1. ۱تا عیان گردد سر پنهان توپرتو اندازد به عالم جان تو
2. ۲تا شود آن مغز خوش پیدا ز پوستتا شناسد خلق بیگانه ز دوست
3. ۳تا شناسد هریکی ذات از عرضفربهی را واشناسد از مرض
4. ۴خود همی دانست آن سلطان غیبپاکی آن پاکزاد از شک و ریب
5. ۵پاک می‌دانستش از هر غل و غشصاف می‌دانستش و زیبا و خَوش
6. ۶غیر مهرش را به جانش راه نیستره کلف را در رخ این ماه نیست
7. ۷آن یکی ماه است و ماه بی کلفآن بود خورشید در برج شرف
8. ۸آن یکی دریای بی پهناستیقطره‌هایش لؤلؤ لالاستی
9. ۹هفت دریا پیش آن دریا نمیروح قدسی در لباس آدمی
10. ۱۰بود خورشیدی ولیکن از غمامبود شمشیری ولیکن در نیام
11. ۱۱خواست تا بر عالمی پیدا شودنور او بر عالمی رخشا شود
12. ۱۲دوستان را دوستی آرد به یادزامتحان بر وی دری از نو گشاد
13. ۱۳کرده بودش امتحانها پیش ازینخواست لیکن ابتلایی بس متین
14. ۱۴نور او در کوره‌های تابناکرفته و بیرون شده زیبا و پاک
15. ۱۵نقش او را اندر آتش برده بودصافش از آتش برون آورده بود
16. ۱۶باز او را امتحان تازه خواستدر جهان او را بلند آوازه خواست
17. ۱۷زرّ او را بُرد در آتش نخستچونکه از آتش برون آمد درست
18. ۱۸برد او را زیر سندان بلاسکه دولت بر او زد برملا
19. ۱۹سکه زد او را به نام خویشتنکرد سرشارش ز جام خویشتن