1. ۱بر لب جویی نشسته با نشاطپهن کرده سبزه از هر سو بساط
2. ۲روز دیگر گفت نمرود پلیدپور آذر خوش جزای خویش دید
3. ۳هرکه از فرمان من پیچد سرآتشش سوزد سر و دست و کمر
4. ۴هرکه نافرمانی ما می‌کندآتشش سودای یکجا می‌کند
5. ۵آب و آتش جمله در فرمان ماستهرچه هست امروز در سلطان ماست
6. ۶هرکه از سلطان ما سر می‌کشدسر به زیر تیغ و خنجر می‌کشد
7. ۷میروم امروز در کوه بلندتا ببینم حال آن مرد نژند
8. ۸این بساط من بر آن بالا بریدجمله اسباب طرب گرد آورید
9. ۹گرد آیید ای پرستاران همهدیده بگشایید ای یاران همه
10. ۱۰تا ببینید این عدوی جانفشانگشته خاکستر در آن آتش‌وشان
11. ۱۱تا نمایندم همه تحسین و زهآفرین گوییدم از کهتان و مه
12. ۱۲جمله گوییدم مریزاد دست توای خدایی آماده پابست تو
13. ۱۳این بگفتند و سوی کُه برشدنددیده افکن جانب اخگر شدند
14. ۱۴گلشنی دیدند افزون از بیانگلستان در گلستان در گلستان
15. ۱۵اندر آن گلشن خلیل تاجداربر لب جویی نشسته شاهوار
16. ۱۶بر سریری او نشسته شاه‌وشنوجوانی پیش او زیبا و کش
17. ۱۷ماند نمرود و سپاهش در شگفتدر عجب انگشت بر دندان گرفت
18. ۱۸پس به ابراهیم گفت آن بیحیاراست گویم بس بزرگستت خدا
19. ۱۹خواهم او را من ز خود شادان کنمگاوها از بهر او قربان کنم
20. ۲۰پس بکشت و کرد بهر حق نثاراو ز گاوان ده هزار و هشت هزار
21. ۲۱نیک ژاژ و کفر خود را کم نکرددیو نفس از ملک جانش رم نکرد
22. ۲۲گاوها بسیار کشت اما چه سودگاو نفسش فربه و چالاک بود
23. ۲۳گاو نفسش در علفزار هوادر چرا گر ناروا و گر روا
24. ۲۴گاو نفست گر در اصطبل هواستگاو قربان کردنت لوچ و هباست
25. ۲۵گر تو کاری می‌کنی ای مرد هُشگاو را بگذار و نفس خود بکش
26. ۲۶گاو کشتن کار قصابان بودنفس کشتن همت سلمان بود
27. ۲۷مطلب از قربانی آمد ای پسرقطع دل از عیش اسب و گاو و خر
28. ۲۸از دو گاو و میش کشتن کی شودمنقطع از جانت ای حبل مَسَد
29. ۲۹لیک کشتی چون تو گاو نفس خویشکشته باشی هرچه اسب و گاو و میس
30. ۳۰رو بکُش این نفس کافر کیش راساز فارغ دیگران و خویش را
31. ۳۱نی چو آن نمرود نادان کو همیخویش پروردی و کشتی عالمی
32. ۳۲طاعت نادان همه زحمت بودطاعت دانائیم رحمت بود
33. ۳۳طاعت عامه همه ای بوالحسنزحمت جسم است و تحمیل بدن
34. ۳۴گر نمازی می‌کند باشد همینکو کند کون بر هوا سر بر زمین
35. ۳۵روزه‌اش باشد نخوردن آب و نانیا دو صد منت نهادن بهر آن
36. ۳۶گر فقیری را لب نانی دهدگوییا صد مرده را جانی دهد
37. ۳۷گر بسازد مسجدی یا قنطرهمی‌کند هنگامه را در هر کره
38. ۳۸هین منم آن کس که مسجد ساختمپل بر آن رود بزرگ انداختم
39. ۳۹هر کجا بیند دو کس در داستاننقل مسجد یا پل آرد در میان
40. ۴۰مایه عمر گرامی را تماممی‌کند در این صلوة و آن صیام
41. ۴۱مایه چون آید به دستت بی وقوفاین تجارت باشدش ای اوف اوف
42. ۴۲راست ماند این عبادتها همیبا تجارات جوان دیلمی