1. ۱آن یکی می‌بود در شهری امیراهل آن شهرش همه فرمان پذیر
2. ۲روز و شب در امر و نهیش اشتغالکوس مالامالش از ضیق نعال
3. ۳امر او نافذ چو سلطان ارسلانحکم او قاطع چو تیغ ایلخان
4. ۴روزگاری اندر آنجا حکمرانحکم او بر پیر و بر برنا روان
5. ۵از حکومت عاقبت معزول شدبود آکل بعد از آن ماکول شد
6. ۶خاست از ایوان و در محراب شدآتش سوزنده بود و آب شد
7. ۷دست زد در دامن ورد و دعاروز و شب در توبه از ظلم و خطا
8. ۸در عمل عامل یزید ثانی استعزل چون شد زاهد گیلانی است
9. ۹مرشدی گر آدم چابک اثرمن ندیده‌ستم ز عزل استادتر
10. ۱۰حاکم منصوب زهر ارقم استچون شود معزول موم و مرهم است
11. ۱۱حاکم معزول نور دیده‌هاستهر فقیری را رفیق و آشناست
12. ۱۲میر معزول آنچه اوراد و دعاخواند اندر مسجد و محرابها
13. ۱۳هیچ سودی ورد روز و شب نکردبازگشتی سوی او منصب نکرد
14. ۱۴سوی فرمان از دو چشمش خواب بردعُطلُت و اهمالش از دل تاب برد
15. ۱۵مَبرَزی اندر میان آن شهر داشتهرکس آنجا از تقاضا بهر داشت
16. ۱۶رفت امیر و بر در مَبرَز نشستسی چهل ابریق گل آورد دست
17. ۱۷چید آنها را به صد برگ و نواشد امیر مَبرَز فرمان روا
18. ۱۸هرکه ابریقی ز جا برداشتیاو لوای امر و نهی انباشتی
19. ۱۹این یکی بگذار و بردار آن دگرآن دگر برداشت زآن هم رهگذر
20. ۲۰هین مرو زین راه و از آن راه رونشکنی ابریق از آن غافل مشو
21. ۲۱ای در این مَبرَز تو آن ابریق‌داردست از این ابریق و این مَبرَز بدار
22. ۲۲رو به شهر خویش آنجا شاه باشصاحب تاج و نگین و گاه باش
23. ۲۳گر همی خواهی بزرگی رو دلیرکشوری بگشا و اقلیمی بگیر
24. ۲۴چون که اقلیمی گرفتی بیدرنگبهر اقلیم دگر بستان بدنگ
25. ۲۵این شهان را بین که با این روز تنگشیشهٔ دورانشان در دست سنگ
26. ۲۶نی شهان بل کودکان نِیْ سوارنی شهان بل افجگان کشتزار
27. ۲۷تا زمانی غایتش ده یا که بیستبلکه آنهم جز گمان و وهم نیست
28. ۲۸می‌نیابند از جهانگیری ستوهسر به کف بگرفته اندر دشت و کوه
29. ۲۹ای تو را صد ملک جاویدان به راهوی مکلل بهر تو دیهیم و گاه
30. ۳۰ای کلید ملک جان در مشت توخاتم جم در کهین انگشت تو
31. ۳۱از چه حیرانی چنین و سر به پیشهمچو طفلان ریده‌ای در زیر خویش
32. ۳۲دست و پای خود چرا گم کرده‌ایتو مگر تاتوله یا مِیْ خورده‌ای
33. ۳۳یا تورا جادوگری از راه بردیا چو هاروتت کسی در چاه برد
34. ۳۴ورنه برخیز و قدم در راه نهیک قدم اندر سفیر چاه نه
35. ۳۵رنج بالله یک دو روزی بیش نیستراه چندانی تو را در پیش نیست
36. ۳۶راه نزدیکست و مقصد بس بزرگیوسف اینجا و تو هم‌آغوش گرگ
37. ۳۷گر به چشمت راه دور آید ولیچشم تا بر هم زنی در منزلی
38. ۳۸در ورای منزلت هم منزل استوه چه منزل گلشن جان و دل است
39. ۳۹همچنین هر منزلی را در قفامنزلست و معدن نور و صفا
40. ۴۰وه چه منزل کشور ملک ابدروشن از نور خداوند احد
41. ۴۱ای برادر ساعتی هشیار شوطالب آن عالم انوار شو
42. ۴۲تا رسانندت به جایی کز بیانهست بیرون وز عقل نکته‌دان
43. ۴۳همچو آن مؤمن که شد زآغوش حورتا لب سرچشمهٔ دریای نور