1. ۱گفت دارم طالعی ای ارسلاننه ز خود بل از خداوند جهان
2. ۲گه زنم گر دست بر خاک اینچنیندست من گوهر برآرد از زمین
3. ۳دست برد و مشت خاکی بر گرفتاز پی تمثیل نز بهر شگفت
4. ۴کف گشود انگشتر شه شد عیانهمچو خورشید از میان آسمان
5. ۵شه ز جا جست و گرفت انگشتریگفت خرمای تورا من مشتری
6. ۶پس بهر دینار دادش منفعتپنج دینار دگر از مرحمت
7. ۷گفت تاجرزاده با آن آشناطالع من همچنین است از وفا
8. ۸از وقوف و کاردانی خود مپرسزر به سوی خانه آرم ترس ترس