1. ۱رند گفت ای خواجه سهم الدین چرامی کنی بیگانگی با آشنا
2. ۲حق بسیار است از تو پیش منای تو آرام دل پر ریش من
3. ۳هین بگو چون است کار و بار توچون بود امسال تو یا پار تو
4. ۴بازگو هر خدمتی داری به منای منت بلبل تو گلزار چمن
5. ۵باز گفت آن لر که بالله العظیمگای سهمدین نی ام من ای سلیم
6. ۶گفت گویا شهر انبه دیده ایگیج و بیج و خیزه دل گردیده ای
7. ۷گای سهم الدینی و من یار توخانه خواه و یار و خدمتکار تو
8. ۸رند با لر بود در این گفتگوکامد آن رند دویم بگشاد رو
9. ۹یک سلامی سوی لر پرتاب کرددستها در گردنش بی تاب کرد
10. ۱۰کالسلام ای گای سهم الدین گرددوری ات از جان من آرام برد
11. ۱۱گای سهم الدین من صد مرحبااندرین هجران کجا بودی کجا
12. ۱۲چونی و چون است حالت ای رفیقخوش برآوردی رفیقان از مضیق
13. ۱۳مرد لر حیران و سرگردان بماندسر به پیش افکند و صد لاحول خواند
14. ۱۴گفت پس آهسته چشمان بر زمینمنکه سهم الدین نبودم پیش ازین
15. ۱۵رند گفتش طعنه و تسخر مزنبی سبب بر این در و آن در مزن
16. ۱۶نام خود را از چه ره گم می کنیاز چه ره تحمیق مردم می کنی
17. ۱۷گای سهم الدین گرد محترمبودی و هستی و خواهی بود هم
18. ۱۸گوییا از دوستان دیدی گزندخانه هامان گر نبودت دلپسند
19. ۱۹یا خورشهامان سزاوارت نبودیا سر گلگشت گلزارت نبود
20. ۲۰او همی آهسته گفتی زیر لبمن نبودم سهم دین ای بوالعجب
21. ۲۱کامد از ره رند سیم بی خبرکرد بر روی لر مسکین نظر
22. ۲۲پس بگفت ای گای سهم الدین سلامتو کجا بودی چه جا بودت مقام
23. ۲۳ای تو را هم عمر و هم دولت زیاددوستان را از چه بردستی ز یاد
24. ۲۴خانه هامان جمله منزلگاه توستچشم فرزندان من در راه توست
25. ۲۵مرد لر این دفعه خاموش ایستادنی به لا و نی نعم لبها گشاد
26. ۲۶ایستاده لر بر رندان شمانکامد آن رند چهارم ناگهان
27. ۲۷در رخ لر دید با وجد و طربگفت هی هی خواجه سهم الدین عجب
28. ۲۸السلام ای گای سهم الدین ماآشنا و همدم دیرین ما
29. ۲۹سخت یاران را فرامش کرده ایدل به آلاچق همی خوش کرده ای
30. ۳۰لر تبسم کرد بر رویش نخستپس سلامش را جوابی گفت سست
31. ۳۱حال او پرسید رند از پیش و پساو جوابش حمد لله گفت و بس
32. ۳۲دامنش بگرفته آن رندان به کفسوی خانه می کشیدند از شعف
33. ۳۳کامد از یک سمت رند پنجمینزد کلاه شادمانی بر زمین
34. ۳۴کالبشاره گای سهم الدین رسیداز لرستان با هزار آمین رسید
35. ۳۵السلام ای سهم دین بی وفاتو کجا بودی کجا بودی کجا
36. ۳۶مردک لر گفت با وجد تمامهر سلامی را علیکم صد سلام
37. ۳۷عفو فرمایید و عفو است از کرامشد فراموشم ز رنج راه نام
38. ۳۸با نشاط و خنده های دلپسنددست اندر گردن هر یک فکند
39. ۳۹گشت پرسان جمله را از حالشانهم ز فرزندان و عم و خالشان
40. ۴۰چون چنان دیدند رندان دگرجمله سر کردند تا چل رند نر
41. ۴۱السلام و السلام آغاز شدهر سلامی با جواب انباز شد
42. ۴۲شد بلند از هر طرف زان سرزمینگای سهم الدین و خواجه سهمدین
43. ۴۳هریکی را مرد لر در بر گرفتپرسش احوالشان از سر گرفت
44. ۴۴خواجه می زد نعره ها از اشتیاقناله ها می کرد از سوز فراق
45. ۴۵دست لر بگرفته هریک یک طرفخانه ما را بده امشب شرف
46. ۴۶عاقبت گفتند او را میهمانمی کنیم امروز و امشب در دکان
47. ۴۷پس روان شد گای سهم الدین ز پیشدر قفای او روان چل رند بیش
48. ۴۸رفت و چل رند گرسنه پیش و پسسهم دین را ای خدا فریاد رس
49. ۴۹خواجه را بردند با رقص و رجزفوج رندان تا دکان آش پز
50. ۵۰صفه ای در آن دکان آراستندمرغ و ماهی و مزعفر خواستند
51. ۵۱هی بیار استاد بریان و کبابقلیه و کیماک هریسه با شتاب
52. ۵۲هی بخور حلوای بادام و شکرهی بیاور میوه های نغز و تر
53. ۵۳صحن و پالوده بیار اما ز قندخواجه سهم الدین بود مشکل پسند
54. ۵۴جمله را آورد استاد گزینتا بر رندان و خواجه سهمدین
55. ۵۵آستین بالا زدند آن رندکانلپ لپی افتاد اندر آن دکان
56. ۵۶همچو گاو نر که افتد در حرامپاک خوردند آنچه بود آنجا طعام
57. ۵۷دستها شستند و قهوه خواستندیک به یک جمله ز جا برخاستند
58. ۵۸رفتم اینک خانه را زیور کنمهم به مجمر مشک و هم عنبر کنم
59. ۵۹خواجه را دارید ای یاران عزیزرفتم و می آیم اینک باز نیز
60. ۶۰اینچنین رفتند ز آنجا هریکیغیر سهم الدین نماند و رند کی
61. ۶۱آن یکی هم یک بهانه جست و جستجست از دکان و از آنجا برست
62. ۶۲زان چهل تن رو یکی واپس نکردخواجه سهم الدین در آنجا ماند فرد
63. ۶۳خواجه سهم الدین نشسته در دکانروز دیگر شد نیامد میزبان
64. ۶۴عاقبت او نیز از جا خاست زودآمد از آن صفه ی دکان فرود
65. ۶۵آمد استاد و کمربندش کشیدگفت او را کی کلان مرد رشید
66. ۶۶کرده ای مهمان چهل تن رندکانبرده ای سرمایه ی چندین دکان
67. ۶۷قیمت آن خوردنیها بر شماردست کن در کیسه زر بیرون بیار
68. ۶۸گفت کی استا چه می گویی منمخواجه سهم الدین گرد محترم
69. ۶۹میهمان من بودم ای مرد همامدعوتم کردند با جد تمام
70. ۷۰گفت ای کژ رأی دزد گنده لرزر برون کن باد بیهوده مخور
71. ۷۱می زنم این کفچه بر فرقت چنانکز دماغت مغز ریزد بر دهان
72. ۷۲آن لر بیچاره همیون باز کردپس گشودن زان گره آغاز کرد
73. ۷۳پس ز دندان آن گره ها می گشودزیر دندان گفت با صد آه و دود
74. ۷۴هرچه گفتم خواجه سهم الدین نی اممن رفیق پار و پیرارین نی ام
75. ۷۵باز می گفت هر که آمد از کمینسهمدینی سهمدینی سهمدین
76. ۷۶دیدی آخر من نبودم سهم دینخواجه سهم الدین نه سهم دین دین
77. ۷۷این بگفت و کیسه را افشاند و رفتبر خر خود برنشست و راند و رفت
78. ۷۸راست ماند آدمی را این مثالکرده خود را خواجه سهم الدین خیال