1. ۱گو پدر را تا دهد سرمایه‌امبنگرد در سود جستن پایه‌ام
2. ۲چون شنید این از پسر مرد صدیقراست آمد تا به نزد آن رفیق
3. ۳شرح احوال پسر را باز گفتبا وی از اینگونه چندین راز گفت
4. ۴گفت با وی من نمی‌بینم خردپردهٔ ناموس ما را می‌درد
5. ۵گفت با وی آن صدیق راستینمن نمی‌بینم که باشد اینچنین
6. ۶از جبین او خرد پیداستیهرچه باشد نسخهٔ باباستی
7. ۷زین سبب فرمود آن شاه نبیهاعلموا ان الولد سرّابیه
8. ۸خوی بابا در ولد ساری بودهرچه در چشمه به جو جاری بود
9. ۹روی رومی زاده باشد همچو ماهروی زنگی زاده چون قیر سیاه
10. ۱۰هرکه علیین بود او را پدرگو برو گوی سعادت را ببر
11. ۱۱هرکه را سجین بود بابای اووای او ای وای او ای وای او
12. ۱۲گفت باشد گر چنین ای مجتباجبر باشد وان بود کفر و خطا
13. ۱۳گفت جبر آید اگر باشد پدرمستقل در خیر و شر آن پسر
14. ۱۴لیک اگر گویم پدر باشد دخیلمن نپندارم بود قولم علیل
15. ۱۵آنچه گوید از پدر آثار هستدر بناة و در بنی بسیار هست
16. ۱۶گفت پس باشد پدر را هم شریکدر پسر از فعل زشت و فعل نیک
17. ۱۷بد شریکی دارم اندر این سفرمی‌شناسم از تو او را نیکتر
18. ۱۸گفت گویا طفره باشد در نظرورنه باشد این پسر زیبا گهر
19. ۱۹گفت شاید این دمت گیرا شودزشت او از همتت زیبا شود
20. ۲۰غنچه را باد صبا خندان کندهمت نیکانت از نیکان کند
21. ۲۱چون تو می‌خواهی دهم من مایه‌اشهم کنم برتر ز اخوان پایه‌اش
22. ۲۲پس پسر را پیش خواند از اعتبارمایه دادش از دراهم سی هزار
23. ۲۳پندها او را بسی شاهانه کرددر نصیحت گوش او دُردانه کرد
24. ۲۴آن پسر آهنگ مرز روم کردرو به سوی شهر ارزن روم کرد
25. ۲۵وقت رفتن با رفیقان وطنگفت هریک را چه می‌خواهی ز من
26. ۲۶هرچه هرکس گفت او دادش نویدکز برایت من همان خواهم خرید
27. ۲۷آن یکی استاد حمامی رسیدخواجه را بوسید و اندر برکشید
28. ۲۸خواجه گفت او را چه خواهی زین سفرآرمت بی حیف و میل و بی خطر
29. ۲۹گفت جفتی بوق حمامم بیارگفت چه‌بْود قیمتش در این دیار
30. ۳۰گفت جفتی ده درم من می‌خرمگر بیاری ای جوان محترم
31. ۳۱گفت این و خواجه‌اش بدرود کردرو به ره با طالع مسعود کرد
32. ۳۲راست آمد تا به دشتستان رومبار خود بگشود در آن مرز و بوم
33. ۳۳هر طرف می‌گشت و دیده می‌گشودتا ببیند کز چه بتوان برد سود
34. ۳۴از قضا روزی گذارش اوفتادبر لب دریا و آنجا ایستاد
35. ۳۵دید یکسو چون تلی خروارهاریخته بر هم چه کوهی بارها
36. ۳۶گفت آیا چه‌بْود اینها ای غلامگفت باشد بوق گرمابه تمام
37. ۳۷کآورند از لجه دریا در کناربر هم انبارند اندر این ژغار
38. ۳۸چون شنید این را از آن مرد صدوقیادش آمد مرد حمامی و بوق
39. ۳۹آمد و پرسید از آن انبارداربوق تو جفتی به چند ای یار غار
40. ۴۰گفت هر ده جفت از آن را یک درممی فروشم لیک کمتر می‌خرم
41. ۴۱این سخن را خواجه زاده چون شنیدسر به جیب خرقه فکرت کشید
42. ۴۲در حساب سود و مایه غرق شدغرق سودش از قدم تا فرق شد
43. ۴۳شب همه شب گشت مشغول حسابدفتر سرمایه شد اُم‌ُالکتاب
44. ۴۴گفت ده جفتی به درهم می‌خرممی‌فروشم جفت او را ده درم
45. ۴۵این یکی بر صد بود بخ بخ ازینآفرین ای بخت بر تو آفرین
46. ۴۶خود گرفتم ده ز صد شد در کرایباز از هریک نود ماند به جای
47. ۴۷این بگفتی جستی از جا با نشاطرقص کردی دوره‌ای از انبساط
48. ۴۸باز بنشستی شدی اندر حساباز نشاط آن شب ز چشمش رفت خواب
49. ۴۹صبح شد از خانه پا بیرون نهادخواند بر خود قل اعوذ و ان یکاد
50. ۵۰تا بود ایمن ز چشمان حسودکس کجا صد در یک آورده است سود
51. ۵۱هم مبادا کس از این آگه شودپیشتر زو عزم بوقستان کند
52. ۵۲گفت با او سی هزار و هر یکیده بود سیصد هزاران بیشکی
53. ۵۳هر به سیصد جفت خواهد اشتریبایدم کردن هزار اشتر کری
54. ۵۴اشتری صد درهم استیجار کردبوق حمام اشتوران را بار کرد
55. ۵۵نامه‌ای بنوشت پس سوی پدرکرد او را زین تجارت با خبر
56. ۵۶هم بر آتش کرد درهم صد هزارکز برای کریهٔ اشتر گذار
57. ۵۷هم نوشتش زودتر بفرست زرتا فرستم بوق صد بار دگر
58. ۵۸ورنه ترسم تاجران مخبر شوندسوی بوق و کان او رهبر شوند
59. ۵۹خواجه در دیلم نشسته در سرایکامد اندر گوش او بانگ درای
60. ۶۰قاصدی آمد نخست از گرد راهنامه‌ای بر کف سراپایش سیاه
61. ۶۱سر به سر زآغاز و از انجام اوشرح بوق و خوبی فرزام او
62. ۶۲خواجه آمد از سرا بیرون چه دیدرنگ از رو وز سرش هوشش پرید
63. ۶۳دید قزوین را شتر اندر شترکوچه و بازار و میدان گشت پر
64. ۶۴بوق در بوق و نفیر اندر نفیرکوچه‌ها پُر های و هوی و دار و گیر
65. ۶۵ساربانها در سراغ خواجه گرمخواجه جویان از پی هر چرب و نرم
66. ۶۶آن یکی اصطبل جوید آن علیقآن یکی اندر نهیق و این نعیق
67. ۶۷هی شترها شد سقط در زیر بارخواجه بنماییم کو و کو حصار
68. ۶۸خواجه ما را زود می‌باید ایابزر بکش بهر کرایه با شتاب
69. ۶۹هست سیصد ساربان گرسنهنی غذا و نی عشا اندر بنه
70. ۷۰خواجه برگو راه شربتخانه کوچینه دان خالی ست آب و دانه کو
71. ۷۱خواجه حیران ماند چون خر در وحلبسته اشتر بر وی ابواب خیل
72. ۷۲کس فرستاد و طلب کرد آن صدیقچونکه آمد گفت ای یار شفیق
73. ۷۳هین بیا و رشد آن فرزند بینپای من از دست او در بند بین
74. ۷۴خود نگفت آن کودن مادر فلانمی‌خرد کی بوق را در دیلمان
75. ۷۵در همه عالم به قرنی شصت بوقگر رسد مصرف بود عادت خروق
76. ۷۶این بگفت و برد اشترها به دشتدر بیابان ریخت بوق و بازگشت
77. ۷۷ای برادر هست با ما راست اینخود حقیقت نقد جان ماست این
78. ۷۸جملهٔ طاعات ما در این جهانبوق حمام است اندر دیلمان
79. ۷۹علم‌هامان جمله بوق است ای خلفعمرمان آن مایهٔ رفته ز کف
80. ۸۰ای دریغا عمر خود درباختیمقیمت آن ذره را نشناختیم
81. ۸۱جمله را دادیم و بگرفتیم بوقنی به کار آید صبوحی نی عنوق
82. ۸۲بوق چه‌بْود علمهای بی ثمرلجهٔ بی دُر و ابر بی مطر
83. ۸۳ظن و تخمینی به هم بربافتننام آن را علم و حکمت ساختن
84. ۸۴نیش غولی چند را کردن خیالحکم جستن را به برهان و مثال
85. ۸۵بوق چه‌بود طاعت و آداب مامنبر و سجاده و محراب ما
86. ۸۶بوق چه‌بْود، این نماز و روزه‌مانورد عادت گشتهٔ هر روزه‌مان
87. ۸۷وقت تنگ است ای پسر هشیار باشگاه در شبگیر و گاه ایوار باش
88. ۸۸رو بشوی این جزوها را سر به سراین ورقها را همه از هم بدر
89. ۸۹سبحه و سجاده اندر آب کشپاک کن آن را ز لوث غل و غش
90. ۹۰گر نماز و روزه اینست ای پسرشرم کن آن را بر خالق مبر
91. ۹۱علم نبود غیر علم اهل بیتجمله دیگر حیص و بیص و هیت و کیت
92. ۹۲هرچه از ایشان رسیدت یاد گیرهرچه جز این جمله را بر باد گیر
93. ۹۳نیست جز آن غیر جهل و غیر ظنگر از آن چیزی شنیدی دم مزن
94. ۹۴دست بردار ای پسر از پای علمقطره‌ای حیرت به از دریای علم
95. ۹۵علمی ار باشد به حیرت اندر استهر که داناتر بود حیران‌تر است
96. ۹۶طاعت ار جویی نخست اخلاص جویهم برون و هم درون را پاک شوی
97. ۹۷درد باید ای برادر درد دردورنه رو بنشین عبث هرزه مگرد
98. ۹۸راست خواهی هرکسی را درد نیستزن بود در راه دین آن مرد نیست
99. ۹۹شوق باید شوق باید سوز سوزورنه در دکان نشین پالان بدوز
100. ۱۰۰هر که نی از شوق آبستن بودبلکه نی مرد است از زن کم بود
101. ۱۰۱ای دریغا سینهٔ پر درد کوبا زنان تا کی نشینم مرد کو
102. ۱۰۲مانده‌ام تنها خدایا همدمیدل پر از راز است یا رب محرمی
103. ۱۰۳ای خدا کو محرمی تا ساعتیصحبتی داریم اندر خلوتی
104. ۱۰۴یا کنار دشتی و دیوانه‌ایتا بگویم از جهان افسانه‌ای
105. ۱۰۵یا یکی فولاد بازو رستمیتا به هم پیچیم در میدان دمی
106. ۱۰۶پنجه اندر پنجهٔ هم افکنیملرزه اندر خاک رستم افکنیم
107. ۱۰۷یا کناری ای خدا از این میانتا بگیرم گوشه‌ای زین مردمان
108. ۱۰۸همتی تا در ببندم خلق راهم کشم بر سر به کنجی دلق را
109. ۱۰۹عزت ار خواهی برو عزلت گزینعزت و عزلت ردیف‌اند و قرین
110. ۱۱۰منعزل لیکن رهاند خویش رابهره‌ای نبود ازو درویش را
111. ۱۱۱لیک در صحبت ز چه بیرون کشیهر دمی صد کور اگر داناوشی
112. ۱۱۲گر کشی یک کور از چاه ای فلانبه که خود بالا کشی تا آسمان
113. ۱۱۳گر برآری حاجت بیچاره‌ایبه که خوانی چل کرت سی پاره‌ای
114. ۱۱۴در رضای یک مسلمان ده قدمبه که سالی طی کنی راه حرم
115. ۱۱۵طاعت ما را هزار آفت بودزانکه معظم رکن آن قربت بود
116. ۱۱۶پاک باید از نفاق و از ریاپای تا سر پر خلوص و پر صفا
117. ۱۱۷جزو جزوش را پی احکام هستصد هزاران غول و سیصد دام هست
118. ۱۱۸لیک کار مؤمنان را ساختنسینه‌شان را از غمی پرداختن
119. ۱۱۹هرچه باشد شادی آن دولتی‌ستخود نه محتاج خلوص قربتی‌ست
120. ۱۲۰در ازایش هست اجری بی حسابقربت ار باشد فزون گردد ثواب
121. ۱۲۱چارهٔ بیچاره‌ای را ساختنخود لوای دولت است افراختن