1. ۱از برای اهل قرب بارگاههست آن را طاعت و این را گناه
2. ۲زانکه بیند آن نبیند آنچه اینشاه را بیند به خود هرجا قرین
3. ۳آن بود در بزم و این بیرون دراین بر شاه وز شه این بی خبر
4. ۴آنچه در بیرون در باشد رواکی روا باشد به بزم پادشا
5. ۵نکته ی دیگر بود در این خبرگوش دار و بشنو از من ای پسر
6. ۶این یکی چون قدر شه نشناختهنرد عشقی با خیالش باخته
7. ۷طاعت خود را همی بیند صوابخواندش طاعات و زان جوید ثواب
8. ۸آن یکی از شه چه آگه تر بوداین عملها نزد او ابتر بود
9. ۹آن یکی بیند عمل نسبت به خویشاین یکی شه را و اعمال پریش
10. ۱۰مرد عامی کرد یک رکعت نمازچشم او بر راه گردونست باز
11. ۱۱تا مگر جبریل می آید کنونوحی و الهام آیدش بیچند و چون
12. ۱۲گر گدایی را ببخشد درهمیپرکند از صیت احسان عالمی
13. ۱۳خواصگان در خون خود غلتند بازاز حیا و شرم در عجز و نیاز
14. ۱۴جان دهند و آستین بر چشم ترکاین نباشد لایق آن خاک در
15. ۱۵آری آری نیم جانی سست و مستای خدا کی لایق درگاه توست
16. ۱۶با منی از چرک و خون آکنده ایکهنه انبانی چرا پس ژنده ای
17. ۱۷من که باشم جان کنم در کار توجان چه باشد تا کنم ایثار تو
18. ۱۸چون ندارم لیک غیر از نیم جانوین بدن را هم دو مشت استخوان
19. ۱۹هردو را سازم فدای راه آنگو به راه تو فدا کرده است جان
20. ۲۰جان فدای آنکه جان بهر تو دادهم به خون خود براهت اوفتاد
21. ۲۱جان فدای آنکه بیند روی تویا رهی دارد شبی در کوی تو
22. ۲۲جان من بادا فدای آن زبانکو به نام تو بگردد در دهان
23. ۲۳جان به قربان زبانی کو شبیبا نشاط دل بگوید یا ربی
24. ۲۴جان فدای آن دو دست ارجمندکان به دربارت سحر گردد بلند
25. ۲۵جان فدای خاک آن پایی که شادنیم شب در حضرت تو ایستاد
26. ۲۶گر نه جانم بهر اینها هم سزاستجان فدای هرچه در ملک شماست
27. ۲۷هرچه باشد در جهان چون شد از آنجان فدای هرچه باشد در جهان
28. ۲۸هرچه هست اندر جهان چون از تو هستهرچه دارم من فدای هرچه هست
29. ۲۹خودفروشیها بس است ای بوالفضولتو چه داری و که باشی ما تقول
30. ۳۰این سخن بگذار و سر کن داستاناز تمام داستان راستان
31. ۳۱باقی حال ملایک با خلیلباز گو ای اهل محفل را دلیل