1. ۱آمد اسماعیل روزی از شکارشامگه بر اشهب دولت سوار
2. ۲شمع رخسارش به مهر افروختهعالمی پروانه‌سانش سوخته
3. ۳زلف پیچاپیچ اندر دوش اوگوشوار حسن اندر گوش او
4. ۴چشمها مخمور و لب شکرفشانچهره پر خون زلفها عنبرفشان
5. ۵خط مشگین گرد رخسارش عیانچون بنفشه‌زار گرد گلستان
6. ۶قامتی شمشاد آن را باج دهعشوهٔ عالم همه تاراج ده
7. ۷از ره آمد راست تا نزد خلیلبوسه زد بر دست آن شاه جلیل
8. ۸دست در گردن درآوردش پدردر کمان شد تیر گفتی جلوه‌گر
9. ۹همچو گل بشکفت از دیدار اوبوسه داد از مهر بر رخسار او
10. ۱۰گلبن عزت شکفتن ساز کردغیرت حکمت عتاب آغاز کرد
11. ۱۱غیرت حق ریخت طرح تازه‌ایباز شد از امتحان دروازه‌ای
12. ۱۲دل یکی و دوستی باشد یکیورنه نبود دوستی آن بیشکی
13. ۱۳جز مگر آن دوستی از بهر دوستباشد آن هم فی‌الحقیقه حب دوست
14. ۱۴غیر لیلی در دل مجنون نبودسر بجز بر خاک راه او نسود
15. ۱۵گر سگی در کوی لیلی یافتیسوی او چون عاشقان بشتافتی
16. ۱۶گرد او گشتی به صد شوق و شعفخاک راهش بوسه دادی هر طرف
17. ۱۷این نبود از عشق آن سگ ای پسرعشق لیلی بود در آن مستتر
18. ۱۸زین سبب در عشق هرکو صادق استبر همه اجزای عالم عاشق است
19. ۱۹هرچه بیند چونکه می‌بیند ز دوستلاجرم او عاشق و مفتون اوست
20. ۲۰خواجه تاشانند در یک بارگاهبندگان حضرت یک پادشاه
21. ۲۱این سبب در جمله عالم جاری اَستحب جمله در دلش زین ساری اَست
22. ۲۲در گروهی باشد اسباب دگرراه حب و دوستیشان بیشتر
23. ۲۳آن سببها جمله برگردد به دوستمرجع آنها چه وابینی هم اوست
24. ۲۴در گروهی صد چه آن اسباب هستبهر بغض و خشم فتح‌الباب هست
25. ۲۵مرجع آن خشم و آن بغض ای لبیبچونکه بینی نیست جز حب حبیب
26. ۲۶حب فی‌الله بغض فی‌الله را بخوانمرجع هر حب و بغضی را بدان
27. ۲۷هرچه جز این حب نباشد جز وبالهرچه جز این بغض انجامش سگال
28. ۲۸دوستی گر بهر غیر حق کنیعاقبت زاید از آن صد دشمنی
29. ۲۹گر نهال دوستی جز بهر اوجز عداوت نیست بارش ای عمو
30. ۳۰دشمنیهایی که جز بهر خداستدشمنی با خود بود اینست راست
31. ۳۱دوستی و دشمنی جز بهر اوخواه آن یا زشت خواهی یا نکو
32. ۳۲آن ندارد جز پشیمانی ثمراین نبخشد هیچ سودی جز ضرر
33. ۳۳آنچه گفتم آزمودم بارهادیده‌ام زین خاربن بس خارها
34. ۳۴باورت گر نیست اینک امتحانتا ببینی آنچه من دیدم عیان
35. ۳۵دوستی جز بهر آن سلطان مکنای برادر نیست غیر از خاربن
36. ۳۶دشمنی جز بهر او ای جان مننیست جز تیشه به پای خویشتن
37. ۳۷چند در اصطبل و مطبخ ای اخیهمسری با ساربان و مطبخی
38. ۳۸جان نفرسودت ازین گند و بخاردل نبگرفتت ازین دود و غبار
39. ۳۹آشنایی گر کنی با شاه کنحکم بر گردون و مهر و ماه کن
40. ۴۰باز شو بر ساعد سلطان بپرتا به کی چون خرمگس بر فرج خر
41. ۴۱عندلیبی شو به گلشن جای گیرچون جعل تا چند در سرگین اسیر
42. ۴۲الغرض چون مهربانی با پسرکرد آغاز آن خلیل خوش گهر
43. ۴۳غیرت حق گفت با جان خلیلیک دل و دو مهر باشد مستحیل
44. ۴۴افکنم اکنون تو را در آزمونابتلاها آرمت از حد فزون