1. ۱گفت یا رب یا رب ای دریای جودای کمینه بخششت ملک خلود
2. ۲ای دو عالم رشحه‌ای از جود توملک دنیا جود خشم آلود تو
3. ۳گرچه من در بحر نعمای توامپای تا سر غرقِ اِلّای توام
4. ۴ملک جاوید نعیم و وصل حوردولت پاینده و دریای نور
5. ۵لیک یا رب مجد اعلی بایدمملک اعظم عزّ اقصی بایدم
6. ۶وعده دادی مؤمنان را ای خداره به بزم انس تشریف و لقا
7. ۷لحظه‌ای در بزم انسم راه دهراهم اندر بزم خاص شاه ده
8. ۸یک نظر خواهم بر انوار جمالیک قدم خواهم در ایوان جلال
9. ۹نی ز فردوسم گشاید دل نه حورنی به غلمانم کشد دل نی قصور
10. ۱۰ماهیم من دور از آن آب فراتالتفاتی سویم ای بحر نجات
11. ۱۱ماهی افتاده‌ام اندر کنارموجی ای دریا مرا سوی خود آر
12. ۱۲دور از آن دریای رحمت مؤمنانچون میان دیگ صحرا ماهیان
13. ۱۳هست این دنیا زمین شوره زارهمچو مرداد و تموز روزگار
14. ۱۴حق بود دریای مواج کرمموجها اندر تلاطم دم به دم
15. ۱۵مؤمنان چون ماهیان در نیمروزدور از دریا به خاک اندر تموز
16. ۱۶همچو ماهی بر زمین غلتند زارگه به پشت و گه یمین و گه یسار
17. ۱۷غلت غلتان سوی دریا می‌روندخویش را تا کی به دریا واکشند
18. ۱۸خود بود پیدا که با غلت تواناندرین پیدای ناپیدا کران
19. ۱۹کی رسد ماهی به دریا ای دریغدامها در راه آنها ای دریغ
20. ۲۰هم مگر موجی زنی ای بحر جوداندرین صحرا روان سازی چو رود
21. ۲۱ماهیان را در پناه خود کِشیزین زمین گرم و ریگ آتشی
22. ۲۲ماهیی کو درخور دریا بودحوض هم در پیش او دریا بود
23. ۲۳ماهیان خورد اندر حوض و جومی‌تواند زیست کردن ای عمو
24. ۲۴ماهیی کش عالمی پهنا بودبرکه‌ای او را کجا گنجا بود
25. ۲۵در میان آب خورد و نهر و جوجان بابا کن زَنو را جستجو
26. ۲۶گر همی خواهی نهنگان سترگغوطه باید زد به دریای بزرگ
27. ۲۷خاصه جانا آن نهنگی کش جهانلقمه‌ای باشد محقر بر دهان
28. ۲۸آن نهنگی کو گشاید گر حنکچار عنصر گم شود با نُه فلک
29. ۲۹بندهٔ خاص خدا باشد نهنگهشت جنت نزد او یک جوی تنگ
30. ۳۰چون درآید در بهشت آن نیکخویچون نهنگی باشد اندر حوض جوی
31. ۳۱روز و شب رو جانب دریا کندرو به سوی قلزم اعلا کند
32. ۳۲می‌تپد چون ماهی اندر تابه‌هامی‌کند بس عجزها و لابه‌ها
33. ۳۳می‌تپد از شوق آن بحر شگرفمی‌کشد سر سوی آن دریای ژرف
34. ۳۴کای دریغا ای دریغا ای دریغای مرا دور از تو جنت دود میغ
35. ۳۵سوختم دور از تو ای بحر کرمموج رحمت گو که پیش آرد قدم
36. ۳۶من نهنگم در خور دریاستماندرین جو من کجا گنجاستم
37. ۳۷من نهنگم جای من دریا بودکی مقامم جوی بی پهنا بود
38. ۳۸ای تو دریای محیط و بحر جودجزر و مدی سوی من کن زود زود
39. ۳۹ای یم رحمت یکی موجی برآرماهیی را سوی خود کش از کنار
40. ۴۰اندر آن بحرم اگر پدرام نیستبعد از اینم در بهشت آرام نیست
41. ۴۱بحر می‌باید چه سودم از حبابآب می‌خواهم چه یابم از سراب
42. ۴۲یک رهم در بزم عزت راه دهاز کرم بارم در آن دربار ده
43. ۴۳یک سؤالم را جوابی باز گویبازگو با صدهزاران ناز گوی
44. ۴۴دل ز شوق یک خطابت شد کبابای ز من صد جان و از تو یک خطاب
45. ۴۵یک خطاب عبدی از تو گر رسدهم کنم جان را نثارش هم جسد
46. ۴۶آید آنگه از پس نهصد حجابحاجبان بیرون ز تعداد و حساب
47. ۴۷حاجبان هفتاد در هفتاد الفنورشان رخشنده از قدام و خلف