را دارد کنون و داشت پیش
5. ۵زان نظر بگشوده شد چشمی دگرچشمی از چشم نخستین تیزتر
6. ۶تا از آن دیده سبب را جست و دیدکز چه شد آن انتقاص و این مزید
7. ۷دید کامد آن مزید از بی حساباز نمودن خویش را بر آن جناب
8. ۸از هیولاهای آن طاعات توستصورت اعمال بی نیات توست
9. ۹زین نظر هم شد گشاده روزنیکز وی افتادش به دل صد روشنی
10. ۱۰کانکه آنها بخشد از صورتگریپس چه بخشد گر برش معنی بری
11. ۱۱صورت خدمت دهد شاهنشهیمعنی‌اش را پس چه باشد فرهی
12. ۱۲اسم خدمتکاری‌اش را این سزاسترسم آن را تا چه مزد اندر قفاست
13. ۱۳خود از آن خوانی و از آنی خداپادشاهی می‌دهد مزد و عطا
14. ۱۴گر از آن باشی ندانم چون کندزانچه می فهمد خرد افزون کند
15. ۱۵گفتی از آنم نبودی لیک از آننام خود بر او نهادی آن زمان
16. ۱۶آنچه می‌بینی عطا داد و صلهکرد شاهان را برت در سلسله
17. ۱۷پادشاهی چیست پیش آنچه دادجان فدای داد آن سلطان داد
18. ۱۸وین قدم چون سوی دل بنهادی‌اَشپیش آمد زان طرف بنوازی‌اش
19. ۱۹تا کنون روزن به روزن میفزوداین زمان یکباره صد روزن گشود
20. ۲۰بلکه صد دروازه اکنون شد پدیدچیست دروازه حصار از هم درید
21. ۲۱از میان برخاست دیوار و حصارگلشن و گلزار گردید آشکار
22. ۲۲برقها چخماغ در پنبه فکندناگهان صد شعله از آن شد بلند
23. ۲۳ذره ذره آفتاب از هر کنارشد نمایان صبحدم از کوهسار
24. ۲۴ناگهان خورشید سر زد از افقنور او انداخت عالم را تتق
25. ۲۵کرد خورشید جهان آرا ظهورعرصهٔ غبرا شد آکنده ز نور
26. ۲۶سیل کم کم رخنه‌ها وا کرد خوردشهر را ناگه به یکبار آب برد
27. ۲۷از شکاف تنگ بست تخته هاآب در کشتی درآمد قطره‌ها
28. ۲۸چونکه سنگین گشت کشتی چون حبابشد فرو ناگاه سر تا پا در آب
29. ۲۹رخنه‌ها در سینهٔ آن نوجوانگشت دروازه به پهنای جهان
30. ۳۰آن شررها شعلهٔ جوال شدقطره‌ها هم بحر مالامال شد
31. ۳۱آفتاب از مشرق دل سر کشیدسیل آمد شهر را در بر کشید
32. ۳۲جذبه ای از جذبه‌های حق رسیدپردهٔ پندار را از هم درید
33. ۳۳شاهد عزت در آغوشش گرفتبادهٔ عشرت ز سر هوشش گرفت
34. ۳۴یک مُبَرقَع شاهدی عالم شکاروانمود از رخنهٔ بُرقع عذار
35. ۳۵چون حریف بزم را کرد امتحانپرده بُرقع برافکند از میان
36. ۳۶قطره قطره می‌چکاندش در گلودر گلویش ریخت پس خم و سبو
37. ۳۷سینه اش خلوتسرای راز شددیده‌اش از خواب غفلت باز شد
38. ۳۸کرد پی این خنگ ناهموار راشق نمود این پردهٔ پندار را
39. ۳۹از هوا و از هوس از پیش و پسپشته پشته چیده بود از خار و خس
40. ۴۰آتشی آمد خس و خارش بسوختپس از آن آتش چراغش برفروخت
41. ۴۱جای خار و خس دمیدش گلستانگلستانها رشک گلزار جنان
42. ۴۲عشق شیرین کار شد او را دلیلبردش از آتش به گلشن چون خلیل
43. ۴۳عشق شیرین کار بنمودش مجازپس ببردش تا حقیقت ترکتاز
44. ۴۴بل بود عشق مجازی ای عموتا حقیقت می‌روی بی گفتگو
45. ۴۵عشق باشد لیک اگر سودای تونی هواهای هوس پیمای تو