1. ۱نافه‌ها و حلّه‌ها از نور پاکآورند از بهر او کاحسن فداک
2. ۲ای تو مهمان شهنشاه قدمخیز و در مهمان سرایش نه قدم
3. ۳ای تو مهمان سرای پادشاهخیز با صد ناز و رو آور به راه
4. ۴هین بیا دولت‌سرای شاه بینشوکت آن درگه و خرگاه بین
5. ۵هین بیا ای مرغ قدسی آشیانبال و پر در کنگر عزت فشان
6. ۶خیز ای شهباز لاهوتی سفراز مکان و لامکانها درگذر
7. ۷خیز ای مهمان سلطان وجودخوش برآ بر طارم ملک شهود
8. ۸زیر پا نه صفحهٔ ناسوت راکن تماشا عرصهٔ لاهوت را
9. ۹رو به سوی خلوت جانان بیارجسم و جان بگذار و جان جان بیار
10. ۱۰جسم و جان محرم در این دربار نیستغیر جان جان جان را بار نیست
11. ۱۱محفل انس است و خلوتگاه نازمیزبان شاهنشه مهمان نواز
12. ۱۲پس به آیینی که دانی با شتاببگذرد آن بنده از ملک حجاب
13. ۱۳صد هزاران عالم بی اسم و نامطی کند آید سوی دارالسلام
14. ۱۴آید از آنجا سوی دارالبهالب پر از تسبیح و تقدیس و ثنا
15. ۱۵هم از آنجا خیمه بالاتر زندبر فراز ملک دیگر پر زند
16. ۱۶بس عوالم طی کند با زیب و فربس عجایب بیند اندر آن سفر
17. ۱۷تا به دارالنور اعلی پا نهداز خودی و از خودی‌ها وارهد
18. ۱۸عالمی بیند سراسر نور پاکعالمی از نور مطلق تابناک
19. ۱۹عالمی بیند ز نور و نور نورصاف هر نوری در آن دارد ظهور
20. ۲۰عالمی آیینهٔ ملک وجوداندر آنجا هرچه خواهد بود بود
21. ۲۱من چه می‌گویم قلم نامحرم استهم زبانها لال و گنگ و ابکم است
22. ۲۲چه توانم گفت شرح عالمیکاندر آنجا نیست ما را محرمی
23. ۲۳هیچ حسنی را در آنجا راه نیستهیچ عقلی هم از آن آگاه نیست
24. ۲۴هرچه گویم شرح آن تصدیق‌هاستبی تصور کی شود تصدیق راست
25. ۲۵باز می‌گردم سوی باقی خبرتا بگویم حال مؤمن سر به سر
26. ۲۶آمد و در قلزم انوار شدهمچو آن ماهی به دریا بار شد
27. ۲۷ایستاد اما نه در حد جهاتشد محیط از شش جهت بر کاینات
28. ۲۸منبسط شد پهن شد در غرب و شرقمغرب و مشرق در او گردید غرق
29. ۲۹پس سرادقها به بالاتر زدنددامن خرگاه عزت برزدند
30. ۳۰پرتوی آنجا تجلی بار شدباطن و ظاهر همه انوار شد
31. ۳۱پرتوی از ذروهٔ عزت دمیدبر مکان و لامکان دامن کشید
32. ۳۲عکس چهری پرده افکند از عذارشور در ملک و ملک شد آشکار
33. ۳۳غلغل سبحان ذی الملک قدیماز ثری برخاست تا عرش عظیم
34. ۳۴نغمهٔ سبوح ذوالمجد العیانشد بلند از غرفه کروبیان
35. ۳۵شد درخشان عکسی از نور قدمرفت ظلمت تا به بیغول عدم
36. ۳۶محو شد آن بندهٔ مؤمن چنانکو ندید از غیر یک سلطان نشان
37. ۳۷واله اندر موقف عز و جلالمحو در آیینهٔ حسن و جمال
38. ۳۸من چه گویم او کجا بود و چه دیدکس چه داند او چه گفت و چه شنید
39. ۳۹آمدش از پردهٔ غیب این ندامرحبا ای بندهٔ ما مرحبا
40. ۴۰اندرین دولتسرا خوش آمدیآمدی و صاف بیغش آمدی
41. ۴۱بشنود چون بنده ترغیب خدانی شناسد پا ز سر نی سر ز پا
42. ۴۲نی قرارش ماند و نی اختیارپس به روی افتد هماندم بیقرار
43. ۴۳لب پر از تسبیح و تقدیس و ثناچهره پر خون از خجالت وز حیا
44. ۴۴در خجالت از عبادتهای خوددر حیا از شرم طاعتهای خود
45. ۴۵کی خدایا من کجا و بندگیبندگی‌هایم همه شرمندگی
46. ۴۶من کجا و خدمت این پادشاهحاصل خدمت چه جز روی سیاه
47. ۴۷سوختم یا رب من از احسان توای دریغا آتش سوزان تو
48. ۴۸هفت دوزخ را خدایا برفروزاین تن بیشرم و آزرمم بسوز
49. ۴۹آتشی کو تا دهد خاکم به بادفارغم زین آتش خجلت کناد
50. ۵۰آتشثی کو تا درین بیشرم روافتد و سوزد تن بیشرم او
51. ۵۱آید از حق سوی آن بنده خطابکای تو در دریای خجلت آشتاب
52. ۵۲سر برآور وقت آه و ناله نیستجز شکرها اندرین بنگاله نیست
53. ۵۳سر برآور لجهٔ انوار بینیار را بی زحمت اغیار بین
54. ۵۴رفت وقت کدرت ایام تعبمحفل انس است و ایام طرب
55. ۵۵چونکه سر بردارد آن بنده همامآیدش از مطبخ قدرت طعام
56. ۵۶آیدش زآن مطبخ پرشهد و قندقوت روح افزا و نوش دلپسند
57. ۵۷آنچه گردد در مذاق او زدههرچه خورد اندر بهشت از اطعمه
58. ۵۸نی طعامی کان ز جنس عنصر استسفرهٔ اشکم پرستان زو پر است
59. ۵۹نی طعامی دیده پایش تیغ و داسنی سرش کوبیده جور سنگ آس
60. ۶۰نی شده آلودهٔ دود تنورنی شده آلوده از زنگ قذور
61. ۶۱پس به طیب خاص خوشبویش کندهم ز نور خاص مهرویش کند
62. ۶۲هم سرش را تاج عزت برنهددست قدرت بر سرش افسر نهد
63. ۶۳هم بیاراید عنایت پیکرشاز کرامت حله‌ها پوشد برش
64. ۶۴حله‌های جمله از صندوق خاصبافته بر قامت او اختصاص
65. ۶۵نی مکو دیده نه جولا بافتهتار و پودش را نه دوکی تافته
66. ۶۶کرد با آن بنده شاه مهربانآنچه باشد درخور آن میزبان
67. ۶۷در عنایت آنچه کرد آن ذوالکرمکی تواند خامه‌ام کردن رقم
68. ۶۸ور نویسم آنچه آمد در حسابطاقدیسم می‌شود هفتصد کتاب
69. ۶۹ای زبان خاموش از این شرح و بیانان تعدوا نعمت الله را بخوان
70. ۷۰نعمت دنیا که نبود جز خیالجز خیالی در کمینگاه زوال
71. ۷۱ور نیاید در حساب و در شمارپس چه باشد نعمت دارالقرار
72. ۷۲خانه‌ای کز بهر رحمت آفریدکس ندارد راحت آنجا امید
73. ۷۳نعمتش از حد و حصر افزون بودنعمت آن گنج نعمت چون بود
74. ۷۴خواند آن یک را خداوند جلیللهو و لعب و فاسد و هیچ و ذلیل
75. ۷۵این یکی ملک کبیر جاودانقرة العین نعیم جاودان
76. ۷۶گفت پیغمبر که گر ملک جهاننزد حق یک پشه‌ای بودش وزان
77. ۷۷کافری را شربت آبی ندادنی به دستش لقمهٔ نانی فتاد
78. ۷۸آنکه این ملک جهان با آب و تابمی‌نیرزد نزد او یک شربه آب
79. ۷۹خواند ملک آن سرای دلپذیردولت بیزحمت و ملک کبیر
80. ۸۰زحمتش اینست رحمت چون بودنکبتش این یا که دولت چون بود
81. ۸۱این بود بازیچه و لهو و حقیرخود چه باشد یارب آن ملک کبیر
82. ۸۲چونکه بر خود می‌پسندی ای پسراز برای یک مویزی دردسر
83. ۸۳دردسر میکش بی قند و نباتشکر شیرین‌تر از آب حیات
84. ۸۴چون دهی کابین مسکین و جهیزاز چه خواهی پیره زال کهنه خیز
85. ۸۵رو از این کاین عروسی را بخواهکه زند صد طعنه بر خورشید و ماه
86. ۸۶می‌توانی جست ازین مهر و جهازنوعروسی رشک خوبان طراز
87. ۸۷چون توانی کند کاریز و قناتباری آن را کن پی آب حیات
88. ۸۸چون کنی لَنگ رها خوار ای پسرزیر رانت هم کمیتی راهور
89. ۸۹از چه رو سوی بیابانی همیرو به سوی چاه زندانی همی
90. ۹۰هین بگردان خوش عنان این نوندجانب شهرِ سمرقندِ چو قند
91. ۹۱طوطیا از این قفس رو باز کنسوی هندستان جان پرواز کن
92. ۹۲هان و هان ای راهرو آهسته‌ترراه قبچاقست و دزدان در گذر
93. ۹۳تا نگشته‌ستی اسیر ترکمانزین ره پر هول برگردان عنان
94. ۹۴چند چند ای جان من سوی شمالدر شمالت نیست جز عطب و نکال
95. ۹۵هین بگردان از شمال ای جان عناندشت قبچاقست خیل ترکمان
96. ۹۶روی او بر سوی اصحاب یمینتا درآیی در نگارستان چین
97. ۹۷پایتخت مصر دولت پا نهیاز چه و از جور اخوان وارهی
98. ۹۸شهرها بینی نگار اندر نگارنی خزانی را در آن ره نی بوار
99. ۹۹باز گرد این راه کوی و شهر نیستجز ره بیغوله پر قهر نیست
100. ۱۰۰الله الله ای سوار تیزروسوی غولستان روی غره مشو
101. ۱۰۱چون تو را هم لشکر و شمشیر هستپهلوانی هست و زور شیر هست
102. ۱۰۲از چه می‌پیچی درین ویرانه دهسوی ملک بیکران پا پیش نه
103. ۱۰۳گر روی بازار بهر موزه‌اییا به دکانی برای کوزه‌ای
104. ۱۰۴ای بسی بازارها بر هم زنیکاسه‌ها و کوزه‌ها بس بشکنی
105. ۱۰۵تا یکی را برگزینی زآن میاناین چه انصاف است آخر ای فلان
106. ۱۰۶این جهان و آن جهان از موزه‌ایسهلتر باشد و یا از کوزه‌ای
107. ۱۰۷که نیاری نیک و بدشان در شمارکه نکردی نیک بر بد اختیار
108. ۱۰۸هین نگویی نقد باشد در جهاننسیه آن دولتسرای جاودان
109. ۱۰۹درهمی در زیر بالینم دفینبه ز ده درهم که آید بعد از این
110. ۱۱۰قرص جو در سفره خوشتر آیدمکان مزعفر سال دیگر آیدم
111. ۱۱۱نقد در دنیا نجوید هیچکساهل دنیا نسیه می‌جویند و بس
112. ۱۱۲خانه کی سازد کسی ای بد قمارتا نشیند اندر آن پیرار و پار
113. ۱۱۳یا نشیند اندر آن حال بنااین بود تحصیل حاصل ای فتی
114. ۱۱۴بلکه می‌سازد ز بهر بعد از ایننسیه باشد خود بگو یا نقد این
115. ۱۱۵گر نهالی می‌نشانی ای فزونمیوه‌اش را پار خوردی یا کنون
116. ۱۱۶یا پس از سالی دو خواهی میوه‌اشنقد خوانی این بگو یا نسیه‌اش
117. ۱۱۷زن اگر خواهی که زاید دخت و پورمی‌نزاید جز پس چندین دهور
118. ۱۱۸دانه کاری سال دیگر بر دهدمادیانت بعد از این استر دهد
119. ۱۱۹سود جوید مرد بازرگان ولیکبعد چندین ماه و سال ای یار نیک
120. ۱۲۰جمله کار و بار این عالم که هستنسیه اندر نسیه اندر نسیه است
121. ۱۲۱کس نکرد از بهر نقد هرگز سؤالکان بود تحصیل حاصل این محال
122. ۱۲۲چونکه هردو نسیه آمد ای عمونیک بهتر یا که بد آن خود بگو
123. ۱۲۳با وجود آنکه فرقی بس عیاندر میان این دو نسیه هست دان
124. ۱۲۴آن یکی وهم و گمانست و خیالنسیه خواریش بود بیم زوال
125. ۱۲۵تا حلول موسم آن نفع و سودمی‌نداند بود خواهد یا نبود
126. ۱۲۶می‌نداند هم اگر یابد امانسود خواهد خورد مسکین یا زیان
127. ۱۲۷هست این فرق و بسی فرق دگرنعمت آن قوت جان وین دردسر
128. ۱۲۸هر غذایی را خوری جان پدربایدش از چار منزل رهگذر
129. ۱۲۹اولین انبار مطبخ ای شریفپس دهان پس معده وُ آنگه کثیف
130. ۱۳۰در نخستین مرحله زان انتفاعگو چه داری ای برادر جز صداع
131. ۱۳۱حرث و غرس و آس و داس است و حصادحمل و نقل و ضبط انبار از فساد
132. ۱۳۲دیگر آنچه شرح آن باشد گرانتا تو را یک لقمه آید در دهان
133. ۱۳۳در دهان هنگام کام و لذت استگرچه دندان را از آن صد محنت است
134. ۱۳۴حاصلت در معده آید چون غذاتخمه و آروغ و ثقل است و حشا
135. ۱۳۵من نگویم چیست آید در کثیفاز مشام خویشتن پرس ای لطیف
136. ۱۳۶وقت لذت نیست بیش از یک نفسآنقدر محنت که تو گویی که بس
137. ۱۳۷جفت همسر گر همی خواهی گزیدخود تو می‌دانی چه‌ها خواهی کشید
138. ۱۳۸خود ببین از وقت کابین و جهازچه کشی تا سالیان دیرباز
139. ۱۳۹با وجود اینهمه رنج و محنگر شبی خفتی برِ آن سیمتن
140. ۱۴۰وان بهیمه جانب آخور روددور از تو جان ز کونت در شود