1. ۱گفت آن سالار اقلیم شهودبر روانش باد صد عالم درود
2. ۲گرد دلهای بنی آدم اگرحزب شیطان را نبودی کر و فر
3. ۳دیده شان دیدی ملایک را عیانسیر کردندی زمین و آسمان
4. ۴آسمان و خاک دیدندی اسیرپیش تقدیر خداوند قدیر
5. ۵ذره ذره خاک و قطره قطره آبجمله در فرمان آن والا جناب
6. ۶هم نوای بلبل و هم بانگ زاغنغمه ی طوطی و غوغای کلاغ
7. ۷جمله را تسبیح و تقدیس خدافهمد او گرچه نمی فهمیم ما
8. ۸راویه بر دوش ابر از امر اورعد غران یک نهیب قهر او
9. ۹بحر را از او بود موج و قراربختی گردون ز حکمش در مهار
10. ۱۰آسمان را غاشیه بر دوش از اواختوران را حلقه اندر گوش ازو
11. ۱۱بهر مشعل دار شیلان گاه اوانجم هندو بچه درگاه او
12. ۱۲آسمان با قد خم از کهکشانبهر خدمتکاریش بسته میان
13. ۱۳باد را جاروب فراشی بکفمی دود از بهر خدمت هر طرف
14. ۱۴آب محو است و زند سر بر زمینمی رود گاه از یسار و گه یمین
15. ۱۵کوهها ایستاده با هم روبروواله و حیران شیدایی او
16. ۱۶سرو و شمشاد و صنوبر نارونصف زده در حضرتش در انجمن
17. ۱۷ای خوشا چشمی که آن بینای اوستوی مبارک دل که آن دانای اوست
18. ۱۸دیده ی دور از جمالش کور بادسینه ی بی یاد او در گور باد
19. ۱۹سینه ای کز یاد آن شه خالی استمرده باشد مرده را گودالی است
20. ۲۰زنده آن باشد که از خود رسته شددر وجود زنده ای پیوسته شد
21. ۲۱چیست پیوستن به او دل باختنخویش را در پای او انداختن
22. ۲۲دست از تدبیر خود برداشتناختیار خود به او بگذاشتن
23. ۲۳گر همی خواهی حیات خوشگواراختیار خود برو با او گذار
24. ۲۴آسمان از این امانت تن کشیدکوهها از هستیش بر خود تپید
25. ۲۵بود انسان چون ظلوم و چون جهوللاجرم کرد این امانت را قبول
26. ۲۶این امانت چیست ای یار رفیقبار تکلیف است در پای عمیق
27. ۲۷و این نتیجه اختیار قدرت استاندرین قدرت هزاران آفت است