1. ۱اختیار ظلم و جهل اندر بشرچونکه گردیدند جفت یکدگر
2. ۲قابل تکلیف ربانی شدندمورد فرمان سلطانی شدند
3. ۳گر نباشد اختیار آید خطاامر و نهی و وعده و زجر و عطا
4. ۴کی کسی می گوید آتش را بسوزیا به خورشیدی که عالم بر فروز
5. ۵هم ظلوم آنست کز ره بر کنارباشد و باشد رجوعش اقتدار
6. ۶آنکه او پیوسته باشد خود برهکردنش تکلیف ره باشد سفه
7. ۷ور نباشد شان او رفتن ز راههست تکلیفش خطا بی اشتباه
8. ۸هم جهول آنست کو جاهل بودعلم و عرفان را ولی قابل بود
9. ۹هر که باشد عارف هر نیک و بداز کجا محتاج فرمودن بود
10. ۱۰ورنه دانستن بود از او امیدکی روا باشد به او وعد و وعید
11. ۱۱مدح باشد هم ظلوم و هم جهولدر حق انسان نه ذم ای بوالفضول
12. ۱۲یا امانت هست بار اختیارکه از آن گردیده انسان سوگوار
13. ۱۳آسمان و کوهها زان رم گرفتراست آدم ریش بن آدم گرفت
14. ۱۴بد ظلوم و بد جهول و بد فضولآمد و کرد این امانت را قبول
15. ۱۵از ظلومی پا ز حد برتر نهادخویشتن را خواند سلطان کیقباد
16. ۱۶از تجرد دید در خود انبساطوز تعلق با دو عالم ارتباط
17. ۱۷علم دید و میل دید و خشم دیدهوش دید و گوش دید و چشم دید
18. ۱۸گفت پهلو زد که در پهلوی مندور بادا چشم بد از روی من