1. ۱یک جوانی بود در ایام پیشروزگار آورد بر روزش پریش
2. ۲شد تهی دست و پریشان روزگارنی به دستش بود کسبی و نه کار
3. ۳مایه‌ای نی تا از آن سودی کندآتشی نه تا از آن دودی کند
4. ۴نی کمانی تا شکاری افکندتخته‌ای نی تا قماری افکند
5. ۵روز و شب در خانه سر در زیر بالبا عیال و جفت خود اندر جدال
6. ۶گه فروش کاسه کردی گه فراشخانه گاهی رهن کردی گه خماش
7. ۷تا نماندش در سرا غیر از زمینبا یکی همخوابهٔ دل آهنین
8. ۸تا شبی گفتش که ای بیکاره مردای تو اندر کاهلی یکتا و فرد
9. ۹تا به کی اندر سرایی چون زنانرو برون فردا پی تحصیل نان
10. ۱۰گر نداری کسب مزدوری خوش استشاید آید نانی از مزدت به دست
11. ۱۱چون دگر نانی نمانده در بنهامشبی خوابیم با هم گرسنه
12. ۱۲چونکه فردا شد زن آمد نزد شویگفت بیرون رو ز بهر جستجوی
13. ۱۳شد برون آن مرد مسکین از سراتا مگر آید گشایش از کجا
14. ۱۴در میان کوچه لختی ایستاددید او را نامد از جایی گشاد
15. ۱۵ماند حیران با دل غم از جوابنی ذهاب او را میسر نی ایاب
16. ۱۶مسجدی دید آمد آنجا با نیازبا طهارت کرد رو بهر نماز
17. ۱۷در نماز ایستاد آنجا تا به شامگه رکوع و گه سجود و گه قیام
18. ۱۸چونکه شب شد سوی خانه بازگشتزن از آن جویای کشف راز گشت
19. ۱۹هین چه آوردی بیاور ای فتیتا بسازم هم عشا و هم غذا
20. ۲۰گفت گشتم من در امروز ای سلیممزد کار کارفرمای کریم
21. ۲۱گفت با من آن کریم دلفروزمی دهم فردا تو را مزد دو روز
22. ۲۲شرم کردم تا طلبکاری کنمیا سخن در حال خود جاری کنم
23. ۲۳زن بگفتا سهل باشد ای جواننان بگیرم وام از همسایگان
24. ۲۴روز دویم آن جوان باز از وثاقشد برون چون ماه گردون از محاق
25. ۲۵در کناری ساعتی باز ایستادعاقبت رو باز در مسجد نهاد
26. ۲۶بود آنجا تا به شام اندر نمازاز برای آن کریم کارساز
27. ۲۷شب درآمد باز سوی خانه شدبا زن خود بر سر افسانه شد
28. ۲۸گفت فردا آن کریم با وفامی کند مزد سه روزم را عطا
29. ۲۹زن در آن شب هم دو قرصی کرد وامگفت با شوهر به امید تمام
30. ۳۰روز سیم باز آمد آن جواناز وثاق خویش تا مسجد روان
31. ۳۱رو به محراب نماز آورد بازدیده‌اش بر راه لطف دوست باز
32. ۳۲زن نشسته منتظر اندر سرامرد در مسجد به اوراد و دعا
33. ۳۳آخر روز از بر یزدان فردیک فرشته با سه روزه مزد مرد
34. ۳۴گوسفندی با یکی خروار آردهم برای ذبح حیوان سنگ و کارد
35. ۳۵هم یکی انبان آکنده به زرآمد و زد حلقه دارش را به در
36. ۳۶گفت آن زن با سروش بی نظیرهین سه روزه مزد شویت را بگیر
37. ۳۷آن کریم کارفرما داد و گفتاین سه روزه مزد شوت ای نیک جفت
38. ۳۸گو به شویت تا بیفزاید به کارتا فزایم مزد او من بیشمار
39. ۳۹آن عطا را زن گرفت و بازگشتبا نشاط و انبساط انباز گشت
40. ۴۰آن غنم را کشت و نان را پخته کردآنچه باید کرد حاضر بهر مرد
41. ۴۱منتظر تا کی درآید در وثاقآن جوان نیکبخت با وفاق
42. ۴۲مرد چون فارغ شد از فرض عشامدتی بنشست در ورد و دعا
43. ۴۳بی خبر از آن عطاهای شگرفکه‌آمده است او را از آن دریای ژرف
44. ۴۴پس به سوی خانهٔ خود شد روانزرد روی و خسته تن آزرده جان
45. ۴۵گه به سوی آسمان کردی نگاهباز پیمودی به سوی خانه راه
46. ۴۶گاه در فکر جواب جفت خویشتا چه طرحی ریزد اندر گفت خویش
47. ۴۷آمد و بیرون در بنشست زارهم خجل از اشکم از زن شرمسار
48. ۴۸چون ز شب بگذشت پاسی بس درازنامد آن بیچاره سوی خانه باز
49. ۴۹زن پی تفتیش حالش در گشوددیدش اندر پشت در زار و کبود
50. ۵۰گردن کج کرده سر افکنده پیشواله و حیران به کار و بار خویش
51. ۵۱گفتش اینجا از چه هستی منتظراز چه نایی در درون خانه در
52. ۵۲گفت هستم منتظر اینجا مقیمتا فرستد مزدم آن شخص کریم
53. ۵۳گفت جانا اندرآ در خانه زودتا ببینی بخشش آن بحر جود
54. ۵۴اندرآ بین موج دریای کرممی‌فزاید زان نشاطم دم به دم
55. ۵۵اندرآ و هرکه را خواهی بخوانکان کریم امشب فرستاده است خوان
56. ۵۶کیست برگو با من آن کان کرممی‌فزاید زان نشاطم دم به دم
57. ۵۷می‌دهد مزد سه روز کار تومی‌نگنجد آنچه در انبار تو
58. ۵۸گفت ای زن آن کریم مطلق استاز کرمهایش جهان را رونق است
59. ۵۹گبر و ترسا و یهود و بت پرستجمله را بر خوان او باز است دست
60. ۶۰هر دو عالم خوان یغمای وی استنیک و بد هم غرق نعمای وی است
61. ۶۱روزها خورشید خوانسالار اوستهم به شبها ماه مشعلدار اوست
62. ۶۲ابر آزاری یکی سقای اوباد فرش بساط آرای او
63. ۶۳آسمان بسته میان از کهکشانبهر خدمتکاری‌اَش چون بندگان
64. ۶۴رعد طبالی بود در کوی اومهر و مه هندویی از مشکوی او
65. ۶۵روز و شب نوبت چیان بام اوخلق عالم در صلای عام او
66. ۶۶بحر و بر یک سفرهٔ شیلان اوستهر که آمد تا ابد مهمان اوست
67. ۶۷طایران اندر فراز شاخهامار و مور اندر بن سوراخها
68. ۶۸ماهیان در قعر دریاهای ژرفوحشیان در دشتهای بس شگرف
69. ۶۹دانه چین خرمن احسان اولقمه خوار مطبخ شیلان او
70. ۷۰اوست روزی بخش هر جنبنده‌ایزندگی بخشای هرجا زنده‌ای