1. ۱ای خدا ای نوربخش هر ظلماز تو پیدا هرچه پنهان در عدم
2. ۲انتظام کشور هستی ز توهم بلندی از تو هم پستی ز تو
3. ۳هرچه هست از توست وز تو هرچه هستآنچه غیر از توست آن هیچست و پست
4. ۴پرتوی از نور رخسار تو یافتظلمت شام عدم را برشکافت
5. ۵صبح دولت از افق سر برکشیدمهر هستی خیمه بر خاور کشید
6. ۶هر دو عالم بود در خواب عدمپای تا سر غرق غرقاب عدم
7. ۷پرتوی از نور بر غرقاب زداینهمه نقش عجب برآب زد
8. ۸هرکه از خواب عدم بیدار شدروشنیها دید در پندار شد
9. ۹جست از خواب آن یکی مسکین به روزبی خبر از آفتاب جانفروز
10. ۱۰کوه و صحرا و در و دیوار دیدجمله را آکنده از انوار دید
11. ۱۱شد گمانش این ضیاء و نور پاکهست از سنگ و کلوخ و آب و خاک
12. ۱۲ای خدا ای از تو نور کایناتای ز تو نور ظهور کاینات
13. ۱۳نوربخش شام تاریک عدمنقش بند تخته ی لوح و قلم
14. ۱۴نور عالم پرتو رخسار توستعطرها هم بویی از گلزار توست
15. ۱۵از تو باشد جنبش جنبندگانمارمیت اذرمیت رو بخوان
16. ۱۶نور هر بودی ز نور بود توستهر کمالی رشحه ای از جود توست
17. ۱۷هرچه هستی سوی تو برگشتنی استوام باشد و وام را پس دادنی ست
18. ۱۸شاد باش و با نوا ای ارغنونفاش گو اناالیه راجعون
19. ۱۹ای خدا ما را بجز پندار نیستهم از این پندار جز آمار نیست
20. ۲۰پرده ی پندار ما را پاره کنوهم را از کوی ما آواره کن
21. ۲۱ای خدا دستی که کار از دست رفتفرصتی ده روزگار از دست رفت
22. ۲۲ای خدا فریاد از این پندارهاگشته این پندارها آمارها
23. ۲۳آه پندارم همه خروار شدرشته ی امیدهایم مار شد
24. ۲۴مار نی بل اژدهای هفت سرخویش پیچیده بدست و پا و سر
25. ۲۵آب گیری چشمه ای پنداشتماز سفاهت پا در آن بگذاشتم
26. ۲۶آه کابم صد نی از سر درگذشتای خدا رحمی که آب از سر گذشت
27. ۲۷ای خدا دیدم هیونی در گذارمن گمانش کردم اسبی راهوار
28. ۲۸بر فراز آن نشستم تند و تیزناگهان آمد هیون در جست و خیز
29. ۲۹گه به دریا می رود گاهی هوابر زمین گاهی رود گاهی سما
30. ۳۰نی دمی آن راست آرام و درنگمی زند گه بر درختم گه به سنگ
31. ۳۱گه به کوهم افکند گاهی کمرگه به بحرم می برد گاهی به بر
32. ۳۲پایهایم بسته محکم بر شکمنی دمی آرام نی یک لحظه لم
33. ۳۳نی جدار و نی فسار و نی عناناین هیون یا غول یا دیو دمان
34. ۳۴بر لب دریا یکی ایستاده بوددیده ها بر هر طرف بگشاده بود