1. ۱گفت قاضی گوش او را ای عمواز چه رو دندان گرفتی روی رو
2. ۲گفت خصم ای قاضی با داد و دینافترا گوید نکردم اینچنین
3. ۳عرش را ثابت کن آنگه نقش کنورنه بگذر ترک نقش و عرش کن
4. ۴مدعی را گفت قاضی کو شهوداندرین مطلب بیاور زود زود
5. ۵گفت ای قاضی به غیر از این دو تنهیچکس اینجا نبوده بی سخن
6. ۶گر کسی بوده است کو گوید که بودورنه بشمارد دیت را این عنود
7. ۷گفت قاضی هی چه می‌گویی بگودیگری غیر از خود و او را بگو
8. ۸گفت غیر از او و من ای مؤتمندیگری آنجا نبود از مرد و زن
9. ۹گوش خود بگرفت با دندان خویشکرد آن را پاره پاره ریش ریش
10. ۱۰گفت قاضی این چه ژاژ است و قصارپیش چون من این سخنها واگذار
11. ۱۱او نه اشتر تا تواند گوش خویشهم به دندان خود کُند مجروح و ریش
12. ۱۲گردنش گر گردن اشتر بدیآنچه گفتی ممکن و درخور بدی
13. ۱۳جمله گفتند از کهین و از مهینآفرین بر فکر قاضی آفرین
14. ۱۴غیر اشتر یا شترمرغ ای شگفتکی تواند گوش خود دندان گرفت
15. ۱۵خصم گفتا بنگر ای عاجز نوازگردنش چون گردن اشتر دراز
16. ۱۶گرنه اشتر تا بگیرد گوش خویشهمچو اشتر لیک باشد گردنیش
17. ۱۷گرنه ابلیسند این قوم خسیسگردنی دارند لیکن چون بلیس
18. ۱۸همچو شیطان زین سبب گردن کشنددر تلاطم روز و شب چون آتشند
19. ۱۹هست ازین گردن درازیهایشانشرحه شرحه گوش جسم و گوش جان
20. ۲۰خون جان از گوش و گردنشان نهاننالهٔ جان‌ْشان رود تا آسمان
21. ۲۱عذرها آرند بدتر از گناهحالمان گردیده از شیطان تباه
22. ۲۲هرچه کردند از گناه و خوی بدلعن بر شیطان کنند افزون ز حد
23. ۲۳نسبت آن را به شیطان می‌کنندخود بری از ذنب و عصیان می‌کنند
24. ۲۴رو رو ای شیطان کمین شاگرد توهست شیطان خفته زیر ورد تو
25. ۲۵گرچه شیطان را بود گردن طویلغافلی از گردن خود ای جلیل
26. ۲۶گر همی جویی رهایی از فتنتیغ برکش گردن خود را بزن
27. ۲۷هی بزن این گردن ای گردن درازگردنی کوته بجو با آن بساز
28. ۲۸هین ببین این گردن نفس لعیناز زمین بررفته تا عرش برین
29. ۲۹ورنه می‌بینی به هم پیچیده استگردن خود را به تو دزدیده است
30. ۳۰نفس تو باشد سلجقانی سترگکاسه‌ای دارد بسی زفت و بزرگ
31. ۳۱گردن و سر کرده در کاسه نهانچون برآرد می‌کشد تا کهکشان
32. ۳۲هان و هان غافل مشو زین سنگ پشتکو هزاران چون تو را این سنگ کشت
33. ۳۳پیش تو از ابلهی و کودنینیست پیدا زان سری و گردنی
34. ۳۴باش تا پیدا شود صیدی ز دوربین که گردن می‌کشد چون لندهور
35. ۳۵گردنی چون رود نیل عسقلاندرکشد از ایروان تا قیروان
36. ۳۶درکشد هم سعد را هم نحس راهم ببلعد مرد صاحب نفس را
37. ۳۷ای که گویی نفسم آرامیده استسخت می‌بینم تو را بلعیده است
38. ۳۸در درون این سلجقانی اسیرکاسه‌هایش بر سرت بالا و زیر
39. ۳۹مار ضحاکست نفس کافرتسر برآورده است از دوش و سرت
40. ۴۰طعمه می‌جوید تورا این تندبارنی دمی آرام گیرد نی قرار
41. ۴۱تا تو را بلعد کشد اندر گلویا بکوبی هم سر و هم دُمّ او
42. ۴۲در تلاطم تا بود لوامه استبا تواَش صد جنگ و صد هنگامه است
43. ۴۳عقل مار افتاد و نفست اژدهاروز و شب دارند با هم ماجرا
44. ۴۴گر تو کوبیدی سر او می‌کندترک جنگ و مطمئنت می‌شود
45. ۴۵ور تو را بلعید و عقلت را شکستوای تو نفست کنون اماره است
46. ۴۶تا نبلعیده تو را ای مرد خوبسنگ برگیر و سر آن را بکوب
47. ۴۷سنگ چه‌بْوَد ترک خواهشهای اوکندهٔ تقوی زدن بر پای او
48. ۴۸سنگ چه‌بود یاد آن یار قدیمتطمئن‌القلب باالذکرالحکیم
49. ۴۹یاد او شاخی است انسش بار و برانس نخل دوستی آن را ثمر
50. ۵۰دوستی افسون هر ارقم بوددوستی تریاق جمله سم بود
51. ۵۱آتشی باشد خس و خاشاک سوزهر هوا و هر هوس را پاک سوز
52. ۵۲تیشه‌ای باشد هوس را ریشه‌زنخار بنهای هوا را بیخ‌کن
53. ۵۳دوستی تیغی بود فولاد دمصد طناب رشته را برد ز هم
54. ۵۴دوستی ترکی بود تاراج گرنی گذارد خانه نی سامان نه سر
55. ۵۵هرچه غیر از دوست چون اختر بوددوستی خورشید غارتگر بود
56. ۵۶دوستی باد مراد است و هواموج توفانست و گرداب بلا
57. ۵۷غیر طور عقل باشد طور عشقکی تواند کس بفهمد غور عشق
58. ۵۸طور عشق ای جان ورای طورهاستعشق را هم لطفها هم جورهاست
59. ۵۹لطف عشق از جان شیرین خوشتر استجور او از لطف او شیرین‌تر است
60. ۶۰مذالفت‌العشق و داعت‌الرسومطابت‌الاکدار صالحت‌الخصوم
61. ۶۱عشق را با رسم و عادت کار نیستبستهٔ این عالم پندار نیست
62. ۶۲مذالت‌العشق داعت‌المنیلیس غیر العشق للعاشق هوی
63. ۶۳یا مریض‌العشق لاتبغی الدواءان داء العشق داء کل داء
64. ۶۴یا ندیمی یا خلیلی بالا لهخلنی والعشق ما اطلب سواه
65. ۶۵یا ندیمی فی‌اللیالی‌الغاسقهقل حکایات‌القلوب‌العاشقه
66. ۶۶یا سمیری دع حکایات‌العقوللاتقل دعها لارباب العقول
67. ۶۷دع اقاصیص‌القرون‌الخالیهاو حکایات العظام‌البالیه
68. ۶۸یا ندیمی طال لیلی بالسهرلم یصح ربک ولم تدلو السحر
69. ۶۹قم وحدثنی حدیث‌العاشقینمن روایات‌الثقات‌الصادقین
70. ۷۰قم وحدثنی احادیث‌الحبیبلا تقل لی عن بعید او قریب
71. ۷۱قم ترنم یا حبیبی بالعجلواتبع ما قاله شیخ‌الجبل
72. ۷۲بازگو از نجد و از یاران نجدتا در و دیوار را آری به وجد
73. ۷۳شمه‌ای از حال یاران باز گوقصه‌ای زان دلبر طناز گو
74. ۷۴شب دراز است ای ندیم قصه‌جوقصهٔ آن زلف عنبربو بگو
75. ۷۵حال آن چشمان بیمار سقیمبا دل بیمار من گو ای ندیم
76. ۷۶تیره بنگر کلبهٔ تاریک منسر کن از خورشید رخسارش سخن
77. ۷۷شب دراز است ای رفیق نیکخوقصهٔ فرهاد و شیرین را بگو
78. ۷۸آب لب خندان شیرین باز کنقصهٔ فرهاد و شیرین ساز کن
79. ۷۹باز شیرین بر سر جور و جفاستنازهای خشم آلودش به جاست
80. ۸۰باز رویش شمع بزم خسرو استبزم خسرو را ز رویش پرتو است
81. ۸۱عشرت او باز در مشکوی اوستروی شبدیزش به سوی کوی اوست
82. ۸۲باز اندر قله‌های بیستونمی‌کشد فرهاد مسکین جام خون
83. ۸۳تیشه آیا می‌زند بر بیستونیا ز دستش تیشه افتاده کنون
84. ۸۴گر کنون در بیستون فرهاد نیستپس بگو این ناله و فریاد چیست
85. ۸۵سخت می‌آید به گوش من روانناله‌ها از بیستون ای دوستان
86. ۸۶ناله‌ای کز جز دل ناشاد نیستاین به غیر از نالهٔ فرهاد نیست
87. ۸۷می‌درخشد برقی از آن کوهسارسخت می‌آید به چشمم آن شرار
88. ۸۸برق اگر نه‌از تیشهٔ فرهاد خاستپس بگوییدم که این برق از کجاست
89. ۸۹گر تن فرهاد مسکین خاک شدکیْ ز جانش عشق شیرین پاک شد
90. ۹۰عشق خود شهباز و رحمانی بودآشیانش جان روحانی بود
91. ۹۱تن اگر شد خاک جان خود زنده استمنزل دلدار را جوینده است
92. ۹۲پا نهاده هر کجا روزی به نازجان در آنجا در طواف است و نیاز
93. ۹۳شد چه از شیرین و فرهادت فراغرو ز لیلی و ز مجنون کن سراغ
94. ۹۴باز گو احوال مجنون عربتا من دیوانه آیم در طرب
95. ۹۵ای ندیم احوال مجنون باز گوزانکه من دیوانه‌ام دیوانه‌جو
96. ۹۶باز باشد چشم مجنون خون فشانلیلی اندر حیّ چمد دامن کشان
97. ۹۷باز مجنون سر بَرَد با دام و ددباز وحشیشان به هر سو می‌رمد
98. ۹۸باز با گوران و آهویان دشتهست روزان و شبان در سیر و گشت
99. ۹۹بسته آیا بر بنی عامر هنوزناله‌اش خواب شب و آرام روز
100. ۱۰۰باز لیلی بر سر خشم است و نازیا در صلح و عنایت کرده باز
101. ۱۰۱آیدم در گوش جان از کوی نجدناله‌ها گاهی به حسرت گه به وجد
102. ۱۰۲دل هزاران ناله‌ها پر خون بوداین اثر از نالهٔ مجنون بود
103. ۱۰۳بوی جان می‌آید از اتلال نجدساعتی با من بگو احوال نجد
104. ۱۰۴ای خوشا نجد و خوشا یاران نجدای دریغا آن وفاداران نجد
105. ۱۰۵باز گو با من از ایشان ای ندیمزنده فرما امشب این عَظم رمیم
106. ۱۰۶ورنه بگشاید تو را امشب زبانگوش ده تا من بگویم داستان
107. ۱۰۷تا بگویم داستان راستاندر نشاط آرم زمین تا آسمان
108. ۱۰۸ای ندیم امشب به چشمم خواب نیستدر سرم هوش و دلم را تاب نیست
109. ۱۰۹شور در دریای جانم اوفتادبرق اندر آشیانم اوفتاد
110. ۱۱۰نیم عقلم بود آن هم شد ز دستنیم هوشم بود گشتم مست مست
111. ۱۱۱این چه شور است ای خدا در جان منحبذا این موج بی پایان من
112. ۱۱۲گریه آمد نوح را آواز کنکز پی توفان سفینه ساز کن
113. ۱۱۳در دلم عشق آتشی افروختههرچه غیر از یاد جانان سوخته
114. ۱۱۴عشق می‌گیرد عنان از دست منتا چه سازد بر تن نیْ‌بست من
115. ۱۱۵ای خدا فریاد از این خون گشته دلداد از این دیوانهٔ طاقت گُسِل
116. ۱۱۶عشق سرکش کار من را ساختهسخت شوری بر سرم انداخته
117. ۱۱۷عشق هرجا خرمن و خرگاه زدعقل از آنجا رفت و پا بر راه زد
118. ۱۱۸عشق بی پرواست چون پروا کندکی ز عقل و جان و سر پر وا کند
119. ۱۱۹لاابالی وار هر جایی رسیدهرچه آنجا دید در آتش کشید
120. ۱۲۰عشق چه‌بْوَد آشنا بیگانه کنفیلسوفان را همه دیوانه کن
121. ۱۲۱نی شناسد سر ز پا نی پا ز سرنی بود در قید دختر نی پسر
122. ۱۲۲نی ز سر پروا کند نی تن نه جاننی شناسد خانه و نی خانمان
123. ۱۲۳گر سر فرزند جوید از پدربُرّدَش از خنجر بیداد سر
124. ۱۲۴سر به کف گیرد که ای جانان مناین سر فرزند من این جان من