1. ۱نیست از من هرکه این سنت نکردکس نباشد غیر حق یکتا و فرد
2. ۲ترک این سنت کجا باشد روااز تو ای تو اهل دین را مقتدا
3. ۳در حرم دارم یکی حوری نژادکش مشابه مادر دوران نزاد
4. ۴خلق عالم جمله روحند و بدناو بود روح مجسم بی سخن
5. ۵جبرئیلی خوی و کنعانی جمالعیسوی انفاس و بطحایی خصال
6. ۶دست موسی پیمبر روی اوارقم ضحاک کافر موی او
7. ۷در عذارش آذرین آذر استغمزهٔ او ذوالفقار حیدر است
8. ۸چاه کنعان در زنخدانش درونصد چو یوسف اندر آنجا سرنگون
9. ۹از زبانش معجز احمد عیانچشمه خضرش نهان اندر دهان
10. ۱۰صد هزارش کشته اسماعیل‌وارهر قدم او را دو صد یعقوب زار
11. ۱۱لحن داودی و مریم عصمتیجاه بلقیس و سلیمان حشمتی
12. ۱۲نیست موسی طور سینا سینه‌اشنی سکندر روی او آیینه‌اش
13. ۱۳از بهشتش نار و سیب آورده‌اندنام او پستان و غبغب کرده‌اند
14. ۱۴داده‌اندش شام قدر و صبح عیدگیسوی مشکین بناگوش سفید
15. ۱۵میکنم جفت تو آن زیبا صنمآن کبوتر را رسانم تا حرم
16. ۱۶من نه کابین از تو خواهم نه صداقاو ز تو نی کسوه خواهد نی وثاق
17. ۱۷ملک و مالم جمله در فرمان تومن هم اندر خوان تو مهمان تو
18. ۱۸چون جوان خارکش این را شنیدهوشش از سر رفت و دل در بر تپید
19. ۱۹آنچه دیدم آن دم جوان خارکنمن چه گویم چون تو می‌دانی و من
20. ۲۰آری آن داند که بعد از انتظارمژدهٔ او را رسد از وصل یار
21. ۲۱عندلیبی نکهت گلشن شنیدپیر کنعان بوی پیراهن شنید
22. ۲۲مرده‌ای را مژدهٔ جانی رسیدباد فروردین به بستانی وزید
23. ۲۳آنچه رو داد آن جوان را آن زمانکس کجا داند که آرد در بیان
24. ۲۴شرح آن حالت نباشد کار منوصف او هرگز نگنجد در سخن
25. ۲۵ای خوش آن روز و خنک آن روزگارکامد از یاری نشانی سوی یار
26. ۲۶مژدهٔ وصلی به مهجوری رسددر میان ماتمی سوری رسد
27. ۲۷لیک آندم آتش شوق وصالآید اندر التهاب و اشتعال
28. ۲۸گر نه آب وصل افشانی بر آنبیم آن باشد که سوزد استخوان
29. ۲۹نار شوق از نار هجران تیزترباده‌اش از وصل شورانگیز تر
30. ۳۰پس دراز است از چه شبهای فراقصد برابر هست روز اشتیاق
31. ۳۱نشئهٔ این باده‌اش بیهوش کرددیده‌اش بست و زبان خاموش کرد
32. ۳۲در جواب پادشاه محترمنه به لا لب را گشود و نه نعم
33. ۳۳گفت شه با خود که زهد و عفتشمانع آمد با حیا و خجلتش
34. ۳۴پادشه آمد برون از آن وثاقرفت سوی بارگه با طمطراق
35. ۳۵شب همه شب پادشاه با آن خیالچون کنم کافتد به دامم این غزال
36. ۳۶تن دهد آید به دامادی مرادل خنک سازد از این شادی مرا
37. ۳۷این سکوتش کاش باشد از رضایا رسد الهامش امشب از خدا
38. ۳۸آن جوان هم جمله شب در اضطرابکاین چه بود آیا که فرمود آن جناب
39. ۳۹کرد آیا پادشاهم ریشخندکودکی را در دهان بگذاشت قند
40. ۴۰گفت آیا این به تسخر یا به جدکس بود آید درین کارم ممد
41. ۴۱کاش رأیش برنگردد زانچه گفتکاش بیند خواب نیکی زانچه گفت
42. ۴۲ای خدا خوابی بر او بگمار سختپس مرا بیدار کن از خواب بخت
43. ۴۳چون درآمد صبح و سر زد آفتابعالمی را کرد سلطان انتخاب
44. ۴۴پس فرستادش به نزد آن جوانتا کند در وصلتش همداستان
45. ۴۵پس حدیث و آیه و افسون و دمخواندش تا نقش گیرد این رقم
46. ۴۶خود نشسته آن جوان چشمان به راهتا کسی آید مگر از نزد شاه
47. ۴۷ناگهان آمد برید خوش لقادر میان آورد با وی ماجرا
48. ۴۸از پس صد آیه و سیصد خبرآن جوان اندر رضا جنباند سر
49. ۴۹با بشارت باز گردید آن رسولکرد آگه پادشه را از قبول
50. ۵۰پس به امر شاه بزم آراستندهم خطیب و شیخ و قاضی خواستند
51. ۵۱در زمانی از نحوستها بریعقد زهره بسته شد با مشتری
52. ۵۲پس به خلوتگاه خاص از بهر سورزیب و زیور یافت کاخی از بلور
53. ۵۳تخت زرین اندر آن بگذاشتندپرده‌های زرنگار افراشتند
54. ۵۴شمع کافوری و مصباح زجاجمسند دیبا و مسندگاه عاج
55. ۵۵شهر را بهر قدوم آن جوانداده زینت جمله بازار و دکان
56. ۵۶شمع و مشعل هر قدم افروختندعود و صندل را به هر ره سوختند
57. ۵۷کوچه‌ها از خار و خس پرداختندپاک از گرد و غبارش ساختند
58. ۵۸شهریاران در کناره صف به صفگلعذاران در نظاره هر طرف
59. ۵۹پس شدند از شهر تا مسجد روانتاجداران و امیران سروران