1. ۱کرده آن مقتول و مغرور جهولبار سنگین امانت را قبول
2. ۲داده تن در زیر بار اختیارغافل از انجام کار اختیار
3. ۳هرچه آمد بر سر آن بوالفضولدر دو عالم جمله آمد زین قبول
4. ۴اختیار آمد بلای جان ماای خوشا بی اختیاری ای خوشا
5. ۵هرکه او را اختیاری بیشترسینه اش از خار زحمت ریشتر
6. ۶مهتوران را اختیار افزونتر استلاجرم دلشان ز محنت خونتر است
7. ۷هیچ مسکین در جهان مهتر مبادهیچ مردی یار یا شوهر مباد
8. ۸چونکه شوهر بر زن خود مهتر استاز زنش هر لحظه صد دردسر است
9. ۹گر ز درد سرگریزی سر مشووز مهانت گر جهی مهتر مشو
10. ۱۰گر فتد از آسمان سنگی درشتبشکند آن شاخ بالایی نخست
11. ۱۱گر سنگ قومی بود بهتر بودزانکه آنکس قوم را مهتر بود
12. ۱۲درد هر قومی و رنجش بر سر استحال و روز سگ ز مهتر بهتر است
13. ۱۳در زمین گر ریشه کن گردد درختبر زمین افتد سر آن سخت سخت
14. ۱۴هرچه از سر دورتر هموارتربر زمین آید برو در آن نگر
15. ۱۵گر به سنگش بهر باروبر زنندسنگ را بر شاخ بالاتر زنند
16. ۱۶هرچه پایینتر بچینندش بدستشاخه ی پایین ز زخم سنگ رست
17. ۱۷لیک اگر دهقان درختی آب کردپای آن را ابتدا سیراب کرد
18. ۱۸می کشد قصاب چون آن گوسفندسر از آن برد نه دم ای هوشمند
19. ۱۹باد صرصر چون وزیدن در گرفتهر چنار و عرعر از بن برگرفت
20. ۲۰نرم نرم از غرفه ی کربا گذشتبر گل و سبزه نسیم آسا گذشت
21. ۲۱جان بابا اندرین باغ دو درشو حشیش و از چناری درگذر
22. ۲۲تا شوی ایمن ز صرصرهای آنهم ز فوج زاغ و از غوغای آن
23. ۲۳دم شود دنبال و چشم و سر بدوسر مشو آذوقه خنجر مشو
24. ۲۴در میان مردمان معمور باشتیزبین و دوربین و کورباش
25. ۲۵با همه بنشین ولی گمنام شودردها میگیر و صاف آشام شو
26. ۲۶یا همه باش از همه مستور باشبا همه نزدیک باش و دور باش
27. ۲۷در میان انجمن خلوت گزینروشناییها ز تاریکی بین
28. ۲۸چیست تاریکی بدان ای ذوفنونناشناسایی بر این قوم دون
29. ۲۹عیش آن دارد که باشد ناشناسکو بود نانش جوین پشمین لباس
30. ۳۰ای خوشا دوران آن بی اسم و نامکه نگوید هیچکس او را سلام
31. ۳۱سینه خالی کن ز قید این و آننزد من بهتر ز ملک این جهان
32. ۳۲عیش آن خوش باد کو با جفت خودشب بخسبد فارغ از هر نیک و بد
33. ۳۳در جهان گر از جهان وارسته استدر بخود از خلق عالم بسته است
34. ۳۴هر که وارست از جهان در این جهانیافت بیشک او حیات جاودان
35. ۳۵این بود از موت آزادی پسرهین بمیر و زندگانی را نگر
36. ۳۶زین ممات ادریس بر افلاک شدهمنشین خور مسیح پاک شد
37. ۳۷زین ممات آتش چمن شد بر خلیلموسی عمران گذشت از رود نیل
38. ۳۸احمد از این مرگ بر معراج شدحیدر کرار و صاحب تاج شد
39. ۳۹شد از این مردن شه دوران حسینزنده ی کونین و نور عالمین
40. ۴۰خاک راهش شد شفای هر مرضقبه اش شد قبله گاه هر عرض
41. ۴۱عاشقان را این ممات آمد حیاتعارفان هم زنده اند از این ممات
42. ۴۲هم از این مردن شهید آمد شهیدنی ز زخم تیغ و خنجر ای رشید
43. ۴۳چون به میدان پا نهاد آن نیکمردتن به مردن داد و ترک خویش کرد
44. ۴۴مرد پیش از مرگ ترک جان گرفتتیغ و خنجر را گل و ریحان گرفت
45. ۴۵شد از این مردن شهید آن نیکبختنی ز زخم تیغ و ضرب گرز سخت
46. ۴۶زین سبب فرمود ما هم میتونبل هم احیا عند ربهم یرزقون
47. ۴۷چونکه مردند و گذشتند از حیاتخونشان شد پاکتر ز آب فرات
48. ۴۸از شهادت می شود خون پلیدخوشتر و صافیتر از آب سفید
49. ۴۹جان پاک او ندانم چون شوداز دو صد خورشید و مه افزون شود
50. ۵۰هر که ترک جان کند در این جهانعالم جان را همی بیند عیان
51. ۵۱پرده های چشم برچیده شودای بسا نادیدنی دیده شود
52. ۵۲بشنود گوشش خبرهای شگرفجرعه ها نوشد از آن دریای ژرف