1. ۱هرکسی بستاند از تو بهر خویشعاقبت نی سبلتت ماند نه ریش
2. ۲بود مردی پیش از این عهدی بعیدنیم ریش آن سیه نیمی سفید
3. ۳داشت در خانه دو زن پیر و جوانمرد روزی بود ازین روزی از آن
4. ۴چون رسیدی نوبت برنا صنمسر به دامانش نهادی بهر لم
5. ۵چون شدی از خواب خوش بیهوش و مستبرگرفتی موی کن خاتون به دست
6. ۶یک به یک هر موی اسپید و کبودکندی از ریش و سبیل خواجه زود
7. ۷تا چو بیند خواجه ریش خود سیاهبر رخ آن یک نیندازد نگاه
8. ۸چون ببیند خود جوان و شیرگیرلاجرم بگریزد از آن یار پیر
9. ۹گفته‌اند از پیش پیران جهاندرنگیرد صحبت پیر و جوان
10. ۱۰چونکه گشتی نوبت آن پیره زالسر به دامانش نهادی با دلال
11. ۱۱چون شدی در خواب سرخوش، پیرزنبهر مو کندن گرفتی موی کن
12. ۱۲کردی اندر سبلت و ریشش نگاههرچه دیدی اندران موی سیاه
13. ۱۳یک به یک کندی نگار پُشت کنگتا نماید شوی او را آب و رنگ
14. ۱۴موی او باشد سپید و نجوانزو گریزد هم نفور آرد از آن
15. ۱۵خواجه را هم دل شود زین روی سردآن عجوزه ماند و آن خواجه فرد
16. ۱۶روزگاری آن دو یار مهربانمی ربودندی سبیل و ریش آن
17. ۱۷خواجه را نی ریش ماند و نه سبالعمر وی شد از پس پنجاه سال
18. ۱۸چون قصیری کاندرین عهد زبونشد اسیر اهل این دنیای دون
19. ۱۹این رباید دین و آن دنیای اواین برد امروز و آن فردای او
20. ۲۰آن یکی بستاند از وی آب روآن ز بهر مال او در جستجو
21. ۲۱آن نشیند نزد او گاه نمازسر کند افسانهٔ دور و دراز
22. ۲۲آن نهد بر دوش او بار گرانآن بدزدد بار او را در دکان
23. ۲۳آن یکی بیهوده‌ای افسانه خوانپیش او بیهوده گوید داستان
24. ۲۴من چه کردم دی چه‌ها کردم پریرمن چه گفتم با امیر و با وزیر
25. ۲۵دوش اندر مطبخ ما آش بودآش ما پر قند ماش و ماش بود
26. ۲۶پار رفتم من به بغداد و حلبمن چه زحمتها کشیدم در طلب
27. ۲۷آن فلان کوتاه باشد آن بلندزین بی زور است و خالد زورمند
28. ۲۸روز‌گارش را در این افسانه‌هامی رباید حبذا بیگانه‌ها
29. ۲۹خویهای نیک و کالای هنرمی ربایند آنچه باشد سر به سر
30. ۳۰همنشینی با بدانت بد کندصحبت کافر تو را مرتد کند
31. ۳۱گر به گلشن بگذری گل آوریلاله و ریحان و سنبل آوری
32. ۳۲ور به گلخن ساعتی منزل کنیدوده و خاکستری حاصل کنی
33. ۳۳گر به عطاران نشینی ای عموجامه‌ات گردد معطر مو به مو
34. ۳۴ور روی در دکه انگِشت‌گرجز سیه رو نایی از آنجا به در
35. ۳۵صد زبان گر باشدم اندر دهنتا قیامت هم بگویم من سخن
36. ۳۶من نخواهم گفت غیر از این دگرالحذر از صحبت بد الحذر
37. ۳۷بس بود اینت نگهدار و بروباقی حال ذبیح‌الله شنو