1. ۱جمله را از بهر حق قربان نمودجمله را قربان آن سلطان نمود
2. ۲داده بود آن را خدای ذوالمننمال و فرزندی چو اسماعیل تن
3. ۳آستین بر جمله افشاند از وفادر ره آن پادشاه ذوالبها
4. ۴یافت حق او را چو از خاصان خاصنام خلت یافت از وی اختصاص
5. ۵برگزید او را خداوند جلیلخواند او را از برای خود خلیل
6. ۶خلعت خلت رسید او را ز ربآمد او را هم خلیل الله لقب
7. ۷تارکش را افسر خلت رسیدمهر خلت شد به منشورش پدید
8. ۸خواست از جا غیرت کروبیانبحر غیرت گشت بزم قدسیان
9. ۹غلغل سبحان ذی المجدالعلیوالجمال الفرد والعزو الثناء
10. ۱۰شور و غوغا در میانشان درفکندجملگی گفتند با بانگ بلند
11. ۱۱کی خدا ای برتر از وهم و خیالای منزه از چه و چون و مثال
12. ۱۲کی روا باشد که خاکی بس ذلیلدر حریم کبریا گردد خلیل
13. ۱۳از عناصر زاده ی خاکی نسبکی روا باشد که یابد این لقب
14. ۱۴او کجا و رتبه ی خلت کجانطفه ای را اینچنین زینت کجا
15. ۱۵مرد بقال از چه بس استاد بودکی به پهلوی شهانش جای بود
16. ۱۶موزه گر از جلد آهوی تتارسازی آن را از برای سرمیار
17. ۱۷این نکوهش نی بد اول یارشانبود ز آغاز وجود این کارشان
18. ۱۸یفسدو یسفک بخواندندش نخستپس گنه کار و جهول عهد سست
19. ۱۹این نبودی از حسد یا بغض و کینحاش لله کی ملک هست اینچنین
20. ۲۰بلکه از نادانی آن خلق پاکبود از اطوار این فرزند خاک
21. ۲۱چونکه اکثر ذات او نشناختندجانب طعن و ملامت تاختند
22. ۲۲از خلافت گاه در بحث و جدالگه ز خلت در میانشان قیل و قال
23. ۲۳آدمیزادا ببین تو چیستیکان ملایک می نداند کیستی
24. ۲۴قاصر از ادراک تو روحانیانخدمتت را قدسیان بسته میان
25. ۲۵تو خلیفه ی حقی و نایب منابجانشین پادشاه مستطاب
26. ۲۶نسخه ی آیات ربانی استیمظهر اوصاف رحمانی استی
27. ۲۷ضرب دارالملک و اقلیم جلالنقش دست نقشبند بی مثال
28. ۲۸قدر خود بشناس اوج خود بدانخویش را مفروش ارزان و مهان
29. ۲۹اندرین بازار پرسودا و شرمشتری بسیار داری ای پسر
30. ۳۰مشتری افزون ز تعداد و شمارجمله واکرده دکان از هر کنار
31. ۳۱چونکه خود را می فروشی ای عمومشتری قدر دانی را بجو
32. ۳۲قدر دان و صاحب گنج و گهرتا تورا بر سر نهد اکلیل زر
33. ۳۳بامدادان اسبهای خوش نژادبرد میدان بهر بیع آن اوستاد
34. ۳۴بانگ برزد کاسبها را ارخریمی فروشم فاش این المشتری
35. ۳۵سوی استا شد روان از هر طرفمشتریها کیسه ی زرشان بکف
36. ۳۶مهتر سلطان یکی را می خردجانب اصطبل سلطان می برد
37. ۳۷می برد آن را خرامان و چمانتا به نزد پادشاه قدر دان
38. ۳۸می دهندش جای جو قند و شکرهم مویز خشک و هم حلوای تر
39. ۳۹زین ز زر سازند و از سیمش لگامجان او روبند در هر صبح و شام
40. ۴۰صبحها کان شه برآن گردد سواردر رکابش میرو سلطان صد هزار
41. ۴۱سروران بوسند سمش از شعفمهتوران گردند دورش هر طرف
42. ۴۲آن یکی تیمار آن را انتظاروان همی جوید ز سمش سنگ و خار
43. ۴۳می خرد آن اسب دیگر یک فقیرکهکشانش گاه و شعرایش سفیر
44. ۴۴می نبیند کاه و جو الا به خوابدایم از جوع البقر در اضطراب
45. ۴۵نی صطبل او را نه آخور نی حصارخوابگاه او نه جز خارا و خار
46. ۴۶از یسار و از یمین جویای کاهخاک بوید بهر جو تا صبحگاه
47. ۴۷گه به هیزم کش دهد او را کراگه سپارد سوی حمالی ورا
48. ۴۸زان بتر اسبی دگر کانرا خردمرد عصار و سوی دکانش برد
49. ۴۹نی اثر بیند ز آب و نی زکاهمی خورد سرگین و آنهم گاه گاه
50. ۵۰گردنش خم گشته زیر بار غنگشرحه شرحه گردنش از عاد سنگ
51. ۵۱نیست تیمارش بجز از چوب ترمهترش نی غیر گرز گاو سر
52. ۵۲بسته چشم و دست و پا اندر حصارگرز بر فرقش که هین روغن بیار
53. ۵۳راه پیماید بسختی روز و شبنی امید رحم و نی پای هرب
54. ۵۴یکدمش آسایش و آرام نیراه او را آخر و انجام نی
55. ۵۵ره رود اما نبرد منزلیزآمد و رفتن نه او را حاصلی
56. ۵۶می رود اما نه صحرایی نه دشتنی هوای تازه و نه سیرگشت
57. ۵۷نی رهش را مبدئی و نی ختامنی در آن ره منزلی و نی کنام
58. ۵۸نی مجال خفتن او را نی شنوتا تواند رفت گویندش برو
59. ۵۹گر بگویم رفتم این ره سالهاریختم هم یال و هم کوپالها
60. ۶۰گویدش استا که جان اندر تنتباشد این ره را بباید رفتنت
61. ۶۱گر بگوید تابکی نبود جوابجز که رو روای هیون با صد شتاب
62. ۶۲ای تو در بازار این دنیای دونمشتریها باشدت از حد فزون
63. ۶۳چون هوا و نفس کافر کیش تودوستان سود خود اندیش تو
64. ۶۴آن زن و فرزند و عم و خال تووان عیال خفته اندر فال تو
65. ۶۵دشمن دیرینت آن دیو پلیدکو به تو چفسیده محکم چون کبید
66. ۶۶جملگی آنها خریدار تو انددر پی صید تو اشکار تو اند
67. ۶۷می خرندت از برای بندگینی پی مولایی و فرخندگی
68. ۶۸می خرندت زیر صد بارت کشندیا کنندت پوست بر دارت کشند
69. ۶۹آن یکی خواهد پی شبکاریتوان دگر حمالی این عصاریت
70. ۷۰وان کشد تا از تو کین جد و مامکینه های آن نیاکان گرام
71. ۷۱این خریداران گدایان طریقجملگی عباس دوسند ای رفیق
72. ۷۲آن خریداران عور کفش دزداز تو خواهند آش و نان و کار مزد
73. ۷۳یک خریدار دگر باشد توراپادشاه جمله شاهانش گدا
74. ۷۴پادشاهی کشورش ملک وجودکشورش را نی جهات و نی حدود
75. ۷۵بلکه بر ملک عدم هم حکمرانبر وجود و بر عدم حکمش روان
76. ۷۶سکه در لاهوت و در ناسوت زدنوبت از لاهوت در ناسوت زد
77. ۷۷قاف تا قافش همه گنج گرانسفره ی او از مکان تا لامکان
78. ۷۸مشتری او انبیا و اولیاملک سرمد مایه دست قالها
79. ۷۹عقد ایجابش اگر جویی همینانّ الله اشتری من مؤمنین
80. ۸۰مانده از تو یک قبول ای نیکبختسر بجنبان تکیه زن بالای تخت
81. ۸۱بنده ی او گرد پس آزاد زیرو غم او خور ز هر غم شادزی
82. ۸۲بنده ی او همچو ابراهیم باشپیش تیغ نار او تسلیم باش